W sytuacji gdy pracownik podatnika VAT wystawił fałszywą fakturę, posługując się tożsamością pracodawcy bez jego wiedzy i zgody, pracownika tego należy uznać za osobę wykazującą VAT w rozumieniu art. 203, chyba że firma nie dochowała należytej staranności, rozsądnie wymaganej w celu kontrolowania działań pracownika. Tak orzekł we wtorek Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując pytanie prejudycjalne Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł po raz kolejny, że dopuszczalne jest wsteczne korygowanie stawek amortyzacji podatkowej za lata, które nie uległy jeszcze przedawnieniu. Spółka może w trakcie danego roku zdecydować o obniżeniu takiej stawki ze skutkiem od początku roku. Korekta stawek pozwoli poprawić sytuację finansową przedsiębiorców, którzy ponieśli straty m.in. w wyniku pandemii Covid-19.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozstrzygnie, czy w przypadku utraty przesyłki z deklarowaną wartością, jej nadawca może domagać się od przewoźnika zapłaty odszkodowania odpowiadającego rzeczywistej wartości utraconego towaru wyliczonego wedle rachunku sprzedawcy, jeśli przewoźnik nie mógł się z nim zapoznać. Termin podjęcia uchwały nie został jeszcze wyznaczony.

Sam fakt posiadania nieruchomości przez przedsiębiorcę nie wystarczy do uznania jej związku z działalnością gospodarczą. W ustaleniu takiego związku przydatne jest to, czy nieruchomość wprowadzona została do ewidencji środków trwałych. Rozbiórka linii kolejowej wyklucza możliwość realizowania przewozów, ale nie pozbawia związku tych nieruchomości z działalnością gospodarczą spółki – uznał niedawno Naczelny Sąd Administracyjny.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej 9 stycznia br. uznał za oczywiście niedopuszczalny wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy. Akta sprawy zostały już zwrócone Sądowi Najwyższemu, co pozwoli na powrót do rozpoznawania zagadnień prawnych dotyczących tzw. kredytów frankowych - w tym niedopuszczalności wprowadzania do umowy innego sposobu obliczania kursu waluty niewynikającego z umowy.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił interpretację, zgodnie z którą pracownik otrzymujący akcje spółki matki polskiego przedsiębiorcy miałby trzykrotnie zapłacić podatek: w momencie otrzymania praw do akcji, otrzymania akcji oraz ich zbycia. To dobra wiadomość dla pracowników oraz spółek oferujących im programy motywacyjne. Na finał sprawy trzeba było jednak czekać ponad trzy lata.

Policjanci ujawnili fakt sprzedaży wódki osobie nietrzeźwej. Organ wydał więc decyzję, w której cofnął udzielone przedsiębiorcy zezwolenie na sprzedaż alkoholu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wnioski o przeprowadzenie dowodów z przesłuchań nietrzeźwego klienta i sprzedawczyni, ponieważ uznał, że nie było to niezbędne do wyjaśnienia sprawy.

Były prezes zarządu twierdził, że odpowiedzialność za zaległości powinien ponosić także prokurent samoistny, który posiadał wszelkie pełnomocnictwa do reprezentowania spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie zgodził się z tym poglądem i podkreślił, że prokurent samoistny nie został zaliczony przez ustawodawcę do katalogu osób trzecich odpowiedzialnych za zaległości spółki, więc nie mógł być adresatem zaskarżonej decyzji.

Wartość bezpłatnego zakwaterowania nie jest przychodem pracownika, którego pracodawca oddelegował do wykonywania zadań za granicą. Takie stanowisko zajął po raz kolejny Naczelny Sąd Administracyjny, uzasadniając, że skoro zgodnie z dyrektywą UE świadczenia rzeczowe nie stanowią elementu wynagrodzenia, to nie stanowią też podstawy opodatkowania. Według ekspertów to zmiana linii orzeczniczej, która może też być podstawą wystąpień o zwrot nadpłaty.

Była prezes zarządu nie chciała ponosić odpowiedzialności za zadłużenie spółki, które powstało w czasie, gdy pełniła swoją funkcję. Sąd Najwyższy uznał, że nie ma znaczenia, czy niewypłacalność była zawiniona przez zarząd, powstała z przyczyn obiektywnych lub leżących po stronie innych organów spółki albo jej wspólników. Podstawą powstania odpowiedzialności jest bowiem sam fakt bycia członkiem zarządu.

Sąd I instancji nieprawidłowo podzielił stanowisko Głównego Inspektora Ochrony Środowiska dotyczące uznania pojazdu za odpad w trakcie jego międzynarodowego przemieszczenia – stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny i uchylił wyrok. Dodał, że z unijnych wytycznych wynika, że pojazd używany klasyfikowany jest zazwyczaj jako odpad m.in., gdy nie nadaje się do drobnych napraw lub posiada znacznie uszkodzone istotne części np. nie jest pocięty na pół.

Naruszenie polegające na wykonywaniu przewozu okazjonalnego samochodem niespełniającym kryterium konstrukcyjnego naraziło przewoźnika na zapłacenie kary. Przewoźnik posiadał licencję, lecz nie na usługi TAXI, a przewóz osób powyżej siedmiu łącznie z kierowcą – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny, uznając za trafny wyrok I instancji.

Nawet jednostkowa sprzedaż alkoholu osobie nietrzeźwej jest zagrożona cofnięciem zezwolenia na handel alkoholami. Co ważne, przedsiębiorca ponosi surową odpowiedzialność niezależnie od swojej winy, a nawet skutecznego wykazania, że wyłączna wina w tym zakresie ciąży na jego pracowniku - potwierdził to niedawno Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu.

Naczelny Sąd Administracyjny przyznał fiskusowi rację w kwestii odmowy stosowania preferencji w podatku u źródła. Sąd zgodził się, że organ podatkowy może odmówić wydania opinii w tej sprawie, opierając się na pojęciach nieokreślonych, takich jak uzasadnione wątpliwości. Według ekspertów, powstają wątpliwości co do funkcjonowania opinii w tym kształcie, a zakres obowiązku podatkowego nie może być kształtowany w oparciu o przeczucia.

Wydatki związane z prowadzeniem firmowego bloga mają związek z przychodami spółki i podlegają odliczeniu - orzekł WSA w Warszawie. Dotyczy to zarówno kosztów obsługi informatycznej, jak też kosztów opisywanych na blogu podróży. Jak wynika z wyroku, im większa klikalność bloga o tematyce lifestylowej, tym większe przychody może uzyskać spółka. To już kolejny wyrok korzystny dla podatników. Inne zdanie ma w tej kwestii fiskus.

Placówki zapewniające całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub w podeszłym wieku, gdy są prowadzone bez zezwolenia, choćby i ze szlachetnych pobudek, pozostają nielegalne. Bez znaczenia dla oceny charakteru prowadzonej działalności jest nazwa – pensjonat, hotel, dom opieki, czy dom seniora – orzekł NSA, utrzymując karę w mocy.

Informacja publiczna o umowach zawieranych przez spółkę Skarbu Państwa podlega tajemnicy przedsiębiorstwa – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny i oddalił skargę stowarzyszenia Watchdog Polska. W tym zakresie TVP S.A. działa na konkurencyjnym rynku także, gdy organizuje imprezy sylwestrowe. Klauzula tajemnicy przedsiębiorstwa została nadana wszystkim umowom ze względu na wartość gospodarczą.

Prezes zarządu została uniewinniona od zarzutu powierzenia pracownikom sklepu wykonywania pracy w niedzielę. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się Prokurator Generalny, który postanowił wnieść kasację. Sąd Najwyższy ocenił, że prowadzenie klubu czytelnika i punktu informacji turystycznej nie doprowadziło do nabycia przez sklep przymiotu zakładu prowadzącego działalność w zakresie oświaty, kultury i wypoczynku. Tym samym placówka ta nie była zwolniona z zakazu handlu w niedzielę.

Spółka wniosła skargę kasacyjną i jednocześnie zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na trudną sytuację finansową i majątkową. Jednym z argumentów było wykreślenie z rejestru czynnych podatników VAT. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uznał jednak, że okoliczność ta nie przemawia za przyznaniem prawa pomocy, ponieważ wykreślenie z tego rejestru nie jest równoznaczne z zakończeniem bytu spółki.

Oskarżeni, którzy założyli przedsiębiorstwo i prowadzili fikcyjną działalność gospodarczą, chcieli uzyskać dofinansowanie ze środków unijnych od Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości. W tym celu posługiwali się sfałszowanymi bądź nierzetelnymi dokumentami. Sąd uznał winę oskarżonych i nakazał im zwrot wyłudzonych 22 milionów złotych wraz z odsetkami.