Syn pobrał emeryturę zmarłej matki, która wpłynęła na ich wspólne konto. Zakład Ubezpieczeń Społecznych zobowiązał go do zwrotu nienależnego świadczenia. Sprawa trafiła do sądu, który potwierdził, że świadczenie było nienależne, ale uznał też, że syn zmarłej nie będzie musiał zwracać pieniędzy. Nie miał on bowiem wiedzy i świadomości, że wypłata emerytury następuje z góry.

Aktualnie w przestrzeni medialnej pojawiają się głosy, jakoby TSUE postanowieniem z dnia 12 stycznia 2024 roku w sprawie o sygn. akt C-488/23 pozbawił banki możliwości domagania się żądania zwrotu kapitału w zwaloryzowanej wysokości. Taka teza wydaje się jednak zbyt daleko idąca - pisze Robert Wechaman, radca prawny, counsel, Dyrektor Departamentu Sporów Sądowych w Lawspective.

Skazany na karę więzienia uchybił terminowi złożenia wniosku o uzasadnienie i doręczenie wyroku Sądu Okręgowego, choć miał możliwość skontaktowania się z sądem i swoim obrońcą. Miał obowiązek zawiadomienia sądu o zmianie miejsca pobytu w związku z pozbawieniem wolności w innej sprawie. Oznacza to brak dbałości skazanego o własne sprawy, co w rezultacie uniemożliwiło wniesienie kasacji do Sądu Najwyższego. To nie obrońca ponosi winę za brak reakcji w terminie.

W sprawie chodziło o dobór kadry reprezentującej Polskę na zawodach sportowych. Sąd Apelacyjny niesłusznie pominął charakter dobra oraz poczucie krzywdy i poniżenia wywołanej u sportowca, a także negatywne reakcje innych organizacji sportowych za niezakwalifikowanie studenckiego judoki do zawodów rangi międzynarodowej. Może więc okazać się, że prawo do rozwoju kariery sportowej jest dobrem osobistym, chronionym przez prawo – orzekł Sąd Najwyższy.

Nie można z góry założyć, że osoby wykształcone prawniczo nigdy nie mają potrzeby korzystania z pomocy prawnej świadczonej z urzędu – orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej. Wykładnia zawężająca regulacji, mających wymiar gwarancyjny, stanowiłaby ograniczenie prawa do sądu, będąc przy tym przykładem niedopuszczalnej wykładni zmierzającej do ograniczenia konstytucyjnych praw i wolności.

Pracodawca zawarł z siostrą umowę o pracę na czas nieokreślony. W krótkim okresie od zatrudnienia stała się ona niezdolna do wykonywania pracy. ZUS dopatrzył się pozorności zatrudnienia i wydał decyzję, w której uznał, że pracownica nie podlega ubezpieczeniom społecznym. Sąd podzielił tę ocenę i wskazał, że nie było żadnych dowodów potwierdzających wykonywanie obowiązków pracowniczych.

W przypadku stwierdzenia oczywistej obrazy prawa przy prowadzeniu sprawy, prokurator przełożony wytyka to uchybienie prokuratorowi. Sąd Najwyższy wskazał, że wytyk jest pewnego rodzaju interwencją, której zadaniem jest zwrócenie uwagi na nieprawidłowości w zakresie działań prokuratora i poprawa praktyk zawodowych. Nie pociąga on jednak za sobą bezpośrednich konsekwencji prawnych takich jak kary dyscyplinarne.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) stwierdził, że klocki LEGO nadal korzystają z ochrony własności intelektualnej. Uznał, że prawo do wzoru unieważnia się tylko w przypadku, gdy wszystkie jego cechy są wyłączone z ochrony, a w tej sprawie taka sytuacja nie zachodziła. W grę wchodził również szczególny wyjątek w prawie unijnym.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że w sytuacji, gdy na samochodowej części zamiennej znajdzie się znak zbliżony do logo marki samochodu, istnieje ryzyko, że przeciętny konsument powiąże go z producentem aut. Jeśli jest on wykorzystywany bez zgody, można zatem mówić o naruszeniu funkcji znaku towarowego, polegającego w szczególności na zagwarantowaniu pochodzenia lub jakości towaru.

W sytuacji gdy pracownik podatnika VAT wystawił fałszywą fakturę, posługując się tożsamością pracodawcy bez jego wiedzy i zgody, pracownika tego należy uznać za osobę wykazującą VAT w rozumieniu art. 203, chyba że firma nie dochowała należytej staranności, rozsądnie wymaganej w celu kontrolowania działań pracownika. Tak orzekł we wtorek Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując pytanie prejudycjalne Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej postanowił z urzędu wznowić postępowanie z powodu niewłaściwej obsady sądu, tak jak to czynił od czerwca ubiegłego roku. W pierwotnym składzie SN zasiadał sędzia Igor Zgoliński, który oddalił kasację obrońców jako oczywiście bezzasadną. O wznowieniu zadecydowali sędziowie Piotr Mirek, ‎Jerzy Grubba - jako sprawozdawca oraz Michał Laskowski.

Wykazując zasadność prośby o ułaskawienie skazanego ojca, syn zwrócił uwagę na swoją sytuację majątkową i zdrowotną. W piśmie podkreślił, że na skutek wypadku drogowego jest osobą niepełnosprawną, a pobierana przez niego renta nie pozwala na spłatę rat kredytu hipotecznego. Sąd Najwyższy ocenił, że podnoszone względy rodzinne nie odnoszą się do dostarczania środków utrzymania osobom pozostającym na utrzymaniu skazanego.

Czy dopuszczalna jest droga sądowa w sprawie o zapłatę dotacji od Skarbu Państwa – rozważa skład trzech sędziów Izby Cywilnej. I przekazuje pytanie 7 sędziom. Sąd Najwyższy dopuścił przeoczenie ustawodawcy, a nawet popełnienie błędu legislacyjnego, gdyż w związku z dodaniem ustępu wskazującego na możliwość otrzymania dotacji celowej przez powiat, nie dostosowano do tej zmiany treści pozostałych ustępów.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł po raz kolejny, że dopuszczalne jest wsteczne korygowanie stawek amortyzacji podatkowej za lata, które nie uległy jeszcze przedawnieniu. Spółka może w trakcie danego roku zdecydować o obniżeniu takiej stawki ze skutkiem od początku roku. Korekta stawek pozwoli poprawić sytuację finansową przedsiębiorców, którzy ponieśli straty m.in. w wyniku pandemii Covid-19.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozstrzygnie, czy w przypadku utraty przesyłki z deklarowaną wartością, jej nadawca może domagać się od przewoźnika zapłaty odszkodowania odpowiadającego rzeczywistej wartości utraconego towaru wyliczonego wedle rachunku sprzedawcy, jeśli przewoźnik nie mógł się z nim zapoznać. Termin podjęcia uchwały nie został jeszcze wyznaczony.

W sprawach z zakresu zadośćuczynienia i odszkodowania od Skarbu Państwa za bezprawne tymczasowe aresztowanie i skazanie, a także w sprawach prowadzonych na podstawie tzw. ustawy lutowej, sąd może wyznaczyć inny sąd do rozpoznania - orzekł w uchwale Sąd Najwyższy. Powodem takiego rozstrzygnięcia jest fakt, że stroną w sporze jest prezes sądu, w którym taka sprawa się toczy i na którym spoczywa obowiązek wypłaty odszkodowań.

W sprawach o rozwód, zarówno niezakończonych do 3 lipca 2021 r., jak i wszczętych w okresie od 3 lipca 2021 r. do 14 kwietnia 2023 r., sąd pierwszej instancji orzeka w składzie jednego sędziego, chyba że prezes sądu zarządził rozpoznanie sprawy w składzie trzech sędziów. W razie rozpoznania takiej sprawy w składzie jednego sędziego i dwóch ławników zachodzi nieważność postępowania - taką uchwałę podjął Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej.

Sam fakt posiadania nieruchomości przez przedsiębiorcę nie wystarczy do uznania jej związku z działalnością gospodarczą. W ustaleniu takiego związku przydatne jest to, czy nieruchomość wprowadzona została do ewidencji środków trwałych. Rozbiórka linii kolejowej wyklucza możliwość realizowania przewozów, ale nie pozbawia związku tych nieruchomości z działalnością gospodarczą spółki – uznał niedawno Naczelny Sąd Administracyjny.

Po ponad miesiącu, Mariusz Kamiński i Maciej Wąsik, byli szefowie CBA, zostali ponownie ułaskawieni. Kancelaria Prezydenta, ale i posłowie PiS uważają, że to oznacza, iż mogą wrócić do ław poselskich. Część prawników wskazuje, że mandaty obu posłów wygasły z mocy prawa 20 grudnia 2023 r., kiedy warszawski sąd okręgowy prawomocnie skazał ich na dwa lata pozbawienia wolności, a prawo łaski nie ma tu żadnego znaczenie. Są jednak i tacy, którzy uważają, że zawirowania z odwołaniami od wygaszenia doprowadziły do tego, że obaj politycy nadal są posłami.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej 9 stycznia br. uznał za oczywiście niedopuszczalny wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy. Akta sprawy zostały już zwrócone Sądowi Najwyższemu, co pozwoli na powrót do rozpoznawania zagadnień prawnych dotyczących tzw. kredytów frankowych - w tym niedopuszczalności wprowadzania do umowy innego sposobu obliczania kursu waluty niewynikającego z umowy.