W umowach o unikaniu podwjnego opodatkowania zawartych przez Polskę zawarta jest regulacja odnosząca się do zasad opodatkowania działalności gospodarczej prowadzonej przez przedsiębiorcę z jednego państwa na terytorium drugiego państwa. Zgodnie z art. 7 ust. 1 upo dochody z takiej działalności podlegają, co do zasady, opodatkowaniu w państwie, gdzie siedzibę posiada przedsiębiorca. Jeżeli jednak, działalność przedsiębiorcy z jednego państwa prowadzona na terytorium drugiego państwa doprowadzi do powstania zakładu tego przedsiębiorcy w drugim państwie, wwczas to państwo ma prawo do opodatkowania wszelkich dochodw, uzyskanych przez ten zakład.

Płatnik może, na podstawie przepisów umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (upo), nie pobierać zryczałtowanego podatku w ogóle bądź też pobierać go w niższej stawce wynikającej z upo. Pobranie podatku w stawce wynikającej z upo bądź też odstąpienie od poboru zryczałtowanego podatku w RP możliwe jest jednak tylko pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania, siedziby podatnika (odbiorcy płatności) uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

Wprowadzone z dniem 1 stycznia 2007 r. zmiany w ustawach o podatku dochodowym od osb prawnych oraz o podatku dochodowym od osb fizycznych zasadniczo zmieniły podejście do kwestii rżnic kursowych, wpływających na podstawę opodatkowania. Do końca 2006 r. obowiązywało rozgraniczenie w tym zakresie przepisw podatkowych oraz przepisw prawa bilansowego. Najistotniejszą konsekwencją tego stanu było nieuznawanie w każdym przypadku, przez przepisy podatkowe, tzw. niezrealizowanych rżnic kursowych, ustalanych w wyniku wyceny bilansowej, lub wyceny na koniec innego okresu sprawozdawczego, aktyww i pasyww wyrażonych w walutach obcych.

Fragment komentarza zamieszczonego w całości w publikacji Profesjonalny Serwis PodatkowyWobec niezaprzeczalnego stopnia skomplikowania, zawiłości, objętości i kazuistyki przepisw podatkowych, od pewnego czasu jest jasne, że nie można się obejść bez ich interpretacji i wykładni dokonywanej przez znawcw tych zagadnień. W zależności od podmiotw dokonujących owych interpretacji, rżna może być praktyczna przydatność tych wyjaśnień dla podatnikw czy innych uczestnikw obrotu podatkowego, ktrzy na co dzień muszą odnaleźć się w tym gąszczu przepisw. Założenia twrcw prawa podatkowego są teoretycznie wyraźne: przepisy powinny być skonstruowane tak, aby na podstawie prostej ich wykładni podatnik (płatnik, inkasent, inny zobowiązany podmiot) mgł ustalić ciążące na nim zobowiązanie wobec budżetu państwa. Powinny być więc jasne, spjne i zrozumiałe dla przeciętnego obywatela. De facto, wobec przyjętej dość szeroko metody samoobliczania podatkowego, ewentualne niekorzystne konsekwencje stosowania skomplikowanych i niejasnych rozwiązań prawnych są przerzucane na podmioty dokonujące rozliczeń z fiskusem. Pomocą mają im jednak służyć w tym zakresie właśnie interpretacje przepisw prawa podatkowego.

Dochd (przychd) z udziału w zyskach spłek kapitałowych może powstać w rżnych sytuacjach, ktrych cechą wsplną jest otrzymywanie określonych korzyści w związku z partycypowaniem w zyskach spłek kapitałowych. Podstawowym rodzajem przychodu z tytułu udziału w zyskach osb prawnych (spłek kapitałowych) jest dywidenda (art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osb fizycznych). W związku z jej wypłatą może powstać szereg wątpliwości praktycznych, związanych z momentem powstania obowiązku podatkowego, podatkowymi konsekwencjami opźnienia w jej wypłacie, wypłat zaliczek na poczet dywidendy za dany rok czy też wypłatą dywidendy na rzecz użytkownika udziału.

Od dłuższego czasu w gospodarce postępuje proces specjalizacji. Coraz więcej pracownikw staje się specjalistami w bardzo wąskich dziedzinach. Daleko posunięta specjalizacja wymaga coraz większego zasobu wiedzy i umiejętności. Często jedyną drogą ich zdobycia jest uczestnictwo w odpowiednich szkoleniach, kursach, konferencjach, seminariach etc. Ich koszty ponoszą zazwyczaj pracodawcy, w ktrych interesie jest, aby ich pracownicy mieli odpowiednią wiedzę i umiejętności. Sytuacja taka wywołuje jednak skutki podatkowe zarwno po stronie pracownika, jak i pracodawcy. Niniejszy komentarz przedstawia i analizuje te skutki.

Regulacje dotyczące odpowiedzialności osb trzecich, a w szczeglności członkw zarządu spłek kapitałowych, za zaległości podatkowe wzbudzają wiele kontrowersji zarwno w doktrynie, jak i w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Autor artykułu zwraca uwagę na zagadnienie nieporuszane dotychczas w literaturze przedmiotu, jakim są konsekwencje powołania się przez osobę trzecią na jedną z przesłanek egzoneracyjnych (uwalniających od odpowiedzialności), tzn. wskazanie przez członka zarządu majątku spłki, z ktrego możliwa jest egzekucja zaległości.