Anna Puszkarska

Wpłata dodatkowa uczestnika pracowniczego planu kapitałowego może stanowić nawet 2 proc. jego wynagrodzenia, a wpłata dodatkowa pracodawcy - nawet 2,5 proc. Decyzje uczestnika PPK i pracodawcy o finansowaniu wpłaty dodatkowej są od siebie niezależne – finansowanie wpłat dodatkowych jest dobrowolne.

Jeżeli miesięczne wynagrodzenie uczestnika pracowniczych planów kapitałowych nie przekracza 1,2-krotności minimalnego wynagrodzenia, może on złożyć podmiotowi zatrudniającemu deklarację obniżenia wpłaty podstawowej. Limit uprawniający do obniżenia tej wpłaty wynosi obecnie 5767,20 zł. Po otrzymaniu takiej deklaracji, podmiot zatrudniający weryfikuje wynagrodzenie uczestnika PPK w tym podmiocie.

Każdy podmiot zatrudniający dokonuje wpłat na rachunek pracowniczych planów kapitałowych uczestnika utworzony w związku z zatrudnieniem w tym podmiocie. Uczestnik PPK może przenosić środki pomiędzy swoimi rachunkami PPK, ale wypłata transferowa nie może być częściowa – obejmie ona wszystkie środki znajdujące się na danym rachunku PPK.

Osoby zatrudnione w wieku 55+ muszą otrzymać informację o możliwości złożenia wniosku o zawarcie umowy o prowadzenie pracowniczych planów kapitałowych. Uczestników PPK trzeba powiadomić o możliwości obniżenia wpłaty podstawowej lub zadeklarowania wpłaty dodatkowej. Natomiast osoba zatrudniona, np. pracownik czy zleceniobiorca podlegający z tytułu tego zlecenia obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, która nie ma jeszcze 55 lat, zostaje „zapisana” do PPK bez konieczności podejmowania przez nią żadnych czynności.

Osoba zatrudniona staje się uczestnikiem PPK na skutek zawarcia - w jej imieniu i na jej rzecz - umowy o prowadzenie PPK. Uczestnikiem PPK można stać się także z mocy prawa, ale tylko w sytuacji wskazanej w przepisach. Kluczowe są tu terminy, wiek pracownika oraz jego decyzje dotyczące oszczędzania.