W codziennej praktyce lekarskiej niemałym problemem może być podjęcie przez lekarza decyzji o stosowaniu metod, które nie są powszechnie przyjęte w praktyce lekarskiej. Rozwój medycyny często stawia lekarza przed koniecznością rozstrzygnięcia dylematu, czy stosować nowe metody lecznicze, nieznane lub rzadko praktykowane w kraju, czy lepiej ich zaniechać. Takim problemem może być (było) stosowanie homeopatii, medycyny chińskiej, czy też stosowanie leków poza wskazaniami rejestracyjnymi. Aby rozpocząć omawianie poniższego zagadnienia, należy wyjaśnić pojęcie czynności lekarskich, zakres swobody działania lekarza, kryteria oceny działania lekarza, problematykę odpowiedzialności zawodowej za stosowanie tego typu działań. Niniejszy komentarz nie uwzględnia problematyki eksperymentu medycznego (badawczego i leczniczego) ani kwestii związanych z odpowiedzialnością karną i cywilną.

Do kompetencji zawodowych lekarza należy m.in. wydawanie opinii i orzeczeń lekarskich. Jednym z uprawnień lekarza ubezpieczenia zdrowotnego jest wydawanie orzeczeń w związku z potrzebą udzielenia uprawnionemu pracownikowi urlopu dla poratowania zdrowia. Urlop dla poratowania zdrowia przysługuje określonym kategoriom pracowników (m.in. nauczycielom), których stosunek pracy regulują przepisy szczególne. Analiza przedstawia podstawy prawne i zasady orzekania przez lekarzy o potrzebie udzielenia urlopu dla poratowania zdrowia dla nauczycieli systemu oświaty.

Komentarz poświęcono kluczowym czynnikom rozwoju systemu ochrony zdrowia. W opracowaniu przedstawiono szereg czynników zewnętrznych, jak czynniki demograficzne, ekonomiczne, postęp, globalizacja. Wskazano także na czynniki wewnętrzne, do których zaliczono w zakresie prywatnych jednostek medycznych wymiar biznesowy i wizerunek, zaś w ramach publicznej jednostki fundusze unijne, nieefektywność zarządzania oraz odpływ kadr. Omówiono również znaczenie wskazanych czynników dla działań public relations jednostek ochrony zdrowia.