Dorian Lesner

Osoba bezrobotna została pozbawiona tego statusu, a w konsekwencji prawa do zasiłku i prawa do zabezpieczenia społecznego, ponieważ zawarła umowę o dzieło i otrzymała niewielkie wynagrodzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uchylił wydane w tej sprawie decyzje. Uznał bowiem, że były one nieadekwatne i naruszały konstytucyjną zasadę proporcjonalności.

Wydanie przez radę powiatu rozkładu godzin pracy aptek ogólnodostępnych i harmonogramu dostępności świadczeń w porze nocnej, w niedziele, święta i inne dni wolne od pracy wymaga zasięgnięcia opinii wójtów i samorządu aptekarskiego. Nie są one wiążące dla organu, ale ich brak narusza określony w ustawie tryb, czego efektem jest stwierdzenie nieważności uchwały.

Dyrektor wskazywała, że złożona przez nią rezygnacja ze stanowiska jest nieważna, ponieważ podpisała ją pod przymusem, co rzutuje na zarządzenie w sprawie odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał jednak, że kwestia badania wadliwości oświadczeń woli nie należy do kompetencji sądu administracyjnego. Materia ta jest bowiem zagadnieniem z zakresu prawa cywilnego,

Inspektor pracy może wydać pracodawcy nakaz wypłaty wynagrodzenia. Świadczenie musi jednak być wyliczone, nie może być sporu co do jego wysokości i podstawy, a fakt niewypłacenia nie może budzić wątpliwości. Jeśli natomiast wynagrodzenie budzi kontrowersje, jedynym organem kompetentnym do weryfikacji spornych roszczeń jest sąd pracy.

Radca prawna zwróciła się o przywrócenie terminu, ponieważ zbyt późno wniosła odwołanie. Było to spowodowane podejrzeniem zakażenia koronawirusem. Fiskus odmówił, ponieważ uznał, że mogła ona nadać pismo drogą elektroniczną lub skontaktować się z substytutem. Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się WSA w Bydgoszczy