Cezary Chabel

Popularną obecnie formą uzyskania własności mieszkania w atrakcyjnej, często zabytkowej lokalizacji, jest adaptacja strychu. Jest to długotrwały i pracochłonny proces, który może przynieść wiele korzyści zarówno inwestorowi, wspólnocie mieszkaniowej budynku, jak i gminie jako członkowi wspólnoty. Jednak nieumiejętne i niedoprecyzowane warunki inwestycji, mogą generować wiele obustronnych zagrożeń.

Od wielu lat gminy borykają się z określeniem własnej podmiotowości podatkowej w zakresie podatku od towarów i usług. Przeszkodą w ustaleniu statusu podatkowego jednostek samorządu terytorialnego są rozbieżne, czasem wzajemnie wykluczające się interpretacje organów podatkowych oraz brak jednolitego stanowiska judykatury.

Ustawa z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa, w zamyśle ustawodawcy ma zmniejszyć wadliwość rozstrzygnięć administracyjnych i nieuzasadnioną bierność urzędniczą oraz zwiększyć autorytet organów Państwa i usprawnić ich działanie.

Niezależnie od przytaczanego niejednolitego charakteru prawnego pierwszeństwa nabycia lokalu stanowiącego własność komunalną lub skarbową, przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami nie mogą stanowić podstawy do żądania złożenia oświadczenia woli w przedmiocie sprzedaży i nie są podstawą obowiązku jej dokonania.

Powszechne przekonanie o obowiązku sprzedaży lokali komunalnych przez gminy, prowadzi niejednokrotnie do skierowania przez najemców sprawy na drogę postępowania sądowego. Podstawowym bodźcem takiego zachowania są podwyżki czynszów najmu, znaczne nakłady poczynione na nieruchomość bądź przewlekłość postępowania zmierzającego do wyodrębnienia i sprzedaży lokalu z uwagi na nieuregulowany stan prawny nieruchomości. Jednak zarówno orzecznictwo sądów, jak i piśmiennictwo potwierdzają nieroszczeniowy charakter prawa nabycia lokalu od gminy.