Katarzyna Żaczkiewicz-Zborska

Sędzia wydal wyrok po osiągnięciu stanu spoczynku. Przeszedł w stan spoczynku z mocy prawa, gdyż nie wyraził w nieprzywracalnym terminie woli dalszego zajmowania stanowiska. Nie ma znaczenia, że 30 stycznia 2025 r. minister sprawiedliwości zawiadomił sędziego, iż z dniem 20 czerwca 2024 r. osiągnął taki stan - orzekła Izba Karna Sądu Najwyższego.

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego przedstawiła do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Sądu Najwyższego następujące zagadnienie prawne: Czy określony w ustawie o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki - sposób stwierdzenia przewlekłości - wymaga, by sąd uwzględnił z mocy prawa łączny dotychczasowy czas postępowania objętego skargą?

Sprawa jest precedensowa, gdyż dotyczy procesu dwóch sędziów: jednego powołanego przed zmianą ustawy z 2017 r. i drugiego z wadliwej nominacji - nowo powołanej KRS. Sędzia Bartłomiej Starosta nie zgadza się na zaliczanie go do grona donosicieli i ludzi bez honoru, broni więc swego dobrego imienia. Natomiast sędzia Zbigniew Łupina przekonuje, że działa zgodnie z procedurą konkursową, to znaczy - legalnie.

W dniu ogłaszania uchwały o ważności wyborów prezydenckich biblioteka Sądu Najwyższego była zamknięta z powodów bezpieczeństwa. Pierwsza prezes SN wskazuje, że były próby „siłowego zakłócenia przebiegu posiedzenia składu całej Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych". W efekcie prokuratorzy wydelegowani przez ministra Bodnara nie mogli zapoznać się z protestami wyborczymi, które złożyli obywatele.

Prof. Widło, wyznaczony do orzekania w Sądzie Najwyższym po 2018 roku, wyłącza od orzekania prof. Wojciechowskiego, który ma ten sam status. Powodem jest orzecznictwo trybunałów europejskich, które stwierdziły, że Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych została powołana z naruszeniem podstawowych przepisów krajowych, regulujących procedurę powoływania sędziów.