Dorian Lesner

Pracownik został zwolniony dyscyplinarnie, ponieważ w ocenie pracodawcy doszło do próby kradzieży. W toku procesu ustalono, że pracownik niewątpliwie wynosił mienie pracodawcy poza teren zakładu pracy, ale nie działał umyślnie. Zabrał przedmiot przez roztargnienie, z uwagi na zły stan psychiczny, spowodowany śmiercią ojca. Sąd zwrócił również uwagę, że pracownik zawsze wykonywał swoją pracę nienagannie i uzyskiwał na tyle wysokie wynagrodzenie, że nie miał potrzeby kraść przedmiotu o wartości 28,99 zł.

Organ stwierdził, że budynek powstał bez uzyskania stosownej zgody, więc wstrzymał roboty i poinformował inwestora o możliwości legalizacji obiektu. Wniosek w tym przedmiocie nie został jednak złożony, więc wydano decyzję nakazującą rozbiórkę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach podkreślił, że rozstrzygnięcie w tym zakresie ma charakter związany. Tym samym przed jego wydaniem organ nie bada ponownie charakteru wzniesionego obiektu oraz czy został on zrealizowany w ramach samowoli.

W 2021 r. spółka została prawomocnie wykreślona z Rejestru Przedsiębiorców KRS. Pomimo tego, organ prowadził wobec niej postępowanie i w 2024 r. wydał rozstrzygnięcie. Były prokurent wniósł zażalenie, ale stwierdzono niedopuszczalność tego środka zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wskazał, że prawomocne wykreślenie spółki z rejestru oznacza definitywne zakończenie jej bytu, skutkujące utratą zdolności do występowania w postępowaniu administracyjnym jako strona.

Organ powinien poinformować stronę o wydaniu decyzji o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki wobec pozostałych członków zarządu. Osoba, z majątku której przeprowadzono egzekucję, nie ma bowiem innych narzędzi, by dowiedzieć się o wydaniu takiej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że bez informacji od organu strona zostaje pozbawiona wiedzy o tym, czy w ogóle przysługuje jej prawo do dochodzenia roszczeń regresowych od pozostałych osób, które zasiadały z nią w zarządzie spółki.

Decyzja została wysłana do osoby, która nie była już członkiem zarządu. Na tej podstawie spółka twierdziła, że rozstrzygnięcie nie zostało skutecznie doręczone. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że były członek zarządu jest również wspólnikiem spółki, więc w jego interesie pozostawało dbanie o jej interesy. Ponadto spółka nie poinformowała organu o zmianie adresu korespondencyjnego i w składzie zarządu.