Dorian Lesner

Orzeczenie stwierdzające rozpoznanie choroby zawodowej jest wydawane przez jednostkę orzeczniczą. Jeśli pracownik nie zgadza się z jego treścią, sprawę przejmuje jednostka drugiego stopnia. Przepisy nie wprowadzają jednak kontroli instancyjnej. Nie weryfikuje ona więc prawidłowości dokumentu, tylko przeprowadza ponowne badanie i wydaje kolejną opinię.

Pasażerom należy się odszkodowanie za lot, który odbył się wcześniej niż zaplanowano. Na przewoźniku ciąży bowiem obowiązek informacyjny, który powinien zostać spełniony z odpowiednim wyprzedzeniem. Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że poinformowanie podmiotu, który pośredniczył w zawarciu umowy, nie zwolni przewoźnika od odpowiedzialności.

Sposób postępowania ze zwłokami zależy od miejsca zgonu i okoliczności, które mu towarzyszyły. Przepisy określają sposób postępowania w tym zakresie. Prawodawca wprowadził także specjalne procedury w odniesieniu do zwłok osób zmarłych na chorobę wywołaną wirusem SARS-CoV-2. Regulacje te wdrażają szczególne środki ostrożności.

Organ uchylił decyzję stwierdzającą chorobę zawodową, ponieważ pracownik zgłosił jej podejrzenie z pominięciem lekarza. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał, że doszło do naruszenia przepisów, ale było ono nieistotne i nie miało wpływu na wynik sprawy. W toku postępowania uzyskano bowiem orzeczenie lekarskie wydane przez jednostkę pierwszego stopnia.

Długotrwała nieobecność w pracy wykazała, że w strukturze organizacyjnej zakładu potrzebne są zmiany. Nie były one korzystne dla radnego, ponieważ w wyniku ich wprowadzenia miał on zostać zdegradowany i pozbawiony dodatku funkcyjnego. Rada miasta stanęła w jego obronie i nie wyraziła zgody na wypowiedzenie warunków pracy i płacy, ale nieskutecznie.