Zofia Jóźwiak

Jeżeli ktoś planuje inwestycję na terenie nieobjętym planem zagospodarowania przestrzennego, powinien jak najszybciej postarać się o warunki zabudowy. Przyjęta przez Sejm nowelizacja ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprawdzie nie uśmierca warunków zabudowy, ale uzyskanie ich będzie coraz trudniejsze, a niekiedy wręcz niemożliwe.

Po latach nieudanych prób najprawdopodobniej uda się wreszcie istotnie zmienić ustawę o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Oznacza to jednak wiele dodatkowej pracy dla samorządów, a efekty mogą się okazać, w porównaniu z nakładami, niezadowalające. Co gorsza, zmienione przepisy nie ułatwią gminie zarządzania przestrzenią.

Wraz z ofertą wykonawca często jest obowiązany składać tzw. przedmiotowe środki dowodowe, takie jak: etykiety, certyfikaty, próbki, opisy, plany, projekty, rysunki czy wzory. Wiele wątpliwości budzi to, czy i w jakich sytuacjach można coś w tych dokumentach zmienić. Zarówno zamawiający, jak i oferenci nie mogą być pewni, czy postępują prawidłowo. Istnieje bowiem ryzyko odrzucenia oferty.

Rosną szanse na przyjęcie ustawy kaucyjnej w tej kadencji parlamentu. To stwarza możliwość uniknięcia wysokich opłat za niewywiązanie się z określonych w ramach Unii Europejskiej poziomów recyklingu. Ale przysporzy przedsiębiorcom nowych obowiązków. Ci ostatni uważają również, że w krótkim czasie uruchomienie systemu kaucyjnego jest praktycznie niemożliwe.

Jest problem z unieważnianiem postępowań o zamówienia publiczne na podstawie przepisu prawa zamówień publicznych umożliwiającego jego unieważnienie z powodu wady – sygnalizują przedsiębiorcy i zamawiający. Krajowa Izba Odwoławcza orzeka różnie, a eksperci są zdania, że potrzebna jest zmiana w prawie, i to szybka.