Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego uznała, że problem uznania za wybranych tylko tych kandydatów na stanowisko sędziego, którzy w głosowaniu uzyskali kolejno najwięcej głosów, jest istotny, lecz nie jest związany z zarzutami rozpoznawanymi przez skład orzekający, więc uchwały nie podjęto. Podobnie ważny jest problem, ilu kandydatów na jedno stanowisko powinna KRS przedstawiać prezydentowi do nominacji.

Poprzez zaniechanie oględzin zwłok przez prokuratora wizerunek prokuratury został narażony na szwank. Podobnie jak i interes uczestników postępowania, gdyż z powodu tego błędu należało przesłuchać funkcjonariuszy policji. Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego zmieniła wyrok sądu pierwszej instancji i ukarała prokurator upomnieniem.

Ponad trzy lata trwało postępowanie w sprawie wykroczenia drogowego prokuratora w stanie spoczynku, który przyznał się do niepopełnionego czynu. Źle zaparkował samochód jego syn, nie on sam. Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego uznała, że takie przeciąganie sprawy, która warta była 100 zł mandatu, i fałszywe zeznania, uchybiają godności urzędu i ukarała prokuratora karą upomnienia.

Uniewinniona została sędzia, która popełniła błąd w orzekaniu. Niesłusznie i przedwcześnie zastosowała areszt tymczasowy, ponieważ źle zinterpretowała przepisy proceduralne. Jednak to uchybienie było do naprawienia na drodze kontroli instancyjnej. Ukaranie sędziego byłoby możliwe tylko w razie, gdyby błąd był rażący i oczywisty oraz popełniony świadomie lub złośliwie - wskazała Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego.

Sędzia Sądu Rejonowego w Warszawie Marta Pilśnik została uniewinniona przez Izbę Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego. Zastosowała interpretację związaną ze statusem sędziów do sprawy prokuratora, któremu Izba Dyscyplinarna SN uchyliła immunitet. Powołała się na orzeczenie TSUE z 14 lipca 2021 r. w sprawie sędziów. I miała do tego prawo, gdyż orzekanie nie jest i nigdy nie było deliktem.

Sędzia sądu rejonowego prowadził, i to korzystnie, sprawy osoby, od której pożyczył pieniądze. Nie uznał też za stosowne złożenie wniosku o wyłączenie. A co więcej, pożyczając pieniądze od oskarżonego w sposób jaskrawy naruszył zasady etyki zawodowej. Za to przewinienie został złożony z urzędu. Izba Odpowiedzialności Zawodowej SN uznała wyrok sądu I instancji za słuszny.

Postanowienie zabezpieczające Prezesa UODO pozwalające na wstrzymanie wykonania wyroku sądu dotyczyło tylko danych osobowych sędziów. Ale nic nie stało na przeszkodzie w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji dotyczącej osób niebędących sędziami - orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie wniosku o ujawnienie załączników w postaci list poparcia do KRS. To kolejna już odsłona batalii o praworządność.

Sędziowie, którzy wyrażają publicznie poglądy sprzeczne z obowiązującym porządkiem konstytucyjnym a zgodne z oczekiwaniami niektórych kręgów politycznych, zdają się podlegać nieuprawnionym naciskom, co w oczywisty sposób zagraża ich niezależności - orzekł jednoosobowo sędzia Mariusz Załucki. I wyłączył z tego powodu sędziego Sądu Najwyższego, jednego z 30 sędziów odmawiających orzekania z neosędziami.

Sędzia jadąc samochodem w stanie nietrzeźwości spowodował wypadek. Zlikwidowana Izba Dyscyplinarna zezwoliła na uchylenie immunitetu sędziemu. Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego uchyliła tę uchwałę, ale nie uchroniło to sprawcy od zawieszenia w czynnościach służbowych, obcięcia wynagrodzenia o 40 proc. i możliwości postawienia zarzutów przez prokuratora.

Wysokość zasądzonego zadośćuczynienia córce skazanego w żadnym razie nie może zostać uznana za zbyt niską – orzekł Sąd Najwyższy. Sąd miał na względzie czas trwania pozbawienia wolności, złe warunki panujące w latach 50-tych XX w. w jednostkach penitencjarnych, niepewność co do losów toczącego się przeciwko niemu postępowania oraz rozłąkę z rodziną. SN oddalił żadanie zapłaty 1 mln 800 tys. zł.

Skazanie karne za przestępstwo podżegania do przemocy i szerzenia nienawiści wobec wspólnoty francuskich muzułmanów nie naruszyło prawa do wolności wyrażania opinii skarżącego - stwierdził Europejski Trybunał Praw Człowieka. I przypomniał, że wolność wyrażania opinii z art. 10 Konwencji nie jest prawem bezwzględnym, ale podlega ograniczeniom wskazanym w art. 10 ust. 2 Konwencji.

W stosunku do osób, które zdały egzamin prokuratorski i złożyły wniosek o wpis na listę radców prawnych, organy korporacyjne nie są uprawnione do badania dotychczasowej praktyki zawodowej osoby wnioskującej o wpis - uznał Naczelny Sąd Administracyjny i oddalił skargi ministra i samorządu. Zbędne jest też badanie wiedzy kandydata w ramach rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu.

WSA, stwierdzając wbrew temu, czego żądał skarżący i wbrew treści skargi, że zarówno wierzytelność, jak i środki otrzymane w wyniku jej realizacji powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, wyszedł poza skargę. Przekroczył zatem uprawnienie, które daje mu prawo. Do takiego wniosku doszedł niedawno Naczelny Sąd Administracyjny w ciekawej sprawie odszkodowania za uszczerbek na zdrowiu przy rozbiórce World Trade Center.

Sądy dwóch instancji nie dały wiary w istnienie testamentu ustnego zmarłego. Dlatego że w dniu jego sporządzenia nie zachodziła przesłanka obawy rychłej śmierci, gdyż nie miało miejsca wyraźnie odczuwalne pogorszenie stanu zdrowia spadkodawcy. A co więcej, wątpliwości sądu wzbudziły podpisy trzech świadków, wielokrotnie skazanych prawomocnymi wyrokami sądów za popełnione przestępstwa o dużej wadze.

Ekstradycja obywatela Unii do państwa trzeciego w celu odbycia tam kary może być uzasadniona zapobieganiem ryzyku bezkarności - uznał Trybunał Sprawiedliwości UE. I dodał, że jest tak zwłaszcza w przypadku, gdy zgodnie z prawem międzynarodowym wezwane państwo jest zobowiązane do dokonania ekstradycji, a państwo trzecie, które wniosło o ekstradycję, nie wyraża zgody na to, aby kara została wykonana na terytorium wezwanego państwa.

Izba Karna Sądu Najwyższego wstrzymała wykonanie kary pozbawienia wolności do czasu rozpoznania kasacji. Powodem zastosowania tego nadzwyczajnego środka było niewyjaśnienie czym kierował się sąd odwoławczy wydając wyrok oraz dlaczego zarzuty i wnioski apelacji sąd uznał za niezasadne, co jest rażącym naruszeniem kodeksu postępowania karnego.

Arbitralne oddalenie przez sąd krajowy wniosku strony postępowania o skierowanie pytania prejudycjalnego do Trybunału Sprawiedliwości stanowi naruszenie prawa do rzetelnego procesu - stwierdził Europejski Trybunał Praw Człowieka. I przypomniał, że art. 6 ust. 1 Konwencji nakłada na sąd krajowy obowiązek uzasadnienia odmowy wywiedzenia w sprawie pytania.

Oskarżony, który celowo doprowadził do czołowego zderzenia z nadjeżdżającym z naprzeciwka samochodem, postąpił tak dla realizacji własnych egoistycznych celów, bez liczenia się z życiem i zdrowiem innych, obcych sobie ludzi - orzekł Sąd Apelacyjny i podniósł kierowcy wysokość kary z 11 lat do 15 lat pozbawienia wolności z uwagi na znaczną demoralizację sprawcy.

Prezes sądu sprawuje wyłącznie nadzór administracyjny, a nie judykacyjny, i w związku z tym w sferę orzeczniczą, w której sędziowie są niezawiśli, wkraczać mu nie wolno. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał uprawnienie sędziego Agnieszki Niklas-Bibik do wykonywania czynności służbowych i uchylił zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego w Słupsku o natychmiastowej przerwie w czynnościach służbowych.

Sąd Najwyższy ma wątpliwości, czy postępowanie o wyłączenie sędziego na gruncie Kodeksu postępowania cywilnego można uznać za „sprawę”, w której sędzia może w ogóle podlegać wyłączeniu. Rozstrzygnie tę kwestię w uchwale siedmiu sędziów. Strony często instrumentalnie wykorzystują instytucję wyłączenia sędziego, składając „wielostopniowe” wnioski o wyłączenie.