Zgodnie z art. 415 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) każdy, kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. Za szkodę odpowiada zatem osoba, której zawinione zachowanie jest źródłem powstania tej szkody, przy czym zachowanie to może polegać zarówno na działaniu, jak i zaniechaniu działania, do którego sprawca był zobowiązany. Szkodą w rozumieniu cytowanego przepisu jest natomiast każdy uszczerbek w dobrach prawnie chronionych i może przybrać postać uszczerbku materialnego na osobie lub mieniu (szkody majątkowej), bądź krzywdy rozumianej jako cierpienia fizyczne i krzywda moralna (szkody niemajątkowej).

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.; dalej jako: u.o.d.o.) zalicza dane o stanie zdrowia do tzw. danych wrażliwych (sensytywnych), czyli szczególnie chronionych.

Odpowiedzialność cywilna zakładu opieki zdrowotnej oparta jest na różnych podstawach prawnych, w zależności od tego, czy szkoda została wyrządzona w publicznym czy też niepublicznym zakładzie opieki zdrowotnej.Ustawa z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (tekst jedn.: Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89 z późn. zm.; dalej jako: u.z.o.z.) wskazuje w art. 8 ust. 1 pkt 1-3b, że publiczne zakłady opieki zdrowotnej mogą być tworzone przez osoby fizyczne i prawne (ministra, centralny organ administ

ustawa z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (tekst jedn.: Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335 z późn. zm.; dalej jako: u.z.f.ś.). Celem tworzenia funduszu jest uzyskanie środków, które zostaną przeznaczone na finansowanie działalności socjalnej organizowanej na rzecz osób uprawnionych do korzystania z funduszu oraz na dofinansowanie zakładowych obiektów socjalnych oraz na tworzenie zakładowych żłobków, przedszkoli oraz innych form wychowania przedszkolnego.

Problematyka standardu świadczeń zdrowotnych, którego spełnienia mógłby domagać się pacjent, stanowi zagadnienie, które do dnia dzisiejszego nie zostało w pełni omówione. Dogłębną analizę tematu utrudnia brak norm prawnych, które precyzyjnie regulowałyby tę kwestię.

Temat komercyjnych świadczeń opieki zdrowotnej udzielanych przez zakłady opieki zdrowotnej posiadające kontrakty z Narodowym Funduszem Zdrowia, budzi bardzo duże zainteresowanie. Niniejsze opracowanie poświęcone jest analizie przyjętych rozwiązań prawnych i regulacji Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiotowej kwestii. Poszukiwanie dodatkowych źródeł dochodu przez zakłady opieki zdrowotnej powoduje, że placówki posiadające kontrakty z NFZ, zarówno publiczne, jak i niepubliczne, są zainteresowane uruchomieniem działalności nakierowanej na pozyskanie dodatkowych środków finansowych. W sytuacji, w której dla zakładu główne i zasadnicze źródło dochodu stanowią środki pochodzące z realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawartych z Narodowym Funduszem Zdrowia, niewątpliwie istotną sprawą jest, przed podjęciem konkretnych kroków organizacyjnych, rozpoznanie rzeczywistości prawnej. Chodzi o to, żeby podjęte działania na rzecz realizacji świadczeń za odpłatnością nie były sprzeczne z prawem, a w szczególności z warunkami umów, określonymi przez Fundusz, co w przypadku naruszenia ich postanowień, mogłoby narazić świadczeniodawców na reperkusje ze strony płatnika publicznego.