Główny Inspektor Farmaceutyczny decyzją nr 16/WC/2016 wycofał z obrotu na terenie całego kraju produkt leczniczy Dicloberi retard (Diclofenacum natricum), 100 mg, kapsułki o przedłużonym działaniu, twarde. Wycofany został produkt o numerze serii 48051 oraz dacie ważności: 07.2017.

Studentka III roku studiów licencjackich zwróciła się do nas z wnioskiem o umożliwienie wglądu w dokumentację medyczną naszego szpitala oddziału chirurgii, gdyż dane tam zawarte są jej potrzebne do pracy licencjackiej.

Niniejsza publikacja opisuje różnice jakie występują pomiędzy produktami leczniczymi, suplementami diety, wyrobami medycznymi oraz środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia oraz sposoby ich odróżniania istotne dla farmaceutów. Autor publikacji wskazuje między innymi definicje wskazanych produktów, podstawy prawne je regulujące, a także odpowiada na pytanie jak można odróżnić produkt leczniczy od np. suplementu diety, biorąc pod uwagę jedynie reklamę wskazanych produktów.

Jeżeli treści nauczania na studiach podyplomowych stanowią formę doskonalenia zawodowego w zakresie umożliwiającym pielęgniarce lub położnej zaktualizowanie i udoskonalenie wiedzy i umiejętności zawodowych, to okres studiów można zaliczyć jako wykonywanie zawodu - komentuje Iwona Choromańska.

Niniejszy komentarz poświęcony został omówieniu zagadnienia związanego z czasem pracy pracowników technicznych, gospodarczych i obsługi, zatrudnionych w podmiocie leczniczym, z uwzględnieniem szczególnej regulacji ustawy o działalności leczniczej oraz uzupełniających ją przepisów kodeksu pracy. Komentarz analizuje systemy pracy tych pracowników w podmiocie leczniczym. W opracowaniu przedstawiono również wątpliwości co do wymiaru czasu pracy pracowników administracyjnych oraz specyficzne uregulowania dotyczące kadry zarządzającej oraz kierowników wyodrębnionych komórek organizacyjnych.

Niniejsza publikacja ma za zadanie przybliżyć zasady wykonywania zawodu przez lekarza oraz zakreślić granice przysługujących mu uprawnień. Autor komentarza oprócz wskazania konsekwencji jakie grożą lekarzowi w przypadku przekroczenia swoich uprawnień, odpowiada na pytania, kiedy błąd medyczny prowadzi do powstania odpowiedzialności, czy lekarz musi posiadać aktualny stan wiedzy medycznej przed podjęciem leczenia, a także czy może on zasięgnąć opinii innego lekarza w przypadku wystąpienia wątpliwości diagnostycznych lub terapeutycznych.

Niniejsza publikacja przybliża najważniejsze zmiany w zakresie uprawnień Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia wprowadzonych przez nowe ogólne warunki umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które wejdą w życie w dniu 1 stycznia 2016 r. Do najważniejszych zmian należą między innymi możliwość nakładania przez Prezesa NFZ kar umownych, rozwiązywania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej czy wprowadzanie obligatoryjnego potrącania kar umownych.

Niniejszy komentarz koncentruje się na praktycznym omówieniu zagadnienia bezpieczeństwa pacjentów i personelu w ramach codziennego funkcjonowania podmiotu leczniczego. Autor, w pierwszej kolejności, analizuje regulacje ustawowe, dotyczące prawa korzystania przez personel medyczny z przymusu bezpośredniego, następnie omawia możliwe do zastosowania metody zabezpieczenia szpitali, starając się przedstawiać je w bezpośrednim odniesieniu do lipcowego zdarzenia w szpitalu w Rudzie Śląskiej. Niektóre z opisanych metod stanowią jedynie propozycje, a ich praktyczne wdrożenie zależy niewątpliwie od posiadania przez placówki medyczne dodatkowych środków finansowych.

Wejście w życie przepisów ustawy o działalności leczniczej wprowadziło szereg zmian w systemie prawa ochrony zdrowia. Zmiany te – jak pokazuje życie – dotychczas przysparzają wielu kłopotów. Jednym z najbardziej dokuczliwych jest ograniczenie definicji legalnych wielu pojęć. W obrocie widocznie odczuwalny jest brak uchylonej definicji świadczenia zdrowotnego. Kolejnym obszarem uszczuplenia regulacji prawnych jest brak w obrocie prawnym wyczerpującej definicji pojęcia dokumentacji medycznej. Określenie, czym jest dokumentacja medyczna, ma znaczenie praktyczne. Przetwarzanie dokumentacji medycznej podlega ścisłej reglamentacji, zasadne jest zatem ustalenie, do czego odnoszą się wszelkie przepisy normujące zasady gromadzenia, przetwarzania i udostępniania dokumentacji medycznej.

Od dnia 1 stycznia 2016 r. pielęgniarki i położne, po spełnieniu odpowiednich warunków, uzyskają nowe obowiązki i uprawnienia, między innymi prawo do wystawiania recept pacjentom w celu kontynuowania leczenia. Niniejszy komentarz przybliża jakie wymagania będą musiały spełnić pielęgniarki i położne, aby móc wystawiać recepty, a także opisuje zasady prowadzenia reklamy produktów leczniczych, które do tej pory skierowane były głównie do lekarzy. Autor publikacji wskazuje również, czy dostarczanie bezpłatnych próbek produktów leczniczych jest dozwolone, jakim wymogom muszą odpowiadać spotkania promocyjne wskazanych produktów, aby nie naruszyły zakazu reklamy oraz czy przyjmowanie przedmiotów o wartości materialnej nieprzekraczającej kwoty 100 złotych, związanych z praktyką medyczną lub farmaceutyczną, jest dopuszczalne przez osoby uprawnione do wystawiania recept.

Od dnia 1 maja 2016 r. obowiązywać będą nowe przepisy dotyczące ustawowych wymogów niezbędnych dla wykonywania zawodu ratownika medycznego, a także form doskonalenia zawodowego. Przedmiotem niniejszej analizy jest przybliżenie nowych regulacji ustawowych dotyczących przesłanek wykonywania zawodu ratownika medycznego oraz zasad doskonalenia zawodowego wynikających z nowelizacji ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym.

Komentarz opisuje prawne ograniczenia reklamy świadczeniodawców rynku usług medycznych tj. podmiotów wykonujących działalność leczniczą. Zdefiniowano pojęcie reklamy i jej rodzaje, wskazano na przepisy prawne ograniczające swobodę stosowania reklamy przez podmioty wykonujące działalność leczniczą oraz omówiono sankcje grożące tym podmiotom za naruszenie wskazanych prawem ograniczeń.

Komentarz opisuje problematykę błędu w sztuce medycznej jako podstawę odpowiedzialności lekarzy. Zdefiniowano pojęcie błędu medycznego, omówiono obowiązki lekarzy związane z doskonaleniem zawodowym i wyborem między różnymi metodami leczenia. Uwzględniono także aspekt dostępności i możliwości udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej, wskazania do leczenia, pojęcia należytej staranności oraz przedstawiono zasady odpowiedzialności lekarzy za błąd medyczny.

Niniejszy komentarz poświęcony jest tematyce związanej z określeniem przyczyny zgonu. Problematyka ta jest jednym z najbardziej skomplikowanych zagadnień medycznych mających bezpośrednie znaczenie prawne. Łączy w sobie zarówno elementy ewentualnej odpowiedzialności sprawcy czynu, którego następstwem zachowania jest śmierć innej osoby, jak i ewentualną odpowiedzialność lekarza z tytułu poczynionych błędów. W niniejszym komentarzu w pierwszej kolejności omówione zostaną rodzaje śmierci, a następnie scharakteryzowana zostanie przyczyna zgonu oraz związane z nią problemy i zagrożenia.

Do podstawowych zawodów medycznych obok lekarza należy zawód pielęgniarki. Pielęgniarki to grupa personelu medycznego posiadająca od lat własną pragmatykę zawodową – ustawę o zawodach pielęgniarki i położnej. Dnia 1 stycznia 2012 r. weszła w życie nowa ustawa o zawodach pielęgniarki i położnej. Niniejsza analiza przybliża regulacje prawne dotyczące ustawowego zakresu (przedmiotu) wykonywania zawodu oraz nabycia i utraty prawa wykonywania zawodu pielęgniarki zawarte w nowej ustawie, a także zawiera odniesienia do ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej z 1996 r.

Niniejszy komentarz ma na celu przybliżenie czytelnikom zagadnienia dostępu osób należących do personelu niemedycznego do danych medycznych pacjentów. Autor w pierwszej kolejności opisuje krótko same pojęcia danych medycznych i personelu niemedycznego. Następnie prezentuje ogólne zasady ochrony danych, wynikające z obowiązujących przepisów prawa. Na koniec opierając się na prowadzonych wcześniej rozważaniach, wskazuje na konkretne grupy pracowników niemedycznych, którzy potencjalnie mogą mieć najczęstszy kontakt z danymi medycznymi pacjentów oraz analizuje zakresy ewentualnych uprawnień takich pracowników oraz ich ograniczenia.

Zgodnie z przepisem art. 47c ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych – dalej u.ś.o.z. – określone grupy świadczeniobiorców mogą korzystać ze świadczeń zdrowotnych poza kolejnością. Niniejszy komentarz stanowi próbę odpowiedzi na najważniejsze problemy związane z praktycznym stosowaniem przedmiotowej reguły.

Nowa ustawa o działalności leczniczej utrzymała istnienie organu doradczego, jakim jest rada społeczna w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami. Większość uregulowań nowej ustawy jest zbieżna z poprzednio obowiązującą ustawą o zakładach opieki zdrowotnej, wprowadza jedynie kosmetyczne zmiany oraz modyfikuje niektóre obowiązki i uprawnienia tego podmiotu. Niniejszy komentarz porusza najważniejsze kwestie związane z tą instytucją – zadania i kompetencje rady społecznej oraz jej skład.

Dnia 1 stycznia 2013 r. weszły w życie nowe zasady ustalania minimalnych norm zatrudnienia pielęgniarek i położnych w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami. Niniejszy komentarz przybliża problematykę regulowaną w nowych przepisach, przedstawiając także praktyczne przykłady wyliczeń minimalnych norm zatrudnienia.

Komentarz poprzez analizę najbardziej typowych nieprawidłowości omawia praktyczne problemy wynikające z kontroli prowadzonej przez Narodowy Fundusz Zdrowia w zakresie realizacji świadczeń opieki zdrowotnej w ramach umowy. W niniejszym opracowaniu poruszono zagadnienie kontroli świadczeniodawców realizujących umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, z pominięciem kontroli ordynacji lekarskiej.