Katarzyna Żaczkiewicz-Zborska

Samo przytoczenie przepisów, które rzekomo narusza zaskarżone orzeczenie, nie czyni zadość obowiązkowi przytoczenia i uzasadnienia podstaw skargi nadzwyczajnej – orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. SN oddalił skargę Rzecznika Praw Obywatelskich, który uznał za sprzeczne z Konstytucją odsetki od kredytu frankowego.

Jeśli wśród propozycji odpowiedzi w teście była wyłącznie jedna poprawna, oparta na przepisach prawa obowiązujących w dniu przeprowadzenia egzaminu, to zdający egzamin radcowski nie może ich kwestionować. Przyjmowanie przez zdającego dodatkowych założeń, to niewłaściwa metoda rozwiązywania testu – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.

Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej kwestii przez Sąd Najwyższy – orzekła w środę Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych SN. Sama jednak złamała przy tym zasadę prawną ustanowioną przez siedmiu sędziów w uchwale. Mówi ona o tym, że rozpoznanie sprawy cywilnej przez sąd drugiej instancji w składzie jednego sędziego prowadzi do nieważności postępowania.

Sąd Najwyższy orzekł, że należy przeciwstawić się takiemu stosowaniu prawa, które przez „przyłapanie” na rzekomym błędzie co do skutków oświadczenia woli przedsiębiorcy „przybiera postać imperatywnego wyłączania ubezpieczonych z systemu ubezpieczenia na skutek niekorzystnej interpretacji ich oświadczeń woli”. I dlatego oddalił skargę kasacyjną ZUS w sprawie wykorzystania ulgi na start.

Trybunał Konstytucyjny ogłosił orzeczenie wydane w sprawie skargi spółki z o.o. dotyczącej istnienia oraz zakresu szkody wyrządzonej przez wydanie orzeczenia niezgodnego z prawem oraz właściwości miejscowej sądu. Według orzeczenia zgodny z Konstytucją jest przepis kodeksu postępowania cywilnego, stanowiący, że właściwy do orzekania o odszkodowaniu za wyrok niezgodny z prawem jest ten sam sąd, który wcześniej wydał wadliwy wyrok.