Józef Kielar

Nasz system ochrony zdrowia to kolos na glinianych nogach. Nie przewróciła go pandemia, bo determinacja lekarzy, pielęgniarek i w ogóle wszystkich pracowników ochrony zdrowia nie pozwoliła na to. Ale trzeba go gruntownie zreformować szczególnie w dwóch głównych i niezwykle wrażliwych obszarach. To finansowanie ochrony zdrowia i model zarządzania w szpitalach.

Głównym postulatem pielęgniarek i położnych przed zbliżającymi się wyborami samorządowymi będzie likwidacja dysproporcji płacowych, które skłóciły środowisko. Priorytetem będzie też respektowanie norm zatrudnienia, wprowadzenie do systemu ochrony zdrowia zawodu opiekuna medycznego oraz urlopu na poratowanie zdrowia dla pielęgniarek i położnych – mówi Mariola Łodzińska, wiceprezes Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych.

Niektóre szpitale już teraz skanują kody kreskowe, co automatyzuje określone czynności w zarządzaniu przepływem wyrobów medycznych. Badania wykazały, że oprócz poprawy bezpieczeństwa pacjenta, wpływa to na ograniczanie biurokracji, np. czas rejestracji podania wyrobu medycznego pacjentowi przez pielęgniarkę skraca się nawet o 84 minuty - zauważa dr Anna Gawrońska z Sieci Badawczej Łukasiewicz – Poznański Instytut Technologiczny.

Od 1 lipca tego roku podmioty lecznicze zmierzą się z koniecznością podwyższenia wynagrodzeń dla pracowników. Mechanizm ustalania pensji zasadniczych w ochronie zdrowia jest jednak z założenia wadliwy. I tak, jak dzieje się to obecnie, będzie źródłem konfliktów – twierdzi Bernadeta Skóbel radca prawny, kierownik Działu Monitoringu Prawnego i Ekspertyz Związku Powiatów Polskich.

Wprowadzony przed laty scentralizowany i finansowany przez państwo system rezydentur nie był dobrym pomysłem. W efekcie np. w jednym województwie nie ma chętnych na daną specjalizację, chociaż są wolne miejsca rezydenckie, a w innym są chętni, a nie ma miejsc. O tym, jak wyjść z tej patowej sytuacji, mówi Krzysztof Bukiel, były przewodniczący Zarządu Krajowego Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy.