Dorian Lesner

Burmistrz wydał przepisy porządkowe, na podstawie których odstąpiono od poboru opłat za parkowanie. W ten sposób chciał zachęcić mieszkańców do korzystania z prywatnych środków transportu i ograniczyć rozprzestrzenianie się koronawirusa. Wojewoda uznał jednak, że nie było do tego podstaw i stwierdził nieważność wydanego zarządzenia. Sądy administracyjne przyznały mu rację.

Rada gminy nie może wprowadzić definicji pojęcia „senior” lub określić wieku uprawniającego do uczestnictwa w radzie seniorów. W skład tego gremium mogą bowiem wchodzić przedstawiciele osób starszych oraz przedstawiciele podmiotów działających na ich rzecz. Tym samym członkostwo w tym gremium nie jest zależne od wieku – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.

W głosowaniu nad uchwałą wziął udział radny, który na mocy tego aktu miał zostać inkasentem. Sąd pierwszej instancji uznał, że doszło do naruszenia prawa, ale nie było ono istotne, więc uchwała nie została uchylona. Zdania tego nie podzielił Naczelny Sąd Administracyjny. Uznał bowiem, że stwierdzone uchybienie może prowadzić do skutków, które nie mogą być tolerowane w demokratycznym państwie.

Inwestor chciał wybudować kompostownię odpadów. Wójt wydał decyzję ustalającą środowiskowe uwarunkowania. Sołtys złożył odwołanie, które doprowadziło do uchylenia spornego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uznał, że doszło do istotnego naruszenia prawa. Żaden przepis proceduralny nie nadaje bowiem sołtysowi legitymacji do reprezentacji mieszkańców.

Koło łowieckie nie odstrzeliło wymaganej liczby dzików, więc zostało ukarane przez powiatowego lekarza weterynarii karą pieniężną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił wydane w tej sprawie rozstrzygnięcie. Sankcji podlega bowiem wyłącznie podmiot, który w ogóle nie prowadzi odstrzału sanitarnego. Tym samym kara nie może zostać wymierzona jedynie za niewykonanie zaplanowanego limitu.