Dorian Lesner

Spółka, jako podmiot prowadzący wyspecjalizowaną działalność gospodarczą, powinna liczyć się z możliwością awarii pojazdów i z tego względu dołożyć wszelkiej staranności, aby zabezpieczyć swoje interesy, np. poprzez zapewnienie niezwłocznego serwisu naprawczego lub pojazdu zastępczego. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że przedsiębiorca powinien natychmiast zareagować na zaistniałą sytuację i nie dopuścić do magazynowania odpadów niebezpiecznych w miejscu do tego nieprzeznaczonym.

Organ ustalił, że ubezpieczona brała udział w rekrutacji w czasie, gdy korzystała ze świadczenia rehabilitacyjnego. Na tej podstawie wydano decyzję odmawiającą prawa do świadczenia oraz zobowiązującą do zwrotu pieniędzy. Sąd nie zgodził się z tym rozstrzygnięciem i podkreślił, że odbycie rozmowy rekrutacyjnej w końcowym okresie choroby było wyrazem zapobiegliwości, którą trudno uznać za przejaw nadużycia prawa do świadczenia.

Członek zarządu próbował uwolnić się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki. Wskazane przez niego mienie, w postaci linii do produkcji przewodów, było jednak przestarzałe, niekompletne i nie przedstawiało istotnej wartości w porównaniu z dochodzonymi zaległościami podatkowymi. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że mienie powinno umożliwiać zaspokojenie należności w znacznej, a nie w jakiejkolwiek części.

Pracownik rozwiązał umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracodawcy. Jedną z przyczyn było powiązanie wysokości wynagrodzenia z wartością frachtu. Sąd wskazał, że uzależnienie pensji od liczby wykonanych przewozów i związanej z tym wartości frachtu, narusza istotne interesy pracownika co do przestrzegania norm czasu pracy oraz dobowego i tygodniowego odpoczynku. Taki sposób wynagradzania zagraża również zdrowiu kierowcy i bezpieczeństwu ruchu drogowego.

Organ stwierdził, że inwestor wykonał nakazane roboty budowlane. Skarżący mieli inne zdanie, ponieważ prace zostały zrealizowane po upływie wyznaczonego terminu. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że jeżeli inwestor uchybił terminowi, ale wykonał nałożony na niego obowiązek przed wydaniem decyzji, to samo niedochowanie terminu nie może być samoistną podstawą do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu lub jego części.