Celem ograniczenia czasu trwania kontroli w jednym roku kalendarzowym była ochrona przedsiębiorcy przed niekończącymi się, permanentnymi kontrolami zakłócającymi prowadzoną przez niego działalność. WSA przychylił się do wykładni, która była korzystna dla organów, że do czasu kontroli należy zaliczyć tylko dni, w których kontrolerzy faktycznie przebywali w siedzibie przedsiębiorcy lub w miejscu wykonywania przez niego działalności gospodarczej. NSA nie podzielił tej oceny. Z kilku powodów.

Zakwestionowanie ojcostwa jest w Polsce trudne, ale Europejski Trybunał Praw Człowieka wziął pod uwagę wyjątkowo przewlekły czas trwania postępowań kwestionujących domniemanie ojcostwa, które wyniosły prawie 15 lat. Sąd polski zaś nie podjął decyzji co do zasadności wniosku o uznanie ojcostwa, dopóki dzieci nie osiągnęły pełnoletności. Dlatego zasądził 20 tys. euro na rzecz skarżącego.

Sąd Rejonowy w Warszawie nie zauważył zmiany kodeksu wykroczeń. Zastosował stare przepisy w postępowaniu nakazowym, co było rażącym błędem. Kodeks zmienił się w styczniu 2022 roku, a wykroczenie nastąpiło w grudniu 2024 roku. Sąd Najwyższy uchylił wyrok, gdyż kierowca prowadził samochód osobowy, nie mając do tego uprawnień, w znaczeniu braku prawa jazdy kategorii „B”.

Nie można ograniczać wolnego handlu różnymi materiałami, w tym eksportu poza Unię Europejską, przez wprowadzanie ograniczeń ilościowych albo instrumentów prawnych o podobnych skutkach – wynika z czwartkowego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Wyrok może mieć znaczenie także dla różnych branż z Polski, choć dotyczy przypadku węgierskiego i prób zahamowania wywozu surowców i materiałów budowlanych w sytuacjach kryzysowych (pandemii Covid-19), aby zabezpieczyć potrzeby krajowego sektora budowlanego, w tym inwestycji mieszkaniowych dla ludzi młodych.

Napój bezalkoholowy nie może być oznaczany ani sprzedawany pod nazwą „gin”. Jest to bowiem nazwa prawnie zastrzeżona dla napoju alkoholowego. Wolność prowadzenia działalności gospodarczej nie stoi na przeszkodzie takiej regulacji – wynika z wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Europejski Trybunał Praw Człowieka (ETPCz) w polskiej sprawie dotyczącej aborcji uznał w czwartek, 13 listopada, naruszenie art. 8 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Chodzi tu o kwestie związane z prawem do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego. W skardze do Trybunału kobieta wyjaśniła, że w momencie wyroku polskiego Trybunału Konstytucyjnego była w 15. tygodniu ciąży, a wyniki badań lekarskich potwierdziły chorobę genetyczną płodu.

Istnienie konfliktu w środowisku pracy nie może być samoistnie oceniane jako patologia, otwierająca pracownikowi prawo do roszczeń odszkodowawczych. Konieczne jest wykazanie, że w ramach tego konfliktu, jedna z jego stron jest nękana, zastraszana, poniżana, ośmieszana lub izolowana – orzekł Sąd Najwyższy, oddalając kasację. Dodał też, że odszkodowanie przysługuje pracownikowi „który doznał mobbingu lub wskutek mobbingu rozwiązał umowę o pracę”.

Wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi nie pogorszył sytuacji oskarżonej, gdyż w sąd apelacyjny w istocie ograniczył odpowiedzialność oskarżonej. Sąd Najwyższy nie zgodził się z argumentem rzecznika praw obywatelskich, że Sąd drugiej instancji zmienił na niekorzyść opis znamion czynu przypisanego poprzez uznanie, że oskarżona działała w celu użycia podrobionego dokumentu za autentyczny. Nie wykazano w tracie procesu, że to oskarżona składała pisma w sądzie jako pełnomocnik pokrzywdzonego.

11 listopada Trybunał Sprawiedliwości UE nie unieważnił całej unijnej dyrektywy w sprawie płacy minimalnej. Uchylił przepis o ustalaniu i aktualizowaniu kryteriów, które mają przyczynić się do adekwatności wynagrodzeń. Podobnie - o automatycznym mechanizmie indeksacji ustawowych wynagrodzeń minimalnych, w którym zapisano, że nie może on prowadzić do obniżenia tych wynagrodzeń. Tym samym Trybunał potwierdził, że Unia Europejska jest właściwa do przyjęcia dyrektywy w sprawie odpowiednich płac minimalnych.

Kwalifikowanie niestawiennictwa pasażerów jako okoliczności nadzwyczajnej w rozumieniu przepisów Rozporządzenia 261/2004 jest nadużyciem, podobnie jak brak miejsc na parkingu lotniska, zwłaszcza w dni świąteczne - orzekł sąd i zasądził od pozwanego przewoźnika na rzecz trzech powodów po 400 euro za kilkugodzinne opóźnienie lotu łączonego oraz koszty procesu.

Skierowanie przeciwko sędziemu subsydiarnego aktu oskarżenia przez matkę dziecka należy uznać jako formę retorsji za wydanie przez niego orzeczenia. Godzi to w oczywisty sposób w niezawisłość sędziowską i powinno podlegać ochronie, jaką tworzy instytucja immunitetu. W tej sprawie więc nie zachodzi jakiekolwiek prawdopodobieństwo popełnienia przestępstwa – orzekł Sąd Najwyższy w sprawie odebrania alimentów.

Kobieta pomogła w nielegalnym przekroczeniu granicy obywatelowi Białorusi, który był poszukiwany z przyczyn politycznych przez tamtejsze władze. Człowiek ten był uchodźcą, co zostało potwierdzone przez nadanie mu ochrony prawnej. Ale udzielenie pomocy spotkało się z represją państwa i odmową przyznania kobiecie obywatelstwa polskiego. NSA uznał, że niesłusznie i uchylił decyzję ministra.

Zważywszy na postawę obwinionego i długoletnią, nienaganną służbę sędziowską, sprawiedliwą karą będzie obniżenie mu uposażenia o 40 procent przez dwa lata. Konsekwencje majątkowe sędzia poniósł już bardzo dotkliwe, bo musiał zapłacić grzywnę, nawiązkę, koszty sądowe i przez sześć lat procesu wypłacano mu niższe wynagrodzenie – orzekł Sąd Najwyższy w sprawie sędziego, który prowadził auto po pijanemu.

Skarżąca nie zgadzała się z nadaniem rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji organu podatkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu podkreślił, że konieczność sięgania w przeszłości po postępowania egzekucyjne, celem wyegzekwowania stosunkowo niskich zaległości, poddaje w wątpliwość zdolność skarżącej do dobrowolnego wykonania zobowiązań w wyższej kwocie. To zaś uprawdopodabnia, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane.

Naczelny Sąd Administracyjny wydał 8 października 2025 r. przełomowe postanowienie (sygn. II FSK 895/25) dotyczące sposobu doręczania pism pełnomocnikom podatników. NSA rozstrzygnął, że jeśli ustanowiono pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi pod adresem wskazanym w pełnomocnictwie. To oznacza, że podatnicy nie powinni być zaskakiwani korespondencją przekazywaną na niewłaściwy kanał komunikacji.

Nie można zawieszać sędziego w czynnościach służbowych dwa razy w tym samym czasie – to powód, dla którego Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego zdecydowała o nieprzedłużaniu przerwy w wykonywaniu czynności służbowych sędziego Jakuba Iwańca, który spowodował kolizję drogową pod wpływem alkoholu. Zarządzenie prezes sądu rejonowego w Warszawie zostało uchylone. Odpowiedzią na to postanowienie SN było powtórne zawieszenie w czynnościach sędziego, jeszcze tego samego dnia.

Dwa razy Sąd Rejonowy w Szamotułach skazywał mężczyznę za kradzież butelki wody kolońskiej w tym samym miejscu, na szkodę tego samego sklepu perfumeryjnego. Wyroki dzieliło zaledwie cztery tygodnie. Zatem miał rację rzecznik praw obywatelskich, że doszło do rażącego naruszenia prawa poprzez wydanie wyroku zaocznego. Dlatego jedno z tych orzeczeń zostało uchylone przez Sąd Najwyższy.

Odmowa rektora wznowienia studiów na Uniwersytecie Warszawskim podlega kognicji sądów administracyjnych. Błędnie jednak sąd I instancji uznał, że przyjmuje formę decyzji administracyjnej – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie byłego studenta prawa. Oznacza to, że sprawy wznawiania studiów są sprawami załatwianymi w innej formie niż decyzja administracyjna, tj. w formie rozstrzygnięcia.

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego podjęła postanowienie inicjujące procedurę odstąpienia od zasady prawnej podjętej 24 września b.r. uchwałą składu siedmiu sędziów Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Chodzi o przyjęcie, że wyrok Izby Kontroli należy traktować jako nieistniejący, gdyż sędziowie tej Izby zostali powołani w wadliwej procedurze przez Krajową Radę Sądownictwa.

Sędzia Stankiewicz został wyłączony od orzekania na wniosek obrońcy. Dlatego rozpoznając zarzut niewłaściwej obsady sądu niższej instancji „nie mógłby go uwzględnić, bowiem w ten sposób zakwestionowałby własne "uprawnienie" do bezstronnego orzekania, zaś w wypadku oddalenia kasacji naraziłby się na zarzut orzekania we własnej sprawie.