Dostawcę można uznać za producenta, jeżeli jego nazwa jest zbieżna ze znakiem towarowym umieszczonym na produkcie przez producenta - orzekł Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W tym konkretnym wypadku chodziło o samochód marki Ford kupiony we Włoszech od dealera tej marki. Podczas wypadku w samochodzie nie otworzyła się poduszka powietrzna. Dealer nie chciał ponieść odpowiedzialności.

Świadek, zatajając fakty i zeznając nieprawdę w procesie o handel narkotykami, był już wcześniej skazany za czyny, na okoliczność których miał zeznawać. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynikało, czy grozi mu dodatkowa odpowiedzialność karna. Kłamstwo nie było więc realizacją prawa do obrony. Uniewinnienie go było przedwczesne - potwierdziła Izba Karna Sądu Najwyższego.

Organ podatkowy nie może odmówić odliczenia VAT zapłaconego przez spółkę przy nabyciu usług od innych podmiotów należących do tej samej grupy, jeśli usługi były przez nią wykorzystywane na potrzeby własnych transakcji - wynika z orzeczenia TSUE C‑527/23. Eksperci wskazują na konieczność prowadzenia dokładnej dokumentacji, która wykazuje związek usług z działalnością opodatkowaną. Powstają jednak wątpliwości, czy wyrok nie zwiększa też uprawnień fiskusa do badania, czy obciążająca podatnika część kosztu usługi ogólnych odpowiada temu, co faktycznie otrzymał. 

Umowa o pracę z prezesem spółki przewidywała wypłacenie odszkodowania, bez potrzeby spełnienia przez powoda dodatkowych warunków. Strony ustaliły w nim, że odszkodowanie nie będzie przysługiwać pracownikowi, jeżeli wygaśnięcie jego mandatu jako członka zarządu nastąpi z powodu okoliczności leżących po stronie pracownika, ale nie wtedy, gdy złoży sam rezygnację z funkcji. Sąd Najwyższy uznał, że prezes nie złamał w tej sytuacji zasad współżycia społecznego.

Bardzo rzadko zdarza się, aby sąd uchylił immunitet sędziego czy prokuratora na wniosek oskarżyciela prywatnego. Immunitet chroni funkcjonariuszy wymiaru sprawiedliwości przed naciskami i presją ze strony podsądnych. Ale pierwszy raz zdarza się, żeby sąd dyscyplinarny I instancji pomylił swoje kompetencje w zakresie uchwały zezwalającej na pociągniecie sędziego do odpowiedzialności karnej w sprawie groźby karalnej na rozprawie.

Aby ocenić, czy egzaminowany prawidłowo wykonał dany manewr, bierze się pod uwagę okoliczności danej sytuacji. W szczególności nie można wymagać, by zdający znał docelowy układ przebiegu pierwszeństwa na skrzyżowaniu - orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Choćby był on oczywisty dla egzaminatora.

Notariusz sporządził akt sprzedaży mieszkania po cenie zaniżonej. Ułatwił tym kupującemu popełnienie oszustwa, w sytuacji, gdy sprzedający lokal wykazywał cechy upośledzenia umysłowego, które były widoczne. Zatem niesłusznie Sąd Okręgowy w Legnicy uniewinnił notariusza zaniedbującego swoje obowiązki jako funkcjonariusz publiczny – orzekł Sąd Najwyższy i uchylił wyrok.

Gmina objęła w posiadanie sieć wodociągową ponad 30 lat temu i działała w dobrej wierze. Dlatego spółdzielnia mieszkaniowa i jej następca prawny, które mają prawo użytkowania wieczystego na tym gruncie, nie mogą zasiedzeniu po 20 latach się sprzeciwić. Sąd Najwyższy przypomniał, że zasiedzenie służebności przesyłu może nastąpić, jeżeli okres zasiedzenia zakończył się po 3 sierpnia 2008 r., czyli po wprowadzeniu tej instytucji do kodeksu cywilnego.

Protokoły rozpraw sądowych stanowią informację publiczną i podlegają udostępnieniu po anonimizacji. Jeżeli sąd chciałby odmówić ich udostępnienia, powinien wydać decyzję odmowną, a nie przesyłać wnioskodawcy puste protokoły - orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu. Sposoby udostępnienia informacji publicznej nie zależą bowiem od wizji podmiotu zobowiązanego, a są określone w ustawie.

W polskiej mleczarni produkującej ser handlowano skradzionym serem holenderskim. Oskarżony działał tym samym na szkodę zakładu. Jednak – jak ustalił sąd - kilkadziesiąt transakcji sprzedaży oskarżony popełnił nieumyślnie. Dlatego nie można go było skazać za to, że uczynił z tej działalności źródło stałego dochodu – orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Karnej i uchylił wyrok sądu II instancji.

Zarządzenia o natychmiastowej przerwie w orzekaniu wydane przez ministra Zbigniewa Ziobro nadal są w obiegu prawnym - chociaż uznane zostały za nielegalne. Stale więc ma kłopoty sędzia, która zmierzała do zapewnienia stronie prawa do sądu w Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Rzecznik ad hoc umorzył już to postępowanie, wobec braku podstaw do złożenia wniosku o ukaranie dyscyplinarne.

Podejrzana o nękanie, z powodu choroby psychicznej, nie mogła w czasie czynu rozpoznać jego znaczenia. Jednak nie oznacza to, że nie może brać udziału w rozprawie przed sądem. Nawet w sprawie z wniosku prokuratora o umorzenie postępowania z powodu niepoczytalności sprawcy - orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Karnej i uchylił wyrok sądu odwoławczego.

Prezes zarządu spółki z o.o. został obwiniony o to, że powierzył wykonywanie w niedzielę pracy w placówce handlowej pracownikom i zatrudnionym na podstawie umowy zlecenia, gdzie działa klub czytelnika. Izba Karna Sądu Najwyższego uznała, że skarga kasacyjna Rzecznika Praw Obywatelskich, złożona na korzyść przedsiębiorcy jest oczywiście zasadna i uchyliła wyrok Sądu Okręgowego w Legnicy.

Odmowa uwzględnienia wniosku płatnika o rozłożenie na raty składek na ubezpieczenia społeczne następuje na podstawie decyzji administracyjnej, od której przysługuje odwołanie do sądu - tak brzmi najnowsza uchwała podjęta przez Izbę Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego. Jednak sąd nie może ingerować w trybie odwoławczym w treść umowy z płatnikiem w sprawie spłaty rat.

Sąd przeprowadził nieznany prawu dowód z zeznań stron na piśmie. Wyrok wydał zaś z udziałem ławnika wyznaczonego w dniu wyroku. Sąd Okręgowy nie dostrzegł tych naruszeń procedury - swój prawomocny wyrok wydał zatem z rażącym naruszeniem przepisów – uznał Rzecznik Praw Obywatelskich i złożył skargę nadzwyczajną. Jednak Sąd Najwyższy nie stwierdził, że doszło do rażącego złamania prawa i i utrzymał orzeczenie w mocy.

Sąd Najwyższy w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych uchylił i przekazał do ponownego rozpoznania wyrok dotyczący kredytu frankowego. Orzeczenie zapadło na skutek skargi nadzwyczajnej rzecznika praw obywatelskich, który dopatrzył się naruszenia standardów europejskich w rozpoznaniu sporu o charakterze konsumenckim, w którym jedna strona jest wyraźnie słabsza.

Sąd rejonowy w sposób nieuzasadniony i niesprawiedliwy nałożył na nieletniego syna pozwanych lokatorów obowiązek solidarnej zapłaty należności czynszowych z tytułu zamieszkiwania w spornym lokalu – orzekła Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego. Tym samym podzieliła racje skarżącego rzecznika praw obywatelskich, że wyrok narusza zasady państwa prawa. Było to bezprawie judykacyjne, za które należy się poszkodowanemu odszkodowanie.

Skarżąca podważała spełnienie przesłanki dostępu terenu do drogi publicznej, ponieważ uważała, że droga nie była przystosowana do zwiększonego ruchu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wskazał, że żaden przepis prawa nie nakazuje zapewnienia użytkownikowi drogi niezakłóconego ruchu drogowego. Tym samym utrudnienia wynikające z natężenia ruchu stanowią okoliczności pozaprawne, które nie mają znaczenia dla wydania decyzji o warunkach zabudowy.

Sąd Najwyższy nie zgodził się na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego, który prowadził samochód i powodując wypadek, potrącił rowerzystkę. Uznał, że samo wszczęcie postępowania karnego wpływa negatywnie na opinię i wizerunek sędziego w społeczeństwie, a dowody nie świadczą o winie czy niedbalstwie kierowcy.

Dopuszczalny poziom hałasu wskutek rozbudowy lotniska i wprowadzenia obszaru ograniczonego użytkowania takiej nieruchomości jest wyższy niż poza nim. W związku z tym właścicielom budynków mieszkalnych należy się odszkodowanie podwyższone o utratę wartości nieruchomości oraz koszty, które ponieśli lub w przyszłości poniosą w związku z koniecznymi remontami – taki jest sens wyroku Izby Cywilnej SN w sprawie poznańskiego lotniska.