Dyrektor przychodni zorganizował konkurs na stanowisko swojego zastępcy. Okazało się, że nie wszyscy kandydaci wiedzieli o terminie posiedzenia komisji. WSA w Gliwicach podkreślił, że organ powinien dysponować pisemnym dowodem doręczenia powiadomienia w tej sprawie. Braku tego nie eliminuje późniejsze oświadczenie pracownika przychodni, że zainteresowani zostali powiadomieni ustnie.

Brak odręcznego podpisu pod decyzją sprawia, że należy ją uznać za wydaną z rażącym naruszeniem prawa. Taka wada nie może być usunięta poprzez uzupełnienie podpisu po doręczeniu decyzji stronie, ponieważ nie przewidują tego przepisy dotyczące prostowania i uzupełniania decyzji. Tak orzekł WSA w Gdańsku.

W ustawie o szkolnictwie wyższym i nauce przewidziano przesłanki obligatoryjne i fakultatywne skreślenia z listy studentów. Nieuzyskanie zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie należy do tych drugich. Dlatego rektor działa w takich sytuacjach w warunkach możliwości, a nie obowiązku. Wydana decyzja powinna więc zawierać szczegółowe uzasadnienie.

Rada gminy nie może nałożyć na członków zespołu interdyscyplinarnego bezwzględnego obowiązku uczestnictwa w posiedzeniach tego gremium. WSA w Gdańsku uznał, że taka regulacja nie mieści się w granicach ustawowego upoważnienia do określenia warunków funkcjonowania zespołu.

Wierzyciel żądał zaległych opłat abonamentowych. Twierdził, że wystarczającą przesłanką jest niezgłoszenie wyrejestrowania odbiornika RTV czy też niezłożenie reklamacji w sprawie nieuzyskania indywidualnego numeru identyfikacyjnego. WSA w Poznaniu uznał jednak, że pogląd ten narusza przepisy ustawy o opłatach abonamentowych.

Jeśli szpital nie wpisał do zarządzenia stanowiska starszej pielęgniarki Oddziału Intensywnej Terapii i Anestezjologii, jako pracy w szczególnych warunkach czy szczególnym charakterze, to inspekcja pracy nie ma prawa nakazać umieszczenia tego stanowiska w wykazie - orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Nawet spełnienie przesłanki w postaci zaistnienia ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego nie oznacza powstania po stronie organów podatkowych obowiązku udzielenia ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych, a jedynie stwarza możliwość jej udzielenia, zwłaszcza w sytuacji, gdy podatnik ma wydatki wyższe od deklarowanych dochodów. Wynika to z niedawnego wyroku NSA.

Skazanie osoby za rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji na temat podmiotu gospodarczego w liście otwartym, skierowanym do prezesa urzędu nadzoru nad rynkami finansowymi, stanowiło naruszenie prawa do wolności wyrażania opinii - stwierdził w wydanym w czwartek wyroku Europejski Trybunał Praw Człowieka.

Sąd Najwyższy uznał, że wyroki uniewinniające powoda od zarzutów współudziału w kradzieży betonu, nie mogły być przeszkodą do zwolnienia dyscyplinarnego - orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Pracy. Powód dopuścił się ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych i naraził swego pracodawcę na straty.

Wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w sprawie systemu postępowania dyscyplinarnego wobec sędziów są niedopuszczalne - stwierdził w czwartek Trybunał Sprawiedliwości UE, odpowiadając na pytania sądów z Łodzi i Warszawy. Ale dodał, że zadawanie przez sędziów pytań nie może być podstawą dyscyplinarek wobec nich.

W postępowaniu brało udział 61 stron, więc organ postanowił, że o podejmowanych czynnościach i decyzjach będzie je zawiadamiał w formie publicznego obwieszczenia. Nie miało to jednak żadnej skuteczności wobec inwestora, ponieważ nie został o tym uprzedzony. Ponadto był on inicjatorem postępowania, więc organ miał obowiązek doręczenia mu decyzji na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Tak orzekł WSA w Gdańsku.

Gabinet urologiczny musi mieć bezpośrednie połączenie z pomieszczeniem higieniczno-sanitarnym wyposażonym w bidet. Nie ma znaczenia, że wykonywane są w nim badania nieinwazyjne – uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, rozpatrując spór sanepidu z niepubliczną przychodnią.

Złożenie przez prokuratora oświadczenia o zatwierdzeniu aktu oskarżenia sporządzonego przez Urząd Celny i wniesienie go ponownie nie wyeliminowało przeszkody i dalej nie można było prowadzić postępowania - orzekł Sąd Najwyższy i umorzył sprawę. Mimo, że prokurator generalny wniósł kasację na niekorzyść.

Odsetki za opóźnienie w wypłaceniu odszkodowania otrzymanego na podstawie wyroku sądu nie podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych. PIT trzeba więc zapłacić. Potwierdził to w niedawnym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny.

Umowa przedwstępna może poprzedzać właściwą umowę o pracę. Pracownik, który chce się z niej wycofać musi się jednak liczyć z zapłatą odszkodowania niedoszłemu pracodawcy. W żadnym jednak wypadku nie może ono jednak przybrać formy kary umownej orzekł Sąd Okręgowy - Sąd Pracy w Płocku.

Powiat nie oznakował należycie miejsca przebiegu cieku wodnego i ubytku na poboczu gruntowym. Kierujący zaś składem rolniczym nie upewnił się, czy manewr wyprzedzania można wykonać bezpiecznie, co skończyło się wypadkiem i uszkodzeniem sprzętu, a tym samym współprzyczynił się do szkody – stwierdził Sąd Okręgowy w Sieradzu.

Adwokat ma prawo do rozmowy z aresztowanym klientem, ale nie może wynosić listów z aresztu śledczego i dostarczać ich bliskim, gdyż oskarżony musi być obiektywnie osądzony - orzeka Izba Dyscyplinarna SN, przyjmując ustalenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego adwokatury. W tym przypadku list powinien być ocenzurowany.

Zniszczenie budynku nie powoduje wygaśnięcia udziałów w użytkowaniu wieczystym gruntu jako prawa związanego z odrębną własnością lokalu, który znajdował się w tym budynku - orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej, zwłaszcza, że zburzenie gmachu nastąpiło przed upływem terminu, na jaki grunt został oddany w użytkowanie wieczyste.

Ze względu na realne obawy zakażenia koronawirusem osób składających oraz zbierających podpisy poparcia pod kandydaturą ze względu na stan zagrożenia epidemicznego - zebranie brakującej liczby podpisów było nierealne - ocenił Sąd Najwyższy w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej. I uznał skargę pełnomocnika wyborczego Komitetu Wyborczego

ZUS odkrył, że ubezpieczony niesłusznie pobierał świadczenia z KRUS. Organ upomniał się o te pieniądze, ale Sąd Apelacyjny w Lublinie uznał, że nie trzeba ich zwracać. Ubezpieczony nie miał bowiem zamiaru umyślnego wprowadzenia organu w błąd. Sąd wyjaśnił, że zrozumienie dokumentów mogło być dla ubezpieczonego za trudne.