Dorian Lesner

Pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom sprawnie funkcjonujący system pierwszej pomocy w razie wypadku oraz środki do udzielania pierwszej pomocy. Ilość, usytuowanie i wyposażenie punktów pierwszej pomocy oraz apteczek powinny być ustalone w porozumieniu z lekarzem sprawującym profilaktyczną opiekę zdrowotną nad pracownikami. Należy przy tym uwzględnić rodzaje i nasilenie występujących zagrożeń.

Urlopu wypoczynkowego udziela się pracownikowi w dni, które są dla niego dniami pracy, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy. Tym samym będą mogły nimi być nie tylko dni powszechne, ale również niedziele i święta, jeżeli ze względu na rodzaj pracy lub system czasu pracy pracownik jest obowiązany świadczyć pracę także w te dni.

Pracownikowi przysługuje 20 albo 26 dni corocznego, nieprzerwanego i płatnego urlopu wypoczynkowego. Urlopu nie można się zrzec i co do zasady powinien on zostać wykorzystany w naturze. Wymiar wypoczynku zależy od stażu pracy, do którego wlicza się okresy nauki oraz okresy poprzedniego zatrudnienia. Ponadto od 1 stycznia 2026 r. będą wliczane również m.in. okresy prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej oraz wykonywania umowy zlecenia.

Pracodawca musi zapewnić bezpieczne i higieniczne warunki pracy. Jest on też zobowiązany do podejmowania działań na rzecz ochrony przeciwpożarowej. W realizacji tego obowiązku, pracodawcę wspiera inspektor. Zatrudniona na tym stanowisku osoba musi spełniać określone wymagania w zakresie wykształcenia i uprawnień, które zdobywa się po ukończeniu szkolenia.

Organ w jednej decyzji orzekł o wysokości opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej i odmówił całkowitego zwolnienia z obowiązku jej ponoszenia przez zobowiązanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wskazał, że zobowiązanie do wnoszenia opłaty musi zostać w pierwszej kolejności skonkretyzowane stosowną decyzją, zarówno co do osoby, jak i co do wysokości. Dopiero później, w odrębnym postępowaniu, organ może rozpoznać kwestię ewentualnego zwolnienia.