Ustawa z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271 z późn. zm.; dalej jako: u.p.f.), określa podstawowe warunki złożenia wniosku o dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego, realizując w ten sposób postanowienia odpowiednich przepisów prawa Unii Europejskiej, w tym w szczególności dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2001/83/WE z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz. U. UE L 311 z 28.11.2001, str. 67 z późn. zm.).

Jedną z przyczyn, że tylko nieliczne samorządy złożyły wnioski dotyczące reorganizacji szpitali w spółki, są skomplikowane procedury. Trwają one zbyt długo i za dużo kosztują.

Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 września 2004 r. w sprawie kwalifikacji osób uprawnionych do zawodowego uboju oraz warunków i metod uboju i uśmiercania zwierząt (Dz. U. Nr 205, poz. 2102; dalej jako: r.k.o.u.) zostało wydane na podstawie delegacji art. 34 ust. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 1002 z późn. zm.; dalej jako: u.o.z.). Zasady dotyczące uboju zwierząt określa rozdział 10 u.o.z. Zgodnie z art. 33 1 u.o.z. uśmiercanie zwierząt może być uzasadnione wyłącznie potrzebą gospodarczą, względami humanitarnymi, koniecznością sanitarną, nadmierną agresywnością zwierzęcia, potrzebami nauki lub wykonywaniem zadań związanych z ochroną przyrody na obszarze parków narodowych i rezerwatach przyrody.

Do jednej z naczelnych zasad prawa Unii Europejskiej należy zapewnienie swobodnego przepływu pracowników i swobodnego świadczenia usług na terenie całej Wspólnoty Europejskiej. Systemy prawne państw członkowskich zawierają jednak różne regulacje dotyczące wykonywania określonych zawodów, w tym farmaceuty, które stanowią istotną przeszkodę w możliwości swobodnej migracji pracowników. W celu zlikwidowania wspomnianej przeszkody, wydano początkowo szereg tzw. dyrektyw sektorowych. We wrześniu 2005 r. dyrektywy sektorowe zostały zastąpione jednym aktem prawnym w postaci dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2005/36/WE z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (Dz. U. UE L 255 z 30.09.05, str. 22 z późn. zm.). Wspomniany akt prawny zawiera ujednolicone zasady dotyczące zdobywania oraz uznawania kwalifikacji, w tym kwalifikacji farmaceuty. Dyrektywa nr 2005/36/WE wraz z postanowieniami Traktatu Akcesyjnego tworzą podstawę do uznawania kwalifikacji polskiego farmaceuty we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej.

W związku z przystąpieniem do Unii Europejskiej Polska została zobowiązana w trakcie negocjacji do wprowadzenia do swego systemu prawnego dodatkowego prawa ochronnego na produkty lecznicze. Odpowiednie przepisy zostały przyjęte w nowelizacji ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (tekst jedn.: Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.; dalej jako: u.p.w.p.) i zaczęły obowiązywać w momencie akcesji, podobnie jak postanowienia Traktatu Akcesyjnego w tym zakresie oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 1768/92 z dnia 18 czerwca 1992 r. dotyczące stworzenia dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych (Dz. U. UE L 182 z 2.07.1992, str. 1 z późn. zm.), które ustanawiało dodatkowe prawo ochronne. SPC wydłuża dwudziestoletni okres ochrony patentowej leków maksymalnie o 5 lat, dając koncernom produkującym leki oryginalne przedłużoną wyłączność na rynku. Producenci generyków, których w Polsce jest najwięcej, będą natomiast musieli dłużej czekać na wygaśnięcie ochrony leków, których odpowiedniki zamierzają produkować.

Artykuł 54 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 213, poz. 1342 z późn. zm.; dalej jako: u.o.z.z.) ustala podstawy do opracowania programów zwalczania chorób zakaźnych zwierząt wskazanych w załączniku 1 do ustawy w sposób umożliwiający implementację w odrębnych rozporządzeniach przepisów wspólnotowych.

Leki wydawane na receptę w każdej aptece będą musiały kosztować tyle samo. Ministerstwo Zdrowia wprowadzi stałe marże na lekarstwa. To oznacza koniec z lekami sprzedawanymi w promocji - za złotówkę lub nawet grosik. Teraz jest to możliwe, bo ich cenę ostatecznie określają właściciele aptek.

Artykuł 15 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 - Kodeks pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.) zobowiązuje pracodawcę do zapewnienia pracownikom bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. Ma to ograniczyć do minimum występowanie w zakładzie pracy wypadków przy pracy. Każdy pracodawca zatrudniający pracowników bierze na siebie ryzyko związane z funkcjonowaniem zakładu, w tym możliwość doznania przez pracowników w czasie wykonywania pracy urazów, a nawet poniesienia śmierci. Odpowiedzialność z tego tytułu ponosi pracodawca. Pracownikowi należy się rekompensata za spowodowaną wypadkiem czasową lub trwałą niezdolność do pracy. Aby możliwym stało się wypłacenie tej rekompensaty w pierwszej kolejności należy zbadać czy zdarzenie, jakiemu uległ pracownik, było wypadkiem przy pracy.

Utworzenie urzędu Rzecznika Praw Pacjenta, wprowadzenie koszyka gwarantowanych świadczeń medycznych i nowego algorytmu podziału środków NFZ, a także zwiększenie nakładów na ratownictwo medyczne i przeszczepy narządów to według Minister Zdrowia Ewy Kopacz główne osiągnięcia jej Resortu w ciągu 2 ostatnich lat.