Beata Dązbłaż

Z danych Narodowego Funduszu Zdrowia wynika, że średni czas oczekiwania na wizytę w poradni diagnozującej autyzm w przypadku pilnym wynosi około 80 dni. W praktyce w wielu ośrodkach na wizytę czeka się około roku. Na wzrost wydolności pracy ośrodków wpłynie planowana wyższa wycena świadczeń. Nie stanie się to jednak od razu, bo dotąd wycena diagnostyki była dramatycznie niska. Są województwa, w których nie ma ani jednego ośrodka diagnostycznego.

Ministerstwo Zdrowia planuje uruchomić program pilotażowy kompleksowej opieki dla dzieci z otyłością lub ryzykiem jej rozwoju. Ma potrwać dwa lata, a skorzystać z niego ma maksymalnie dwa tysiące osób do 18. roku życia. To konieczne wobec stale rosnącej liczby otyłych dzieci i młodzieży, co w rezultacie jest coraz większym obciążeniem finansowym dla systemu ochrony zdrowia – argumentuje resort zdrowia.

Składający wnioski o wydanie decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia do dokumentów muszą dołączyć kopię orzeczenia o niepełnosprawności. Niekiedy wnioskujący posiada dwa takie orzeczenia, np. wydane przez ZUS i przez powiat. Do wniosku trzeba dołączyć tylko jedno z nich i to sam wnioskujący decyduje, który dokument będzie dla niego korzystniejszy. Według ekspertów ważne jest też właściwe wypełnienie kwestionariusza samooceny, który także dołączamy do wniosku.

Brakuje kompleksowego systemu wsparcia osób z niepełnosprawnością, które chcą założyć działalność gospodarczą. Wiele czynników ma wpływ na to, że nie jest to popularna forma aktywizacji zawodowej dla tej grupy, m.in. sposób i rodzaj wsparcia finansowego, ale przede wszystkim brak specjalistycznego doradztwa zawodowego. Eksperci wskazują, że konieczne jest wprowadzenie nowych narzędzi, które pozwolą właściwie wykorzystać potencjał zawodowy pracowników z niepełnosprawnością.

Lekarze wytykają niespójności w konsultowanym rozporządzeniu. Taką samą maksymalną sumę przewidziano dla oparzeń II i III stopnia. Z kolei za całkowitą utratę ręki powyżej łokcia poszkodowany w szpitalu pacjent może liczyć na kwotę niższą niż przewidziano w innych obowiązujących przepisach - w tym wypadku rozporządzeniu resortu pracy. Zbyt niskie kwoty świadczenia kompensacyjnego mogą sprawić, że poszkodowani w szpitalach pacjenci dalej będą chętniej korzystać ze ścieżki sądowej.