Skarga nadzwyczajna w sporze o czynsz dzierżawny nie przysługuje. Do takiego wniosku doszedł w środę Trybunał Konstytucyjny, rozpatrujący skargę konstytucyjną spółki, której Sąd Najwyższy odrzucił skargę nadzwyczajną ze względu na to, że nie była dopuszczalna. TK nie dopatrzył się też naruszenia prawa do sądu tej spółki.

Nie tylko Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, ale teraz też i Sąd Najwyższy zajmie się problemem sankcji kredytu darmowego. Właśnie trafiły do niego trzy ważne pytania dotyczące tej kwestii. Czy będzie więc podobnie, jak było w wypadku kredytów frankowych? Czy wyroki TSUE oraz SN przetrą szlak kolejnym kredytobiorcom i ruszy lawina pozwów?

Organ uznał, że nieruchomość przedsiębiorcy ma związek z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą i opodatkował ją wyższą stawką. Głównym argumentem było jej zaklasyfikowanie w ewidencji gruntów i budynków jako terenu przemysłowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wskazał, że ewidencja ma istotne znaczenie, ale sam charakter nieruchomości nie przesądza o jej związku z działalnością gospodarczą.

Usługi z wykorzystaniem botoksu czy kwasu hialuronowego mogą korzystać ze zwolnienia z VAT, jeśli świadczone są w celu poprawy stanu zdrowia pacjenta (np. w leczeniu migren, zmian barwnikowych czy usuwaniu wad powstałych na skórze). Zwolnienie nie obejmuje natomiast usuwania blizn potrądzikowych czy rozstępów. Takie zabiegi mogą zwiększać komfort psychiczny pacjenta, ale nie wypełniają celu terapeutycznego.

Ocena, czy działalność gospodarcza jest rzeczywiście wykonywana, należy do sfery ustaleń faktycznych. Istnieje jednak domniemanie, że osoba wpisana do ewidencji, która nie zgłosiła zawiadomienia o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej, jest traktowana jako prowadząca taką działalność. Sąd Najwyższy podkreślił, że domniemanie może być obalone, ale wymaga to przeprowadzenia przeciwdowodu.

Wewnątrzwspólnotowe przemieszczenie towarów własnych trzeba będzie po 1 lutego 2026 r. dokumentować w KSeF - stwierdził fiskus w interpretacji. WSA w Gliwicach uchylił zaskarżoną interpretację, ponieważ nie zawiera ona należytego uzasadnienia. Według sądu, przedwczesne byłoby w tej sytuacji zajęcie przez sąd stanowiska w zakresie wykładni przepisów prawa materialnego. To oznacza, że podatnicy mogą nie uzyskać rozstrzygnięcia merytorycznego przed 1 lutego 2026 r.

Pominięcie przez sąd II instancji w sposób należyty konsumenckiego charakteru stosunku łączącego powoda z pozwanym było błędem - orzekła Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych SN. Kredytobiorca frankowy miał prawo oczekiwać, że określone standardy ochrony konsumenta będą respektowane przez sąd w toku rozpoznawania sprawy - dodał SN, uwzględniając skargę nadzwyczajną prokuratora generalnego.

W czwartek, 23 stycznia, Trybunał Sprawiedliwości UE przesądził, że instytucje finansowe nie mogą ukrywać przed konsumentami założeń, które leżą u podstaw wyliczania przez nich oprocentowania. Wprawdzie to wyrok w sprawie słowackiej, ale będzie miał znaczenie także dla polskich spraw dotyczących sankcji kredytu darmowego. Obecnie część umów kredytowych na polskim rynku nie zawiera tych informacji, bądź ogranicza się do wskazania ogólnych założeń, które nie mogą zostać zweryfikowane przez konsumenta, z uwagi na brak jego specjalistycznej wiedzy z zakresu bankowości.

Sprzedawca, który zbywa samochód kradziony za granicą - czyli z wadą prawną, nie może zwolnić się z odpowiedzialności. Jest zobowiązany pokryć cenę zarekwirowanego przez straż graniczną samochodu wraz z podatkiem VAT i nie przysługuje mu prawo potrącenia - orzekł sąd apelacyjny, a Izba Cywilna Sądu Najwyższego stwierdziła, że wyrok jest zgodny z prawem.

Wykazanie bezskuteczności egzekucji przeciwko spółce wymaga co do zasady wszczęcia egzekucji z całości jej majątku. Sąd Najwyższy zwrócił jednak uwagę, że pominięcie niektórych składników majątku samo z siebie nie zwalnia członka zarządu z odpowiedzialności za zobowiązania spółki. Powinien on bowiem wykazać, że egzekucja z pominiętych składników majątku mogła przynieść realny skutek.

Agent ubezpieczeniowy wykonujący działalność agencyjną zawsze jest przedsiębiorcą, a pośrednictwo ubezpieczeniowe zawsze jest działalnością gospodarczą. Wynika to ze specyfiki tej działalności, m. in. z reguł odpowiedzialności za podejmowane przez agenta działania. Tym samym podlega ubezpieczeniu społecznemu. Taka jest konkluzja wyroku Sądu Najwyższego z 8 stycznia, wydanego na podstawie skargi nadzwyczajnej Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców.

Zbieranie danych dotyczących form grzecznościowych odnoszących się do klientów nie jest obiektywnie konieczne, zwłaszcza gdy ma ono na celu personalizację komunikacji handlowej. Potwierdził to w czwartek, 9 stycznia, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zbierane dane muszą być adekwatne, stosowne oraz ograniczone do tego, co niezbędne do celów, w których są przetwarzane.

Skarżący został wezwany do podania numeru w Krajowym Rejestrze Sądowym. W odpowiedzi przesłał wydruk z rejestru, ale nie wskazał dodatkowo numeru w piśmie. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę, ponieważ stwierdził, że brak formalny nie został uzupełniony. Naczelny Sąd Administracyjny uznał to stanowisko za wyraz nadmiernego formalizmu, ponieważ sporny numer wynikał wprost z treści wydruku z rejestru.

Dzierżawca informował służby o rzekomym niebezpieczeństwie stwarzanym przez drzewa, co jednak pozostało bez reakcji. W związku z tym postanowił samodzielnie usunąć drzewa. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że było to zdarzenie rozłożone w czasie, a nie nagłe i niespodziewane. Tym samym nie istniały podstawy by uznać, że dzierżawca działał w stanie wyższej konieczności.

Jeżeli w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo jego zmianą, wartość nieruchomości wzrosła a właściciel lub użytkownik wieczysty ją zbywa, organ pobiera jednorazową opłatę. Powinna ona zostać ustalona bezzwłocznie po otrzymaniu wypisu z aktu notarialnego. Nie jest to jednak termin prawa materialnego, po którym nie można już wydać decyzji - wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.

Zakład energetyczny nie mógł zasiedzieć służebności przesyłu. Posiadanie przedsiębiorstwa przesyłowego nie miało bowiem charakteru posiadania ‎w dobrej wierze, w konsekwencji czego nie minęło 30 lat, czyli termin konieczny do legalnego zasiedzenia tej służebności – orzekła Izba Cywilna Sądu Najwyższego.

W razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu, organy mogą nałożyć obowiązek dostarczenia odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wskazał, że uprawnienie to powinno być wykorzystywane tylko w sytuacjach wyjątkowych, gdy organy nie są w stanie, przy użyciu posiadanej wiedzy i środków, rozstrzygnąć powstałych wątpliwości.

Dostawcę można uznać za producenta, jeżeli jego nazwa jest zbieżna ze znakiem towarowym umieszczonym na produkcie przez producenta - orzekł Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W tym konkretnym wypadku chodziło o samochód marki Ford kupiony we Włoszech od dealera tej marki. Podczas wypadku w samochodzie nie otworzyła się poduszka powietrzna. Dealer nie chciał ponieść odpowiedzialności.

Umowa o pracę z prezesem spółki przewidywała wypłacenie odszkodowania, bez potrzeby spełnienia przez powoda dodatkowych warunków. Strony ustaliły w nim, że odszkodowanie nie będzie przysługiwać pracownikowi, jeżeli wygaśnięcie jego mandatu jako członka zarządu nastąpi z powodu okoliczności leżących po stronie pracownika, ale nie wtedy, gdy złoży sam rezygnację z funkcji. Sąd Najwyższy uznał, że prezes nie złamał w tej sytuacji zasad współżycia społecznego.

Organ podatkowy nie może odmówić odliczenia VAT zapłaconego przez spółkę przy nabyciu usług od innych podmiotów należących do tej samej grupy, jeśli usługi były przez nią wykorzystywane na potrzeby własnych transakcji - wynika z orzeczenia TSUE C‑527/23. Eksperci wskazują na konieczność prowadzenia dokładnej dokumentacji, która wykazuje związek usług z działalnością opodatkowaną. Powstają jednak wątpliwości, czy wyrok nie zwiększa też uprawnień fiskusa do badania, czy obciążająca podatnika część kosztu usługi ogólnych odpowiada temu, co faktycznie otrzymał.