Katarzyna Żaczkiewicz-Zborska

Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały w sprawie opłaty komorniczej z nieruchomości, w której bierze udział kilku wierzycieli. Umorzył postępowanie, gdyż komornik wycofał skargę. SN rozpatruje bowiem zagadnienie prawne tylko wtedy, gdy posłuży ono rozstrzygnięciu konkretnej sprawy. A sprawy już nie ma, choć komornik liczył, że będzie mógł pobrać opłaty od 20 wierzycieli z jednej egzekucji i od jednego dłużnika. Zdaniem SN suma ta nie może być większa niż 30-krotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia.

Dzisiaj SN podejmie uchwałę w sprawie opłaty egzekucyjnej z nieruchomości pobieranej przez komorników. Kwestia wynikła na skutek wniosków kilkunastu podmiotów (w tym BGK, BRE Banku, Banku Handlowego, Skarbu Państwa) przeciwko dłużnikowi Onyx sp. z o.o.

Wczoraj Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu orzekł, że władze polskie naruszyły po raz 158 w tym roku Konwencję Praw Człowieka. Uznano, że polski sąd karny pogwałcił prawo do sprawiedliwego procesu.

Gmina, która korzysta z cudzej sieci wodno-kanalizacyjnej i pobiera od niej opłaty od ludności działa w złej wierze - stwierdził Sąd Najwyższy. - Wobec tego jest zobowiązana zapłacić właścicielowi wynagrodzenie za użykowanie. Jednak tylko za okres, który się nie przedawnił zastrzegł SN.

W razie uniewinnienia oskarżonego przyjęło się, że koszty wykłada strona. Ale to nie znaczy, że je ponosi twierdzi sędzia Sądu Najwyższego prof. Tomasz Grzegorczyk. - Wszyscy powołują się na art. 632 pkt.2 kpk, który mówi o zwrocie kosztów ustanowienia obrońcy. Ale nie ma wyraźnego przepisu w kodeksach regulującego koszty pomocy prawnej w wypadku procesu po uniewinnieniu o zadośćuczynienie za bezprawne aresztowanie - stwierdza sędzia SN.