Rafał Styczyński

Wizualizacja powinna odzwierciedlać przede wszystkim dane wymagane dla faktury, w szczególności datę wystawienia, numer faktury, dane sprzedawcy i nabywcy, numery identyfikacyjne, nazwę towaru lub usługi, wartość netto, stawkę VAT, kwotę podatku oraz kwotę należności ogółem. Jeżeli dane te są zgodne z fakturą ustrukturyzowaną znajdującą się w KSeF, nie ma podstaw do kwestionowania wizualizacji jako czytelnej postaci tej faktury.

Faktoring jest dla wielu przedsiębiorców sposobem na poprawę płynności, a nie na planowanie podatkowe. Problem w tym, że podatki widzą w nim coś więcej niż tylko wcześniejszą zapłatę za fakturę. Na gruncie VAT faktoring zasadniczo nie korzysta ze zwolnienia dla usług finansowych, bo ustawa wprost wyłącza ze zwolnienia czynności ściągania długów, w tym faktoring. W PIT trzeba natomiast uważać na sprzedaż wierzytelności, koszty prowizji faktora, stratę na cesji oraz ulgę na złe długi. Największe ryzyko pojawia się wtedy, gdy przedsiębiorca księguje środki od faktora tak, jakby była to zwykła zapłata od kontrahenta.

W praktyce podatkowej przedsiębiorców często pojawia się pytanie, czy wydatki poniesione jeszcze przed formalnym rozpoczęciem działalności gospodarczej mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodu oraz czy dają prawo do odliczenia VAT. O ile ogólna zasada rozliczeń podatkowych wymaga istnienia związku poniesionego wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą, o tyle w przypadku nakładów ponoszonych na etapie przygotowawczym – jeszcze przed rejestracją firmy – powstaje szereg wątpliwości interpretacyjnych.

Faktura ustrukturyzowana ma postać pliku XML, czyli pliku o charakterze technicznym, przeznaczonego do przetwarzania przez systemy informatyczne. Z tego względu w praktyce sporządza się jej wizualizację, aby dane zawarte w XML były czytelne dla człowieka. Taka wizualizacja jest jednak jedynie pochodną faktury ustrukturyzowanej. Nie zastępuje faktury znajdującej się w KSeF i nie stanowi nowej faktury.

Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług (VAT) w przypadku spółek osobowych od lat budzi istotne wątpliwości zarówno w praktyce obrotu gospodarczego, jak i w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz interpretacjach organów podatkowych. Szczególne znaczenie mają dwa zagadnienia: po pierwsze – status spółki osobowej jako podatnika VAT, a po drugie – sposób ustalania limitów zwolnienia podmiotowego z VAT, zarówno na poziomie spółki, jak i jej wspólników.