Katarzyna Żaczkiewicz-Zborska

Zachowania pozwanego przedsiębiorcy, polegające na wprowadzaniu do obrotu, oferowaniu, sprzedaży i reklamowaniu perfum, wód toaletowych i perfumowanych oznaczonych bliżej określonymi znakami towarowymi poza siecią dystrybucji selektywnej, nie mogą zostać zakwalifikowane jako przypadki pasożytnictwa, którego istota sprowadza się do wykorzystania renomy lub dotychczasowej pracy innego przedsiębiorcy – orzekł Sąd Najwyższy.

Podważanie opinii biegłego okazało się bezskuteczne, gdyż ekspertyza jednoznacznie przesądziła o tym, że nie powinno dojść do założenia mostka na niedoleczonym zębie. Obwiniony lekarz nie powinien przerzucać odpowiedzialności na dentystkę, która skierowała do niego pacjentkę w celu wykonania protezy - orzekł Sad Najwyższy, rozpoznając kasację obwinionego lekarza dentysty.

Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną interwenientów ubocznych po stronie pozwanej w sprawie o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Do wykazania się interesem w zaskarżeniu orzeczenia nie wystarcza powołanie się na publiczne prawo podmiotowe. Sąd Najwyższy ocenił, że skarżący nie są pokrzywdzeni zaskarżonym orzeczeniem, gdyż w istocie wynik postępowania nie wpływa na ich prawa lub obowiązki.

Czy dopuszczalny jest wpis w księdze wieczystej na podstawie odpisu dokumentu poświadczonego za zgodność z oryginałem przez notariusza - takie zagadnienie przedstawili sędziowie Sądu Okręgowego w Gliwicach Izbie Cywilnej Sądu Najwyższego. W orzecznictwie Sądu Najwyższego pojawiły się bowiem dwa sprzeczne ze sobą stanowiska.

Wynagrodzenie adwokata za prowadzenie sprawy obejmuje reprezentowanie strony w postępowaniu zabezpieczającym - taką uchwałę w składzie trzech sędziów podjęła Izba Cywilna Sądu Najwyższego. Rozstrzygnęła w ten sposób rozbieżność w orzecznictwie, która nasunęła się przy rozpoznawaniu sprawy o kredyt mieszkaniowy w walucie obcej i udzielenie zabezpieczenia.