Michał Kosiarski

Osoby, za które alimenty uiszczano z Funduszu Alimentacyjnego, nie mogą liczyć na to, że ich zaległości się przedawnią - wynika ze środowej uchwały Sądu Najwyższego. Nie ma znaczenia, czy chodzi o obecnych dłużników, czy też tych, których sprawy alimentacyjne powstały jeszcze przed 2004 r., czyli za czasów „starego" Funduszu. Pojawiają się też postulaty upaństwowienia procesu ściągania alimentów, gdyż nadal na dzieci nie płaci ponad milion rodziców.

Sąd Najwyższy zawiesił w środę postępowanie i nie podjął na razie uchwały w sprawie pięciu pytań prawnych, które miały rozstrzygnąć istotne w praktyce zagadnienia stosowania ustawy o kredycie konsumenckim w zakresie tzw. sankcji kredytu darmowego (SKD). Polscy sędziowie - w trosce o jednolitość orzecznictwa - poczekają, jakie stanowisko w trzech polskich sprawach zajmie Trybunał Sprawiedliwości UE.

Sąd Okręgowy w Warszawie postanowił zapytać unijny Trybunał w Luksemburgu, jaka metoda rozliczeń powinna obowiązywać we wszystkich sprawach frankowych w Polsce i czy pozbawianie konsumentów odsetek od wszystkich ich wpłat na rzecz banku jest sprzeczne z dyrektywą 93/13/EWG. Wątpliwości, jak powinny w przyszłości wyglądać rozstrzygnięcia sądów zgłasza też resort finansów żądając poprawienia projektu ustawy frankowej.

Corocznie urzędy oddalają około pół tysiąca wniosków osób próbujących zdobyć status działacza opozycji antykomunistycznej. Daje on rozmaite przywileje, również finansowe. W sądach ludzie ci przekonują, że byli ukrytymi agentami w oficjalnych organizacjach, spiskowali nocami, jak obalić PRL i ZSRR, malowali wywrotowe napisy na murach i nosili paczki rodzinom internowanych. Sądy rzadko dają temu wiarę albo uznają, że to zdecydowanie za mało.

Wadliwie działające albo źle wysłane linki do łączenia się z salami sądowymi, które uniemożliwiły pełnomocnikom udział w rozprawach, to przyczyny uchylania wyroków w sądach administracyjnych. Takich przypadków było już kilka w Gliwicach, ale też w Kielcach czy Warszawie. Wiele zależy tu jednak nie tylko od czujności samych sędziów, ale też refleksu pełnomocników bądź ich klientów oraz obsługi sekretariatów.