Jeżeli rada gminy ustali ceny urzędowe za usługi przewozowe transportu zbiorowego obowiązujące na terenie gminy (art. 8 ust. 1 ustawy o cenach), to ceny te obowiązywać będą wszystkich przewoźników świadczących omawiane usługi na terenie gminy - również i komunalne jednostki gminy świadczące usługi z zakresu komunikacji miejskiej.

To organ wykonawczy gminy prowadzi politykę finansową gminy i podejmuje wszelkie czynności potrzebne do jej realizacji. Wkraczanie rady gminy (organu stricte stanowiącego i kontrolnego) w ten zakres działania, narusza w sposób istotny konstytucyjnie chronioną zasadę podziału władzy i przepisy kompetencyjne, określające właściwość rzeczową organów gminy.

Brak jest podstaw prawnych do zamieszczania w uchwale zapisów regulujących wysokość ceny w przypadku sprzedaży lokalu użytkowego na rzecz osoby, której przyznane jest pierwszeństwo.

Z przepisu art. 36a ustawy ustawy o systemie oświaty w sposób jednoznaczny wynika, że nauczycielowi można powierzyć pełnienie obowiązków dyrektora szkoły tylko w sytuacji, gdy w szkole nie ma stanowiska wicedyrektora. Jeżeli natomiast takie stanowisko zostało wyodrębnione możliwość powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora szkoły nauczycielowi należy wykluczyć. Ponadto powierzenie pełnienia obowiązków dyrektora szkoły wicedyrektorowi nie zostało w tym przepisie uzależnione od jego zgody.

Diety radcy prawnego z tytułu pełnienia funkcji w organie stanowiącym okręgowej izby radów prawnych nie korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego. Takie stanowisko wynika z wyroku NSA z dnia 21 lipca 2011 r., II FSK 475/10.

Katalog elementów taryfy zawarty w 4 rozporządzenia z 28 czerwca 2006 r. w sprawie określenia taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków jest wyliczeniem enumeratywnym, co oznacza, że są to elementy, które obowiązkowo powinny znaleźć się w taryfie. Brak choćby jednego z elementów powoduje, że taryfa została sporządzona niezgodnie z przepisami, co więcej dokument taki nie jest taryfą w rozumieniu ustawy z 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków.

W sytuacji, gdy spółka nie dysponuje wyodrębnionymi oddziałami i nie jest w stanie określić dokładnego miejsca wykonywania czynności służbowych przez przedstawiciela (koordynatora) w ramach umowy o pracę, nie ma ona obowiązku składania deklaracji CIT-ST.

Jeżeli na podstawie środków tymczasowych, przewidzianych w szczególności przepisem art. 122 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.), zostanie zrealizowany cel publiczny, dla którego realizacji wszczęto postępowanie wywłaszczeniowe, podlega ono umorzeniu jako bezprzedmiotowe, a uregulowanie stanu prawnego nieruchomości zainwestowanej na ten cel jest kwestią cywilnoprawną.

Błędnie organy upatrują jako podstawę do przyjęcia wielkości dochodu przepis 18 ust. 1 rozporządzenia z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. nr 105, poz. 881 ze zm.) w jego dosłownym brzmieniu.

Przeznaczenie nieruchomości odpowiada celowi, jakiemu ma służyć nieruchomość. Natomiast sposób korzystania z nieruchomości oznacza konkretną formę, metodę lub tryb wykonania umowy. Sposób korzystania z nieruchomości przez użytkownika wieczystego musi zatem - co do zasady - odpowiadać przeznaczeniu nieruchomości według umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste.

Osoby, które zwracają się o przyznanie zasiłku celowego specjalnego, a więc osoby, którym pomoc społeczna jest przyznawana w drodze wyjątku winny zdawać sobie sprawę, że w stosunku do nich uznanie administracyjne oceniane przez sąd administracyjny objęte jest innym rygorem niż wobec osób, które spełniają kryterium przyznania zasiłku celowego w rozumieniu art. 39 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 z późn. zm.).

Jeżeli z wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, zawartego w skardze wynika, że jego adresatem jest zarówno organ jak i sąd, wniosek taki w pierwszej kolejności powinien rozpoznać organ do czasu przekazania skargi sądowi.

Jeżeli w planie miejscowym używa się określenia, iż dopuszcza się wytwórczość produkcyjną i rzemiosło, to nie można użycia takich pojęć utożsamiać z takim zamierzeniem normodawcy (organu, który uchwalił dany miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego), iż celem takiej regulacji jest ustanowienie podstawy do tworzenia na terenie przeznaczonym pod mieszkalnictwo zakładów produkcyjnych.

Jeżeli w okresie biegu sześćdziesięciodniowego terminu do wniesienia skargi organ udzieli odpowiedzi na wezwanie i doręczy ją stronie, wówczas dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, a bieg swój rozpoczyna termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia stronie odpowiedzi. Natomiast jeżeli w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi, termin sześćdziesięciu dni liczony jest od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia.

Przepis art. 15 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi normę o charakterze ius cogens, organ gminy podejmujący uchwałę w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie może pominąć żadnego z elementów określonych tym przepisem, o ile na terenie objętym planem zachodzą okoliczności faktyczne uzasadniające dokonanie takich ustaleń.

Delegacja zawarta w art. 40 ust. 8 i ust. 9 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.) sformułowana została w sposób jasny i klarowny i nie sposób wyciągnąć z niej wniosku o możliwości stosowania ulg i zwolnienia określonych podmiotów. Przepis ten wskazuje na obligatoryjny charakter opłat i nie daje możliwości stosowania zwolnień.

Gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może wstrzymać także wykonanie innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy.

Rozpoznawanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu jest bezprzedmiotowe po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie sądowe. W konsekwencji, bezprzedmiotowe staje się też rozpoznanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania aktu lub czynności.

W sytuacji, gdy prawomocnie odrzucono skargę, orzeczenie sądu o przywróceniu terminu oznacza, że upada postanowienie o odrzuceniu skargi, a co za tym idzie skarga ta podlega rozpoznaniu.

Niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy.