Kierownik powiatowego centrum pomocy rodzinie może wytaczać na rzecz obywateli powództwa o roszczenia alimentacyjne. W przypadku miasta na prawach powiatu prawo to przysługuje dyrektorowi miejskiego ośrodka i pomocy społecznej - stanowi ustawa. Izba Cywilna Sądu Najwyższego w składzie siedmiorga sędziów uznała, że nie ma podstaw do podjęcia uchwały, gdyż przepis jest wystarczająco jasny.

Młoda matka nie uzyskała świadczenia na dziecko. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej odmówił wypłaty jednorazowej zapomogi z tytułu jego urodzenia, wskazując, że matka zbyt późno zgłosiła się do ginekologa. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję organu, bo uznał, że należało dokładnie ustalić przyczynę zwłoki.

Zgodnie z przepisami zasadą jest, że niezdolność do pracy Zakład Ubezpieczeń Społecznych orzeka na okres nie dłuższy niż pięć lat. Orzekanie na trwałe jest wyjątkiem i dotyczy sytuacji, w których ponowna ocena niezdolności do pracy przez lekarza orzecznika jest bezcelowa. Nie ma też renty na stałe z ZUS. I te zasady na razie się nie zmienią, bo procedowany projekt przepisów o reformie orzecznictwa w Zakładzie dotyczy tylko organizacji, a nie zasad orzekania.

Rozszerzenie kręgu osób uprawnionych do uzyskania świadczenia „aktywny rodzic w pracy” poprzez wprowadzenie zasady, że preferencyjne oskładkowanie jest równoznaczne z opłacaniem składek od podstawy 100 proc. minimalnego wynagrodzenia przewiduje projekt nowelizacji ustawy o wspieraniu rodziców w aktywności zawodowej oraz w wychowaniu dziecka - ,,Aktywny rodzic”. Złożyli go w Sejmie posłowie klubu parlamentarnego Polska2050-Trzecia Droga. Nowelizacja ma wejść w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez wojewódzki zespół ds. orzekania o niepełnosprawności w wyniku odwołania się, jest ostateczne - uważa Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. I takie stanowisko przekazał resort w odpowiedzi na pytanie Prawo.pl. Ma to szczególne znaczenie, m.in. dla pobierających świadczenie pielęgnacyjne, bo oznacza, że gmina nie będzie go już wypłacać, jeśli odwołanie od orzeczenia z powiatowego zespołu nie zostało uznane i w nowym orzeczeniu nie ma odpowiednich wskazań.

Mąż nie mógł otrzymać świadczenia pielęgnacyjnego związanego z opieką nad niezdolną do samodzielnej egzystencji żoną, gdyż sam jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym oraz ma ustalone prawo do renty inwalidzkiej. Trybunał Konstytucyjny zakwestionował przepis, który stał się podstawą takiej decyzji.

Samorządy prawidłowo realizowały zadania w ramach programu tworzenia centrów opiekuńczo-mieszkalnych (COM), choć jego warunki wielokrotnie były zmieniane przez resort rodziny. Ten dużo gorzej poradził sobie z zarządzaniem programem i jego przygotowaniem. Raport NIK dowodzi, że ministerstwo rodziny nie dokonało żadnych analiz dotyczących programu, a od 2021 r. nie sporządzało nawet rocznych sprawozdań z jego realizacji. W żadnej jego edycji nie uregulowano kwestii finansowania placówek po wyznaczonym 5-letnim okresie ich funkcjonowania.

Zasady przyznawania młodzieżowych stypendiów dla sportowców z niepełnosprawnością ustalane przez samorządy są zróżnicowane. Stypendia są często niższe niż dla pełnosprawnych sportowców, co może prowadzić do nierównego traktowania. Zdarzają się nawet sytuacje przenoszenia się zawodników do klubu w innej gminie, gdzie stypendia są przyznawane na takich samych zasadach jak pełnosprawnym zawodnikom. Problem mogą rozwiązać sportowe organizacje parasolowe.

Niektóre ośrodki pomocy społecznej uznają orzeczenia wydane przez wojewódzkie zespoły ds. orzekania o niepełnosprawności za ostateczne, mimo, że zostały one zaskarżone do sądu. Wstrzymują wtedy wypłatę świadczenia pielęgnacyjnego. Chodzi o różną interpretację jednego z przepisów ustawy o rehabilitacji, który obowiązuje od sierpnia ubiegłego roku. Orzecznictwo nie jest jeszcze ugruntowane i nie ma jednolitej praktyki, przepisy są więc różnie interpretowane przez poszczególne ośrodki.

Od 1 lutego rodzice i opiekunowie mogą składać wnioski o 800 plus na nowy okres świadczeniowy, który potrwa od 1 czerwca 2025 r. do 31 maja 2026 r. Do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wypłynęło już blisko 2,6 mln takich wniosków na ponad 4 mln dzieci - poinformował ZUS we wtorek. Od daty złożenia wniosku z wymaganymi dokumentami zależy termin ustalenia prawa i wypłaty świadczenia.

Świadczenie „aktywnie w żłobku”, które obowiązuje od 1 października ubiegłego roku, cieszy się dużym powodzeniem. Ale niekiedy zamiast ułatwiać pracującym rodzicom funkcjonowanie, wprowadza dodatkowy chaos i koszty. Wypłaty realizowane przez ZUS się opóźniają, a niektóre placówki wymagają, by rodzice płacili z góry całe czesne, które będą im refinansować po otrzymaniu środków z ZUS.

Długotrwałość postępowań wojewódzkich zespołów ds. orzekania o niepełnosprawności ws. wniosków o wydanie decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia, co ma liczne negatywne konsekwencje dla zainteresowanych, to najpoważniejszy problem ustawy o świadczeniu wspierającym – uważa RPO. Po uzyskaniu świadczenia wspierającego opiekun, poza obowiązkiem zwrotu świadczeń opiekuńczych, będzie musiał zwrócić koszty świadczeń zdrowotnych, z których korzystał w tym czasie. Rzecznik Praw Obywatelskich przekazał MRPiPS swoje uwagi do ustawy po roku jej funkcjonowania.

Od początku działania programu „Aktywny rodzic” Zakład Ubezpieczeń Społecznych wypłacił 197 tys. świadczeń Aktywnie w domu na kwotę 101,9 mln zł, 228,1 tys. świadczeń Aktywni rodzice w pracy w łącznej wysokości 362,7 mln zł i 483,6 tys. świadczeń Aktywnie w żłobku. W przypadku tego ostatniego świadczenia kwota wypłat sięgnęła 688 mln zł. W sumie w ramach programu wypłacono świadczenia na 1 mld 153 mln zł.

Jak informuje Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Osób z Niepełnosprawnościami, poprawia się tempo rozpatrywania wniosków o wydanie decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia przez wojewódzkie zespoły ds. orzekania o niepełnosprawności (WZON). Przewlekłość wydawania decyzji była niejednokrotnie w zeszłym roku przedmiotem interwencji rzecznika praw obywatelskich.

Od 1 lutego 2025 roku rodzice i opiekunowie mogą składać wnioski o 800 plus na nowy okres świadczeniowy, czyli okres od 1 czerwca tego roku do 31 maja 2026 roku - przypomina Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Jak dotąd do ZUS wypłynęło już ponad 1,1 mln takich wniosków na ponad 1,7 mln dzieci.

Gminy chcą zmiany przepisów w finansowaniu kosztów pobytu osób ubezwłasnowolnionych całkowicie w domach pomocy społecznej. Dziś gmina, w której znajduje się np. zakład leczniczo-opiekuńczy dla dzieci, po uzyskaniu przez nie pełnoletności, musi ponosić koszty tych osób w domu pomocy społecznej. Podobnie ta, na której terenie mieszka radca prawny, którego sąd wyznaczył na opiekuna osoby ubezwłasnowolnionej z innej gminy.

Osoba z niepełnosprawnością będzie mogła skorzystać albo z asystencji ustawowej, albo z asystencji w ramach programu rządowego. Będą one działały równocześnie – zapowiada pełnomocnik rządu ds. osób z niepełnosprawnościami. Nie można będzie skorzystać z obu źródeł wsparcia jednocześnie. Tym bardziej konieczne wydaje się uporządkowanie zasad asystencji programowej. Samorządy bowiem tworzą własne regulaminy tej usługi, co różnicuje dostęp do niej w zależności od miejsca zamieszkania.

Rodzice i opiekunowie już od 1 lutego mogą składać wnioski o 800 plus na nowy okres świadczeniowy, który potrwa od 1 czerwca 2025 r. do 31 maja 2026 r. Formularze są przyjmowane tylko elektronicznie, a wypłata świadczenia odbywa się bezgotówkowo – na rachunek bankowy. Wnioski można składać przez portal Emp@tia, bankowość elektroniczną, PUE ZUS, a także za pośrednictwem bezpłatnej aplikacji mZUS.

Klub seniora funkcjonował w ramach gminnego ośrodka pomocy społecznej, więc zasady i przedmiot jego działania należało uregulować w statucie tej jednostki. Natomiast organizację wewnętrzną powinien określać regulamin organizacyjny nadawany przez kierownika gminnego ośrodka. Oznacza to, że rada gminy nie mogła podjąć odrębnej uchwały w sprawie zakresu działania i zasad uczestnictwa w klubie seniora - stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach.

Z raportu o dostępności usług społecznych dla osób starszych mieszkających na wsiach wynika, że rozpoznawaniu potrzeb seniorów w gminach brakuje systematyczności i kompleksowości. Pomimo że gminy mają obowiązek prowadzić „politykę senioralną”, najczęściej ich działania skupiają się na świadczeniu różnych form usług. Nie sprzyja to ich koordynacji i spójności. Gmina najczęściej reaguje na potrzeby seniorów, gdy sami je zgłoszą lub zrobią to ich bliscy.