Ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej wprowadza systemowe zmiany w ochronie zdrowia. Wprost przewiduje możliwość utworzenia przez jednostkę samorządu terytorialnego spółki prawa handlowego będącej podmiotem leczniczym. W ocenie skutków regulacji stwierdzono, że ustawa wprowadza rozwiązania upraszczające, w konsekwencji usprawniające prowadzenie działalności w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych, zaś w uzasadnieniu projektu ustawy podkreślono, że forma spółki sprzyja efektywnemu zarządzaniu, otwiera nowe możliwości uzyskiwania przychodów, racjonalizuje gospodarowanie.

Agata Złotowska z Prokuratury Okręgowej w Elblągu powiedziała PAP, że właścicielka jednej z aptek w województwie warmińsko-mazurskim została oskarżona o podrabianie recept w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i wyłudzenie mienia znacznej wartości na szkodę NFZ. Pracownicę tej samej apteki oskarżono o udzielenie szefowej pomocy w oszustwie. Obu farmaceutkom grozi do 10 lat więzienia.

Komentarz przedstawia zagadnienie komercjalizacji placówek medycznych w kontekście komunikacji tego procesu. W opracowaniu omówiono problematykę przekształceń z perspektywy osób zarządzających placówkami. Wskazano na szereg rozwiązań w zakresie komunikacji z pracownikami.

Jak podaje Dziennik Gazeta Prawna, umowy na realizację recept, jakie aptekarze muszą zawrzeć z NFZ do końca roku, są dla nich niekorzystne. Jednak odmowa ich podpisania oznacza zakaz sprzedaży leków refundowanych.

1 lipca br. weszła w życie ustawa z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, która wprowadza duże zmiany m.in. w funkcjonowaniu ZOZ, sposobach ich zakładania i finansowania. W tym samym dniu tracimoc obowiązującą ustawa z 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej.

Forma samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, jak czytamy w uzasadnieniu projektu ustawy o działalności leczniczej, nie odpowiada potrzebom zmienionej po 1999 r. rzeczywistości prawnej, społecznej i gospodarczej. To forma spółki sprzyja efektywnemu zarządzaniu, otwiera nowe możliwości uzyskiwania przychodów, racjonalizuje gospodarowanie. Jednakże jak zaznaczono w uzasadnieniu system ochrony zdrowia, ze względu na to, że działa na rzecz pacjentów, jest szczególnie wrażliwy na zmiany.

Ustawa o działalności leczniczej należy do tej kategorii aktów prawnych, które rewolucjonizują dotychczasowe instytucje prawne. Przedmiotem niniejszego opracowania jest instytucja umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych, która dotychczas podlegała regulacji przepisów ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. Wzmiankowana instytucja doznała może nie tyle zmian rewolucyjnych, ile została uporządkowana i wyjaśniona. Treść przepisów ustawy o działalności leczniczej dotyczących instytucji umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych w wielu obszarach rozwiewa wątpliwości istniejące dotychczas w praktyce na gruncie zawierania tego typu umów. Tytułem przykładu wskazać można na problem w ustaleniu, czy zakres świadczeń nabywanych od innego podmiotu musiał być objęty statutem (wpisem do rejestru) podmiotu zamawiającego świadczenia. Problematyczne także było określenie dopuszczalnego katalogu podmiotów zdolnych do przyjęcia zamówienia na udzielanie świadczeń zdrowotnych od innego świadczeniodawcy.

Dotacja udzielana podmiotom tworzącym samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej za dokonanie przekształcenia zakładu stanowi, jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, element wsparcia procesu przekształceń. Drugim mechanizmem wsparcia przewidzianym przez ustawę są umorzenia wskazanych przez nią zobowiązań. Powyższe elementy wsparcia procesu mają służyć zapewnieniu prowadzenia działalności przez powstające spółki bez obciążania długami samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej.