Nie jest uzasadnione prewencyjne zatrzymanie osoby, której ze względu na głoszone hasła może grozić agresja ze strony uczestników niezakazanego zgromadzenia. Jeżeli do niego jednak doszło, osobie zatrzymanej może przysługiwać od Skarbu Państwa odszkodowanie i zadośćuczynienie orzekł Sąd Apelacyjny w Warszawie.

Przyznanie sędziemu urlopu dla poratowania zdrowia jest uzależnione od tego, czy z zaświadczeń lekarskich wynika, że zalecane leczenie wymaga powstrzymania się od pełnienia służby. Decyzję w sprawie wydaje minister sprawiedliwości, ale nie ma ona uznaniowego charakteru - orzekł Sąd Najwyższy.

Po 1 stycznia 2017 r. sprawy przyznania dotacji dla przedszkoli i szkół niepublicznych podlegać powinny kognicji sądów administracyjnych, zwłaszcza w sprawie skarg wnoszonych po tej dacie. Jednak sądy cywilne nie mogą odrzucać pozwów, bo inaczej podważy się zaufanie obywateli do państwa - uznał Sąd Najwyższy.

Europejski Trybunał Praw Człowieka w wyroku z 26 marca uznał, że za śmierć pacjenta z ręki policjanta na izbie wytrzeźwień odpowiadało państwo, a 3,4 tys. euro zadośćuczynienia dla rodziny zmarłego to za mało. Wyrok dotyczy Rosji, ale było także podobne orzecznictwo strasburskiego trybunału w odniesieniu do Polski.

Omyłka pracownika sądu doprowadziła do wpisania niewinnego człowieka do Krajowego Rejestru Karnego i wykreślenia z Krajowego Rejestru Sądowego jako prezesa zarządu spółki. To było nieprofesionalne zachowanie, niedbalstwo i brak urzędniczej wyobraźni - orzekł Sąd Najwyższy i zasądził 100 tys. zł tytułem zadośćuczynienia za naruszenie godności i dobrego imienia.

Niewywiązywanie się radcy prawnego z obowiązku rozliczenia z klientami można porównać do przestępstwa dezercji. Stan bezprawności ustaje po spełnieniu obowiązku - stwierdził Sąd Najwyższy w Izbie Dyscyplinarnej. I oddalił kasację w sprawie kary wymierzonej znanemu radcy prawnemu.

Pierwszy raz po powołaniu nowej Izby Dyscyplinarnej w Sądzie Najwyższym zapadł wyrok tak głęboko ingerujący w sferę orzeczniczą sędziego. Rażące i oczywiste naruszenie przez sędziego prawa polegało - zdaniem sądu - na błędnej interpretacji przepisu kodeksu postępowania karnego, a nie na wydaniu niesprawiedliwego postanowienia. A w sprawie chodziło o podejrzenie molestowania dziecka przez niepełnosprawnego intelektualnie 19-latka.

Prokurator ma prawo do wyrażania krytycznych poglądów i nie stanowi to uchybienia godności urzędu. Zwłaszcza, gdy jego opinie są publikowane na zamkniętym forum internetowym - orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Dyscyplinarnej z udziałem ławnika.

Europejski Trybunał Praw Człowieka uznał, że odmowa rozpatrzenia przez sąd sprawy dziadka, który chciał utrzymać kontakt z wnuczką po jej adopcji, stanowiła naruszenie prawa do poszanowania życia rodzinnego i prywatnego. Sprawa dotyczy Rosji, ale według polskiego prawa dziadek w takiej sytuacji też nie miałby prawa do kontaktów z wnukiem.

Klient obwinionego radcy musiał wszczynać postępowanie egzekucyjne, by po latach odzyskać zwrócone przez sąd pieniądze. Jest to w ocenie Sądu Najwyższego i samorządu radcowskiego czyn zasługujący na najwyższą karę - pozbawienia wykonywania zawodu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skoro I prezes Sądu Najwyższego miała przeświadczenie o poprawności dokonanej wykładni ustawy o dostępie do informacji publicznej, to nie można mówić o rażącej przewlekłości postępowania. Sąd administracyjny nie wymierzy w tej sytuacji kary finansowej.

Według prokuratora oskarżona miała celowo działać na szkodę banku. Nie było jednak podstaw do jej skazania. Z dowodów nie wynikało, że w porozumieniu z mężem chciała ona doprowadzić bank do niekorzystnego rozporządzenia prawie 3. milionami złotych. Oskarżona tylko podpisywała dokumenty, które podsuwał jej mąż - orzekł Sąd Apelacyjny w Warszawie.

Żona zdradziła męża i urodziła dziecko, które nie było jego. Sąd pierwszej instancji przyznał jej mężowi zadośćuczynienie za naruszenie dóbr osobistych i od niej i od jej nowego partnera. Sąd Najwyższy uznał jednak, że ten wyrok jest niezgodny z prawem, a taka ingerencja sądu cywilnego w życie osobiste i wzajemne relacje małżonków i osoby trzeciej ... łamie też konstytucyjne prawa tych ostatnich.

Europejski Trybunał Praw Człowieka w wyroku z 13 marca przypomniał swą ustaloną linię orzeczniczą, zgodnie z którą kara dożywotniego pozbawienia wolności bez nadziei na zwolnienie stanowi naruszenie zakazu tortur oraz nieludzkiego i poniżającego traktowania i karania. Wyrok dotyczy Ukrainy, ale w Polsce przygotowany został właśnie projekt przewidujący karę bezwzględnego dożywocia.

Sędzia Sądu Apelacyjnego z wydziału karnego, który przywłaszczył sprzęt elektroniczny z supermarketu, otrzymał najsurowszą karę - usunięcia z zawodu. W wydanym w czwartek orzeczeniu Sąd Najwyższy stwierdził, że doszło w tym przypadku do rażącego złamania prawa i zasad etyki zawodu.

Na 25 marca Trybunał Konstytucyjny przesunął ogłoszenie wyroku w sprawie zgodności z konstytucją ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa, w tym przepisów dotyczących sposobu wybierania sędziów w skład Rady oraz odwoływania się od uchwał Rady zwierających wnioski o powołanie sędziów. We wtorek 19 marca przepisy te ma ocenić Trybunał Sprawiedliwości UE.

Prokuratorowi wydalonemu ze służby przez sąd dyscyplinarny pierwszej instancji nie wygasa środek zabezpieczający w postaci wypłaty 50 proc. wynagrodzenia - orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Dyscyplinarnej. - Mimo, że od wszczęcia postępowania upłynęło 11 lat nie doszło do przedawnienia - dodał sąd.

Do sądu administracyjnego podmiot uprawniony może wnieść skargę, jeśli przedmiot sprawy mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych. Niedopuszczalnym jest natomiast zaskarżenie pisma o charakterze informacyjnym - orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.

Europejski Trybunał Praw Człowieka w wyroku z 12 marca uznał, że wadliwe powołanie sędziego do orzekania w sądzie apelacyjnym, sprzeczne z obowiązującymi wówczas przepisami proceduralnymi, sprowadza się do naruszenia prawa do rzetelnego procesu i zagraża podważeniem społecznego zaufania do wymiaru sprawiedliwości.

Gołosłowne twierdzenia powoda, iż nie on otrzymał awiza, nie są wystarczające do uznania, że doręczenie pisma było wadliwe. Strona może kwestionować prawidłowość doręczenia, ale powinna przedstawić sądowi stosowne dowody. Należy wówczas dostarczyć np. potwierdzenie złożenia reklamacji na poczcie- orzekł Sąd Apelacyjny w Katowicach.