Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia wprowadziła (Dz. U. Nr 171, poz. 1225 z późn. zm.; dalej jako: u.b.ż.ż.) w art. 73-78 ustawowe zmiany w zakresie przeprowadzania kontroli urzędowej żywności, praktycznie funkcjonujące od dnia 1 stycznia 2006 r. w związku z wejściem w życie rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady: Nr 852/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. U. UE L 139 z 30.04.2004 r., str. 1 z późn. zm.) oraz Nr 882/2004 z 29 kwietnia 2004 r. o urzędowej kontroli sprawowanej w celu zapewnienia weryfikacji zgodności w odniesieniu do prawa paszowego i żywnościowego zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. U. UE L 165 z 30.04.2004 r., str. 1 z późn. zm.). Rozporządzenie 882/2004 wprowadza przepisy zapewniające eliminację zagrożeń w sferze produkcji i przetwórstwa oraz zapobiega wielokrotnej kontroli w sferze obrotu i handlu.

Podstawowym obowiązkiem przedsiębiorcy produkującego lub wprowadzającego żywność do obrotu jest zapewnienie bezpieczeństwa zdrowotnego produktu.

Od kilku lat prowadzone są w Polsce intensywne prace nad opracowaniem optymalnego systemu, który poprawiłby wskaźniki w zakresie ratowania osób poszkodowanych w wypadkach i innych stanach zagrożenia życia. Dlatego podjęcie zdecydowanych działań w tym kierunku jest w pełni uzasadnione i wynika z oczekiwań społeczeństwa, ponieważ ilość osób umierających w Polsce na skutek wypadków i innych stanów zagrożenia życia jest nadal zbyt wysoka w porównaniu ze wskaźnikami w innych bardziej rozwiniętych państwach.

W obowiązującym stanie prawnym nałożono na lekarzy prawo, ale i obowiązek doskonalenia zawodowego1. Jedną z form tego procesu może być szkolenie specjalizacyjne ( 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 października 2004 r. w sprawie sposobów dopełnienia obowiązku doskonalenia zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów; Dz. U. Nr 231, poz. 2326 z późn. zm.).

Szkodą w prawie cywilnym jest uszczerbek w dobrach prawnie chronionych, poniesiony wbrew woli poszkodowanego. Tradycyjnie wyróżnia się dwa rodzaje szkód: na osobie i w mieniu. W przypadku szkody na osobie uszczerbek dotyka organizmu poszkodowanego, wyrażając się w uszkodzeniu ciała lub wywołaniu rozstroju zdrowia. Szkoda w mieniu ogniskuje się w sferze mienia, tj. własności i innych praw majątkowych przysługujących poszkodowanemu. Nie ulega wątpliwości, że szkody wyrządzone przy leczeniu są szkodami na osobie.