Małgorzata Jankowska

W razie poważnego zachorowania dziecka, uczestnik pracowniczych planów kapitałowych może wypłacić do 25 proc. swoich oszczędności w PPK. I co istotne, dotyczy to nie tylko poważnego zachorowania własnego dziecka uczestnika PPK, ale także np. dziecka przez niego przysposobionego albo dziecka współmałżonka.

Pracodawca nie może dokonać zaległych wpłat do PPK, nawet za zgodą pracownika. W takiej sytuacji może tylko zrekompensować pracownikowi poniesioną przez niego szkodę na zasadach wynikających z kodeksu cywilnego. Chyba, że ustawa o PPK zwalnia go z odpowiedzialności za niedokonanie wpłat do PPK w terminie.

Uczestnicy pracowniczych planów kapitałowych, którzy mimo ukończenia 60 lat są aktywni zawodowo, nie powinni pochopnie podejmować decyzji o wypłacie oszczędności z tego programu. Muszą pamiętać, że jeśli to zrobią, żadne nowe wpłaty nie zasilą już ich rachunków PPK, choćby wypłatę rozpoczęli tylko z jednego z nich.

Jeśli w trakcie poprzedniego zatrudnienia pracodawca „zapisał” pracownika do PPK, przyjmując go ponownie do pracy, nie będzie musiał zawierać dla niego kolejnej umowy o prowadzenie PPK. Chyba, że w międzyczasie zmienił instytucję finansową. Wówczas dokonywanie wpłat do PPK musi być poprzedzone zawarciem dla niej nowej umowy o prowadzenie PPK.

Do ponownego autozapisu powinni przygotować się także mikroprzedsiębiorcy zwolnieni ze stosowania ustawy o pracowniczych planach kapitałowych. Korzystanie przez nich ze zwolnienia z obowiązku tworzenia PPK zależy od tego, czy wszystkie osoby zatrudnione ponownie zrezygnują z uczestnictwa w tym programie. Jeśli nie wszyscy pracownicy złożą im ponownie deklaracje o rezygnacji, będą zobowiązani utworzyć ten program.