Beata Dązbłaż

Przychodnie są najbardziej dostępne dla osób ze szczególnymi potrzebami spośród badanych instytucji publicznych. Dostępność ogranicza się jednak tylko do podjazdu, windy i dostosowanej toalety. Placówki ochrony zdrowia nie prowadzą stron internetowych, nie umożliwiają zdalnej rejestracji i są zamknięte dla psów przewodników. Tak wynika z najnowszego raportu o stanie zapewniania dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami przez podmioty publiczne w Polsce.

Osoby z orzeczeniem o niepełnosprawności oraz opiekunowie takich osób w rozliczeniu podatkowym za 2021 rok mogą odliczyć znacznie więcej wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej, np. koszty transportu medycznego oraz zabiegów leczniczo-rehabilitacyjnych. Warto skorzystać, bo w rozliczeniu za 2022 r. wiele osób nie będzie mogło skorzystać z rozszerzonego katalogu. Wszystko przez wyższą kwotę wolną od podatku.

Z zakazu wjazdu do tzw. stref czystego transportu zwolnione są m.in. pojazdy „posiadające odpowiednie oznaczenie, którymi poruszają się osoby niepełnosprawne”. Ten nieprecyzyjny zapis, stwarzający wiele możliwości interpretacji, miał być doprecyzowany w pracach nad ustawą o elektromobilności. Tak się jednak nie stało. Czym zatem służby mają się kierować przy ocenie uprawnień i czy na pewno nie odbije się to na kierowcach z niepełnosprawnościami?

Do 28 lutego 2022 r. placówki podstawowej opieki zdrowotnej i ambulatoryjnej opieki specjalistycznej mogą składać wnioski do pilotażowego programu w zakresie wykorzystania elektronicznych spirometrów. Pilotaż ma objąć tylko tysiąc pełnoletnich pacjentów-ozdrowieńców, którzy jeszcze odczuwają skutki Covid-19.

Wniosek o nadanie stopnia niepełnosprawności stałej i czasowej składa osoba zainteresowana, jej przedstawiciela ustawowy albo, za ich zgodą, ośrodek pomocy społecznej. Jeśli więc lekarz złoży wniosek do powiatowego zespołu orzekającego w imieniu swojego pacjenta, ten nie zostanie rozpatrzony.

Na tle wszystkich podmiotów objętych badaniem, samorządowe jednostki organizacyjne ogółem odnotowały nieco wyższy od średniej krajowej poziom dostępności architektonicznej, cyfrowej i informacyjno-komunikacyjnej – wynika z raportu o stanie zapewniania dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami przez podmioty publiczne w Polsce.

Polskie przepisy wciąż nie nakładają na organizatorów transportu obowiązku zapewnienia dostępności dla osób z niepełnosprawnościami czy ograniczeniami ruchowymi w taborze komunikacji publicznej - miejskiej, międzymiastowej czy regionalnej. Natomiast taki obowiązek pojawia się przy zakupie taboru ze środków unijnych.

Polski Ład niekorzystnie wpłynął na wynagrodzenia pracujących rencistów - czy to socjalnych, czy z orzeczeniem o niezdolności do pracy. Ich pensja od stycznia miała być wyższa, tymczasem otrzymują oni miesięcznie 72 zł netto renty więcej, za to pensja jest sporo niższa. Każdego miesiąca pracujący rencista dostanie 173 zł netto mniej, w skali roku to 2 076 zł, czyli prawie dwukrotność renty.

Od 1 stycznia zaparkowanie samochodu bez uprawnienia na miejscu przeznaczonym dla osób z niepełnosprawnością, tzw. „kopercie”, grozi zapłatą 800 zł. Wzrosła też grzywna za posługiwanie się cudzą kartą parkingową oraz kartą przez osobę nieuprawnioną. Wysoka grzywna będzie też za niezatrzymanie pojazdu w celu umożliwienia przejścia przez jezdnię osobie niepełnosprawnej.

Narodowy Fundusz Zdrowia nie wycofał się z niekorzystnych zasad wyceny rehabilitacji domowej i ambulatoryjnej. Jedynie dodał dwa nowe świadczenia: zabieg masażu wart 18 zł oraz 15 minut rehabilitacji domowej za które zapłaci ok. 15 zł. Krajowa Izba Fizjoterapeutów protestuje, bo nowe wyceny nie odzwierciedlają obecnej sytuacji finansowej.