Małgorzata Jankowska

W razie poważnego zachorowania dziecka, uczestnik pracowniczych planów kapitałowych może wypłacić do 25 proc. swoich oszczędności w PPK. I co istotne, dotyczy to nie tylko poważnego zachorowania własnego dziecka uczestnika PPK, ale także np. dziecka przez niego przysposobionego albo dziecka współmałżonka.

Pracodawca nie może dokonać zaległych wpłat do PPK, nawet za zgodą pracownika. W takiej sytuacji może tylko zrekompensować pracownikowi poniesioną przez niego szkodę na zasadach wynikających z kodeksu cywilnego. Chyba, że ustawa o PPK zwalnia go z odpowiedzialności za niedokonanie wpłat do PPK w terminie.

Uczestnicy pracowniczych planów kapitałowych, którzy mimo ukończenia 60 lat są aktywni zawodowo, nie powinni pochopnie podejmować decyzji o wypłacie oszczędności z tego programu. Muszą pamiętać, że jeśli to zrobią, żadne nowe wpłaty nie zasilą już ich rachunków PPK, choćby wypłatę rozpoczęli tylko z jednego z nich.

Jeśli w trakcie poprzedniego zatrudnienia pracodawca „zapisał” pracownika do PPK, przyjmując go ponownie do pracy, nie będzie musiał zawierać dla niego kolejnej umowy o prowadzenie PPK. Chyba, że w międzyczasie zmienił instytucję finansową. Wówczas dokonywanie wpłat do PPK musi być poprzedzone zawarciem dla niej nowej umowy o prowadzenie PPK.

Do ponownego autozapisu powinni przygotować się także mikroprzedsiębiorcy zwolnieni ze stosowania ustawy o pracowniczych planach kapitałowych. Korzystanie przez nich ze zwolnienia z obowiązku tworzenia PPK zależy od tego, czy wszystkie osoby zatrudnione ponownie zrezygnują z uczestnictwa w tym programie. Jeśli nie wszyscy pracownicy złożą im ponownie deklaracje o rezygnacji, będą zobowiązani utworzyć ten program.

Pracodawca pomoże w transferze oszczędności zgromadzonych w PPK tylko, jeśli pracownik - w terminie - poinformuje go o posiadanych rachunkach w tym programie. Jeśli się spóźni, przeniesienie oszczędności nadal będzie możliwe, ale już bez pośrednictwa pracodawcy.

Pracodawcy co pół roku – 1 stycznia oraz 1 lipca każdego roku – mają obowiązek sprawdzania, czy partycypacja osób zatrudnionych w pracowniczych programach emerytalnych na ten dzień nadal wynosi co najmniej 25 proc. Jeśli okaże się, że nie, to ich zwolnienie z obowiązku utworzenia pracowniczych planów kapitałowych przestaje obowiązywać.

Oszczędzanie w pracowniczych planach kapitałowych jest dobrowolne. To pracownik decyduje, czy chce być uczestnikiem tego programu, czy też nie. Co więcej, każdą swoją decyzję może w każdej chwili zmienić. I nie musi jej uzasadniać. Można więc przystąpić do PPK niejako na próbę, aby przekonać się w praktyce, czy oszczędzanie wspólnie z pracodawcą i państwem faktycznie się opłaca.

Uczestnik pracowniczych planów kapitałowych może skorzystać z wypłaty zgromadzonych na swoim rachunku oszczędności w razie poważnego zachorowania. Może to zrobić bez względu na to, czy zachorowanie to zostało zdiagnozowane w okresie jego uczestnictwa w PPK, czy też wcześniej.

Polski Fundusz Rozwoju przekazał już instytucjom finansowym zarządzającym pracowniczymi planami kapitałowymi ponad 216 mln zł z tytułu dopłaty rocznej za 2020 rok. Do 15 kwietnia br. zostaną one zewidencjonowane na rachunkach ponad 900 tysięcy uczestników PPK.