Wypadkiem przy pracy nie jest złamanie kręgosłupa na skutek zdejmowania z drzewa drona na prywatnej posesji pracodawcy i wykonywania poleceń jego małżonka. Pracownik jest bowiem zatrudniony w sklepie, a posesja znajduje się w innej miejscowości - orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Pracownik filharmonii powinien odmówić wstępu niepunktualnej uczestniczce spektaklu lub zapewnić jej bezpieczne dotarcie do miejsca na widowni. Placówka odpowiada, więc za to, że kobieta potknęła się na nienależycie oświetlonych schodach i doznała poważnych uszkodzeń ciała – stwierdził Sąd Okręgowy w Olsztynie.

Państwo spiera się z funkcjonariuszami z okresu PRL nawet po ich śmieci. Dyrekcje biur emerytalnych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Ministerstwa Sprawiedliwości (Służba Więzienna) składają apelacje od orzeczeń sądowych w sprawie obniżonych świadczeń emerytalnych i prowadzą procesy, mimo, że funkcjonariusze już nie żyją.

Organ podatkowy w decyzji dopuścił się oczywistej omyłki pisarskiej w zakresie podstawy wydanego rozstrzygnięcia. Mógł on następnie sprostować dostrzeżony błąd, nawet po tym jak strona wniosła odwołanie. Sprostowanie nie doprowadziło do istotnej zmiany zaskarżonego rozstrzygnięcia. Potwierdził to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.

Nakaz zapłaty, przeciwko któremu w całości lub w części nie wniesiono skutecznie sprzeciwu, ma skutki prawomocnego wyroku. I skarga nadzwyczajna wniesiona przez Prokuratora Generalnego na rzecz poręczyciela kredytu nie podważa wykonalności tego nakazu, gdyż sąd pierwszej instancji nie naruszył prawa w jakimkolwiek stopniu

Europejski Trybunał Praw Człowieka uznał, że zadośćuczynienie za uchybienie dobremu imieniu dziennikarza, który został skrytykowany przez innego dziennikarza w postach na blogu internetowym, stanowiło naruszenie prawa do wolności wyrażania opinii. Zdaniem Trybunału ochrona prawa do dobrego imienia musi zostać zrównoważona z ochroną wolności wyrażania opinii.

Wysłanie zawiadomienia o rozprawie innej niż oskarżony osobie nie spełnia podstawowego warunku przeprowadzenia procesu pod nieobecność oskarżonego, jakim jest prawidłowe poinformowanie go o jej terminie i miejscu - orzekł Sąd Najwyższy. Dodał, że zmiana przepisów postępowania karnego, która nastąpiła w 2015 r., nie uprawniała sądu do prowadzenia rozprawy pod nieobecność oskarżonego.

Prawo nie nakłada na właściciela obowiązku dbałości o stan drzew rosnących na terenie jego nieruchomości. Dlatego też nie można go zobowiązać do ponoszenia znacznych kosztów zabiegów dendrologicznych. Tak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.

Złożenie fałszywego oświadczenia majątkowego grozi karą pozbawienia wolności do ośmiu lat. Tę karę zaostrzono w 2015 roku i wymóg zastosowania w całości ustawy łagodniejszej dla sprawcy odnosi się do poszczególnych czynów, a nie do całości wyroku obejmującego różne czyny - orzekła Izba Karna Sądu Najwyższego i uznała, że umorzenie postępowania było niedopuszczalne.

Wniesienie skargi na decyzje, które są podstawą do orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki, nie wstrzymuje postępowania. Wolą ustawodawcy było prowadzenie tych spraw na podstawie ostatecznego rozstrzygnięcia w administracyjnym toku instancji. Nie ma więc konieczności, aby jego legalność została potwierdzona prawomocnym wyrokiem sądu.

Sąd Najwyższy uchylił w części uchwałę Krajowej Rady Sadownictwa z 1 października ubiegłego roku w sprawie konkursu na stanowisko sędziego Sądu Okręgowego w Warszawie. Zdaniem Izby Kontroli Nadzwyczajnej uchwała ta wymyka się spod kontroli sądowej, jest w pełni dowolna. Wątpliwości budzi zdawkowy sposób uzasadnienia, a kandydaci odrzuceni mieli wyższe kwalifikacje niż ci rekomendowani prezydentowi.

Inwestor dostał od miasta pozwolenie na umieszczenie reklam na elewacji zabytkowej kamienicy. Konserwator zabytków nakazał jednak przywrócić poprzedni stan poprzez ich ściągnięcie. Z takim rozstrzygnięciem zgodził się Naczelny Sąd Administracyjny. Inwestor powinien bowiem wiedzieć, że jego działania, oprócz decyzji budowlanej, wymagają pozwolenia konserwatora zabytków.

Nie można domniemywać złej woli obwinionego lekarza i uzasadniać jego niestawiennictwa na rozprawie celowym dążeniem do wywołania obstrukcji procesowej. Szczególnie, że jego dotychczasowe zachowanie nie dawało ku temu podstaw. Ponadto nieobecność lekarza została usprawiedliwiona, a we wniosku o odroczenie rozprawy wyraził on chęć uczestniczenia w niej.

Organ może zwrócić się do biegłego o wydanie opinii, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne. Nie jest to obowiązek, tylko uprawnienie. Trzeba jednak mieć na uwadze, że organy nadzoru budowlanego są wyspecjalizowane i zatrudniają osoby z wiedzą z zakresu budownictwa. Dlatego też pomiar budynku czy obliczenie jego powierzchni nie wymaga sięgania po innych specjalistów.

Poszkodowani w wypadkach mają prawo do odszkodowania z tytułu nieodpłatnej opieki osoby bliskiej nad nimi. Jego wysokość powinna uwzględniać średnie stawki rynkowe tego typu usług - wynika z uzasadnienia uchwały Sądu Najwyższego. - To bardzo ważne dla poszkodowanych np. w wypadkach komunikacyjnych, którzy wymagają stałej opieki - ocenił Rzecznik Finansowy.

Podatnik domagał się wydania mu zaświadczenia o braku zaległości podatkowych. Nie wykazał on interesu prawnego w uzyskaniu dokumentu, więc organy podatkowe słusznie nie uwzględniły jego żądania. Przy wydaniu zaświadczenia organ ma jedynie stwierdzić w nim to, co wynika z odpowiednich rejestrów, do których ma dostęp - orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu.

Podanie nieprawdziwych informacji o kwalifikacjach zawodowych inspektora nadzoru w czasie procedury przetargowej jest oszustwem. Postępowanie karne nie może być umorzone, gdy dowody nie mają jednoznacznego wyrazu, a sąd błędnie uznał za rzetelne wyjaśnienia oskarżonego, że nie miał świadomości bezprawności swojego działania - orzekła Izba Karna Sądu Najwyższego.

ZUS ma siedzibę w Warszawie. Organ, w odróżnieniu od oddziałów ZUS, posiada osobowość prawną. Okoliczność ta ma znaczenie przy ustalaniu właściwego terytorialnie sądu administracyjnego, który powinien rozpoznać skargę. Co do zasady na wybór właściwego sądu rzutuje siedziba organu, którego decyzja jest kwestionowana - orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi.

Przepisy Ordynacji podatkowej wskazują, że pełnomocnik tymczasowy jest upoważniony do działania w postępowaniu do czasu ustanowienia kuratora przez sąd. Decyzja naczelnika urzędu skarbowego nie została więc skutecznie doręczona, ponieważ otrzymał ją pełnomocnik, a nie kurator. To zaś oznacza, że rozstrzygnięcie nie weszło do obrotu i wniesienie odwołania było niedopuszczalne.

Przyznanie odpowiedniej sumy pieniężnej za bezczynności organu zależy od uznania sądu. Jest to bowiem dodatkowy środek dyscyplinująco-represyjny, który powinien być stosowany z rozwagą, a więc w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu w załatwieniu sprawy. Tak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.