W umowach o unikaniu podwjnego opodatkowania zawartych przez Polskę zawarta jest regulacja odnosząca się do zasad opodatkowania działalności gospodarczej prowadzonej przez przedsiębiorcę z jednego państwa na terytorium drugiego państwa. Zgodnie z art. 7 ust. 1 upo dochody z takiej działalności podlegają, co do zasady, opodatkowaniu w państwie, gdzie siedzibę posiada przedsiębiorca. Jeżeli jednak, działalność przedsiębiorcy z jednego państwa prowadzona na terytorium drugiego państwa doprowadzi do powstania zakładu tego przedsiębiorcy w drugim państwie, wwczas to państwo ma prawo do opodatkowania wszelkich dochodw, uzyskanych przez ten zakład.

Płatnik może, na podstawie przepisów umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (upo), nie pobierać zryczałtowanego podatku w ogóle bądź też pobierać go w niższej stawce wynikającej z upo. Pobranie podatku w stawce wynikającej z upo bądź też odstąpienie od poboru zryczałtowanego podatku w RP możliwe jest jednak tylko pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania, siedziby podatnika (odbiorcy płatności) uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

Wprowadzone z dniem 1 stycznia 2007 r. zmiany w ustawach o podatku dochodowym od osb prawnych oraz o podatku dochodowym od osb fizycznych zasadniczo zmieniły podejście do kwestii rżnic kursowych, wpływających na podstawę opodatkowania. Do końca 2006 r. obowiązywało rozgraniczenie w tym zakresie przepisw podatkowych oraz przepisw prawa bilansowego. Najistotniejszą konsekwencją tego stanu było nieuznawanie w każdym przypadku, przez przepisy podatkowe, tzw. niezrealizowanych rżnic kursowych, ustalanych w wyniku wyceny bilansowej, lub wyceny na koniec innego okresu sprawozdawczego, aktyww i pasyww wyrażonych w walutach obcych.