Rafał Styczyński

Zawieszenie albo zakończenie jednoosobowej działalności gospodarczej nie jest wyłącznie czynnością techniczną w CEIDG. Oba zdarzenia mają konkretne skutki podatkowe na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych. W praktyce przedsiębiorcy często zakładają, że skoro działalność jest zawieszona, to nie trzeba już analizować przychodów, kosztów, amortyzacji czy sprzedaży majątku firmowego. Nic bardziej mylnego, takie podejście może prowadzić do błędów i sporów z organami podatkowymi.

Działalność nierejestrowana to jedna z najprostszych form legalnego wykonywania drobnej działalności zarobkowej. W praktyce korzystają z niej przede wszystkim osoby, które chcą sprawdzić pomysł na biznes, dorobić do etatu, sprzedawać własne wyroby, świadczyć proste usługi albo rozpocząć aktywność gospodarczą bez konieczności natychmiastowego podejmowania pełnych obowiązków przedsiębiorcy. Brak wpisu do CEIDG nie oznacza jednak, że taka działalność pozostaje poza systemem podatkowym.

Środki przekazane przez byłą małżonkę nie powinny stanowić przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT jako przychód z innych źródeł, jeżeli ich przekazanie stanowiło wyłącznie zwrot nakładów poniesionych na nieruchomość należącą do byłej małżonki. Środki te nie powinny również podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, ponieważ nie stanowią darowizny, lecz rozliczenie poniesionych wcześniej nakładów.

Zawieszenie albo zakończenie jednoosobowej działalności gospodarczej ma istotne skutki nie tylko w podatku dochodowym, ale również w VAT. W praktyce przedsiębiorcy często zakładają, że skoro firma jest zawieszona albo wykreślona z CEIDG, to obowiązki w VAT automatycznie ustają. Nie zawsze tak jest. Zawieszenie działalności najczęściej ogranicza bieżące obowiązki rozliczeniowe, ale nie wyłącza całkowicie statusu podatnika VAT. Z kolei likwidacja działalności może powodować obowiązek sporządzenia spisu z natury, wykazania podatku należnego od majątku pozostałego w firmie oraz złożenia zgłoszenia o zaprzestaniu wykonywania czynności opodatkowanych.

Przy prowadzeniu PKPiR dla małych przedsiębiorców wystarczające będzie przechowywanie i księgowanie faktur z KSeF w wersji elektronicznej. Faktury te będą mogły stanowić podstawę zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów jako faktury wystawione zgodnie z przepisami ustawy o VAT. Nie będzie obowiązku ich drukowania, jeżeli biuro rachunkowe zapewni możliwość ich odczytu, kontroli, przechowywania oraz jednoznacznego powiązania z zapisami dokonanymi w PKPiR.

Polscy przedsiębiorcy często ponoszą za granicą wydatki związane z działalnością gospodarczą, np. na paliwo, hotele, opłaty drogowe, wynajem samochodów, udział w targach czy usługi serwisowe. W takich przypadkach na fakturach może pojawić się zagraniczny VAT, którego nie odlicza się w polskim JPK_V7, ale który – po spełnieniu określonych warunków – można odzyskać w odrębnej procedurze zwrotu. Kluczowe znaczenie ma jednak prawidłowe ustalenie, czy podatek został naliczony zgodnie z przepisami danego państwa, jakie dokumenty należy złożyć oraz czy nie upłynął termin na wystąpienie z wnioskiem.

Usługi wykończeniowe wykonywane na nieruchomościach położonych w Niemczech nie podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce. Nie oznacza to jednak braku obowiązku KSeF. Ponieważ faktury są wystawiane przez polskiego podatnika na rzecz niemieckich kontrahentów, a podatek rozliczany jest przez usługobiorców w ramach reverse charge, zastosowanie znajduje art. 106a pkt 2 lit. a ustawy o VAT. W konsekwencji faktury dokumentujące te usługi powinny być wystawiane w KSeF.

Przedsiębiorca prowadził jednoosobową działalność gospodarczą i był podatnikiem zobowiązanym do korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur. W ramach prowadzonej działalności nadał biuru rachunkowemu uprawnienia w KSeF do obsługi faktur, w szczególności do wystawiania, odbierania oraz przeglądania faktur w jego imieniu. Następnie przedsiębiorca zmarł. Czy w chwili śmierci przedsiębiorcy uprawnienia nadane przez niego biuru rachunkowemu w KSeF tracą moc? - na pytanie Czytelnika odpowiada Rafał Styczyński, doradca podatkowy.

Z perspektywy KSeF kluczowe jest rozróżnienie między fakturą a notą księgową. Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy o VAT fakturą jest dokument w formie papierowej lub elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie. Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 32a ustawy o VAT fakturą ustrukturyzowaną jest faktura wystawiona przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie. Obowiązek wynikający z art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT dotyczy właśnie faktur ustrukturyzowanych, a więc dokumentów będących fakturami w rozumieniu ustawy o VAT - wyjaśnia Rafał Styczyński, doradca podatkowy.

Prowadzę działalność gospodarczą i rozliczam podatek dochodowy na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Dokonałem sprzedaży na rzecz szkoły funkcjonującej jako jednostka organizacyjna gminy. Faktura została wystawiona w KSeF w taki sposób, że w części dotyczącej nabywcy wykazana została gmina wraz z jej numerem NIP, natomiast szkoła została wskazana odrębnie jako odbiorca towaru/usługi. Jakie dane kontrahenta powinienem ująć w PKPiR przy ewidencjonowaniu tej sprzedaży: czy dane gminy wskazanej na fakturze jako nabywca, czy dane szkoły, która faktycznie otrzymała towar/usługę? - na pytanie Czytelnika odpowiada Rafał Styczyński, doradca podatkowy.