Karą nagany został ukarany przez sąd lekarski doktor, który odpowiadał za nieprawidłowości diagnostyczne i terapeutyczne w leczeniu boreliozy. Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej uchylił zaskarżony wyrok i umorzył postępowanie z powodu przedawnienia karalności. Jednak dwuletnia terapia antybiotykowa została oceniona jako błędna i szkodliwa dla pacjentki, chociaż nie czuła się ona poszkodowana przez lekarza, gdyż wyzdrowiała.

Państwo polskie nie wywiązało się ze swojego obowiązku zapewnienia wnioskodawcom ram prawnych umożliwiających uznawanie i ochronę ich związków tej samej płci - orzekł we wtorek, 12 grudnia Europejski Trybunał Praw Człowieka. Nie uznał argumentów polskich władz, które podnosiły, że Polska jest krajem tolerancyjnym dla osób LGBT+.

Trybunał Konstytucyjny 11 grudnia uznał nowelizację ustawy o Sądzie Najwyższym za niekonstytucyjną. Inicjatorem wniosku był Prezydent RP. Zaskarżył tzw. test niezawisłości sędziego i ten okazał się sprzeczny z Konstytucją. Wadliwe jest również przekazanie spraw dyscyplinarnych i immunitetowych sędziów do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Trybunał rozpoznał sprawę w pełnym składzie.

Organ zarzucił, że projekt budowlany jest niezgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, więc odmówił jego zatwierdzenia. Skarżąca nie zgodziła się z tym rozstrzygnięciem. Zwróciła uwagę, że projekt został wykonany przez architekta posiadającego stosowne uprawnienia, a więc zgodnie ze sztuką budowlaną. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że fakt ten nie przesądza o zgodności z miejscowym planem oraz nie zwalnia organu od dokonania oceny projektu budowlanego w tym zakresie.

Lekarski sąd odwoławczy słusznie nie widział potrzeby powołania nowych biegłych do oceny prawidłowości badania piersi przez obwinionego - tym bardziej, że w składzie orzekającym zasiadali sami lekarze, mający wiedzę medyczną – orzekł Sąd Najwyższy. Tym samym potwierdził, że lekarz medycyny pracy nieprawidłowo przeprowadzonym badaniem naruszył godność i intymność pacjentki.

Sprzedawcę amfetaminy należy pozbawić całej korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa. To znaczy całej kwoty pieniędzy uzyskanej ze sprzedaży narkotyków, a nie tylko kwoty zysku, czyli różnicy między kwotą uzyskaną ze sprzedaży a wydatkami związanymi z nabyciem narkotyków i ich dystrybucją – orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Karnej.

Dziś, 29 listopada br., Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego w składzie siedmiorga sędziów wyjaśni czy ZUS jest uprawniony do weryfikacji podstawy wymiaru składek w sytuacji, gdy w początkowym okresie prowadzenia działalności ubezpieczony deklaruje podstawę wymiaru, której wysokość nie ma odzwierciedlenia w przychodach.

Po wyeliminowaniu klauzul umownych doszło do zdeformowania całej umowy kredytu frankowego tak, że nie można odtworzyć z niej praw i obowiązków kredytobiorców – uznał Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej i orzekł, że umowa jest nieważna. Wpłynęły na to odniesienia do tabel kursowych banku ustalanych jednostronnie oraz brak rzetelnej informacji o ryzyku wahań kursu franka szwajcarskiego.

Cudzoziemiec otrzymał odmowę wydania wizy krajowej w celu wykonywania pracy. Postanowił więc zaskarżyć wydane w tej sprawie rozstrzygnięcie. Sądy administracyjne stwierdziły, że w sprawie znajduje zastosowanie wyłącznie prawo krajowe, które wyłącza sądową kontrolę spornej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że wyłączenie prawa do sądu nie narusza Karty Praw Podstawowych ani Konstytucji.

Organ zobowiązał cudzoziemca do powrotu i zakazał ponownego wjazdu na okres jednego roku. Pełnomocnik twierdził, że cudzoziemiec nieświadomie zrzekł się prawa do wniesienia odwołania, ponieważ został pouczony w języku rosyjskim, a nie w języku urzędowym kraju pochodzenia. Naczelny Sąd Administracyjny nie uznał tego argumentu i stwierdził, że za język zrozumiały należy uznać język, który wskaże cudzoziemiec.

Jeśli oskarżony o zniesławienie działa przede wszystkim w interesie członków spółdzielni mieszkaniowej, a nie w zamiarze ugodzenia bezpośrednio w dobre imię prezesa, to nie może ponieść odpowiedzialności karnej – orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Karnej. Uchylił przy tym wyrok uznający winę członka spółdzielni i uniewinnił go, gdyż treść wypowiedzi mieściła się w granicach prawa do swobodnej wypowiedzi i dozwolonej krytyki.

W stanie prawnym przed wejściem w życie art. 25e ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym, wykreślenie spółdzielni z Krajowego Rejestru Sądowego, na skutek ukończenia postępowania upadłościowego w wyniku podziału funduszów masy, prowadziło do wygaśnięcia prawa użytkowania wieczystego gruntu przysługującego spółdzielni, a niesprzedanego w postępowaniu upadłościowym - taką uchwałę podjęła Izba Cywilna Sądu Najwyższego.

Stanowisko kongresu sprawozdawczego Polskiego Związku Bokserskiego i przyjęte na nim uchwały stanowią informację publiczną. Związek powinien ją udostępnić we wskazanej we wniosku formie, a na wypadek wydania decyzji odmownej - pozyskać od wnioskodawcy jego dane. Potwierdził to niedawno Naczelny Sąd Administracyjny.

Pozwany, będący osobą bliską zmarłej współwłaścicielki, miał skuteczne wobec powódki prawo do korzystania z nieruchomości. A wynikało ono z udostępnienia mu jej części do korzystania przez współwłaścicielkę, która miała tytuł do używania całej nieruchomości – orzekł Sąd Najwyższy i oddalił skargę dotyczącą wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości.

Zaocznie i nakazowo niesłusznie ukarano kobietę grzywną, która w mieście nie zakryła ust i nosa maseczką w czasie pandemii Covid-19. Sąd pominął przepis kodeksu wykroczeń, który mówi, że jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia wykroczenia, stosuje się ustawę nową. I ma to zastosowanie także do nowych regulacji rozporządzeń – stwierdził Sąd Najwyższy i wydał wyrok uniewinniający.

Sąd Najwyższy uniewinnił obywatela, który na transparencie umieścił wulgarne słowo, gdyż jego czyn nie był społecznie szkodliwy, a wolność słowa chroni także opinie przesadzone, drażniące, a nawet odpychające. Tym samym uznał za słuszną kasację Rzecznika Praw Obywatelskich, który twierdził, że nie doszło do wykroczenia, a mężczyzna brał udział w debacie publicznej.

Uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego w okresie nieobjętym prawomocnym skazaniem jest już nowym czynem, pociągającym dalszą odpowiedzialność karną, przy czym granice czasowe kolejnego przestępstwa powinny być dokładnie określone, z uwzględnieniem treści poprzedniego wyroku skazującego - wskazał Sąd Najwyższy, rozpatrując kasację w sprawie kobiety skazanej za niealimentację wobec dwójki dzieci.

Nie można zakazać uchwałą rady miasta jazdy na rowerze czy deskorolką po cmentarzu komunalnym. Jednak zakaz palenia papierosów w miejscach publicznych dotyczy także cmentarza, a nakaz, aby dzieci do lat 13 przebywały tam wyłącznie pod opieką osób dorosłych należy odczytywać jako dążenie do zapewnienia zachowania ciszy, powagi i szacunku należnego zmarłym – orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu.

Pogląd, że przewlekła choroba nie usprawiedliwia złożenia odwołania po terminie, nie jest adekwatny w stosunku do chorób psychicznych. Ich objawy mogą wiązać się z utratą możliwości rozpoznania przez osobę chorą sytuacji, w której się znajduje oraz pokierowania swoim postępowaniem, a więc wyłączyć zawinienie - orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił prawa do zasiłku chorobowego z uwagi na brak zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego niezdolność do pracy. Sąd uznał, że dokument ten nie przesądza o niezdolności do pracy, ale jedynie ją potwierdza. Tym samym okoliczność ta może zostać wykazana innymi środkami dowodowym, a brak zaświadczenia lekarskiego nie przekreśla automatycznie prawa do zasiłku chorobowego.