Sąd Unii Europejskiej nie przyznał polskiej firmie budowlanej racji w sporze z unijną agencją Frontex. Warbud chciał budować warszawską siedzibę unijnej agencji na Mokotowie, ale jego oferta nie została wybrana – Frontex zdecydował się na wykonawcę ze znacznie niższą ceną. Budowa olbrzymiego gmachu Frontexu trwa już od roku, a w środę unijni sędziowie uznali, że wybór innego wykonawcy był prawidłowy.
W środę Sąd UE oddalił skargę Warbudu dotyczącą inwestycji powstającej na warszawskim Mokotowie, na trzyhektarowej działce przy ulicy Racławickiej, w sąsiedztwie stadionu Gwardii (która – na marginesie – poważnie utrudnia przebudowę stadionu i reaktywację klubu sportowego w oparciu o jedyny istniejący w stolicy tor żużlowy). Budynek ma mieć 70 000 mkw., a pracować tam ma 2000 osób. Procedura wyboru przez Frontex firmy budowlanej, która wzniesienie nowoczesny gmach siedziby w Warszawie, ruszyła w 2022 r. i była wieloetapowa. Warbud odpadł dopiero na końcu.
Ze sprawozdania sporządzonego przez przetargową komisję oceniającą wynikało, że cena wybranej oferty ostatecznej była znacznie niższa niż cena oferty Warbudu, ale – zdaniem Frontexu – nie była ona rażąco niska. Frontex uzasadniał m.in., że różnica pomiędzy ceną oferty ostatecznej skarżącej a ceną wybranej oferty ostatecznej dotyczyła między innymi szacunków dokonanych w odniesieniu do kosztów instalacji technicznych. Podczas gdy w wybranej ofercie instalacje techniczne stanowiły 35,64 proc. łącznej „ceny”, w ofercie Warbudu było to 47,72 proc. łącznego kosztu. Komisja oceniająca uznała, że szacunek kosztów instalacji technicznych zaproponowany przez wybrane konsorcjum był spójny z kosztorysem przedstawionym przed wszczęciem procedury udzielania zamówienia przez niezależnego rzeczoznawcę majątkowego/kosztorysanta oraz z szacunkami przedstawionymi w kilku przewodnikach i badaniach dotyczących kosztów budowy.
W skardze Warbud zarzucał, że Frontex uchybił ciążącemu na nim obowiązkowi uzasadnienia powodów, dla których uznał, że wybrana oferta ostateczna nie zawiera rażąco niskiej ceny, i odrzucił ofertę polskiej spółki (czyli doszło do naruszenia art. 296 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej). Zdaniem skarżącej, Frontex nie zweryfikował tez prawidłowo i dostatecznie, czy wybrana oferta zawiera rażąco niską cenę.
Choć doszło do zawieszenia podpisania umowy o dwa miesiące, to na wiosnę 2025 r., Sąd UE oddalił wniosek Warbudu o środki tymczasowe (czyli zawieszenie wykonania decyzji przetargowej) z uwagi na brak wykazania pilnego charakteru sprawy. Dzięki temu Frontex mógł kontynuować procedury przetargowe, w tym podpisać umowę z konkurencyjnym wykonawcą (konsorcjum z liderem Eiffage Polska Budownictwo). Doszło też do rozpoczęcia prac budowlanych.
Frontex - tak jak inne organy UE - podlega odpowiedzialności odszkodowawczej określonej w art. 340 TFUE. Art. 340 ust. 2 Traktatu przewiduje, że w dziedzinie odpowiedzialności pozaumownej Unia powinna naprawić - zgodnie z zasadami ogólnymi - wspólnymi dla praw państw członkowskich, szkody wyrządzone przez jej instytucje lub jej pracowników przy wykonywaniu ich funkcji. Środowy wyrok zamyka jednak drogę do dochodzenia odszkodowania przez Polaków.
Wyrok z 2 września 2026 r., T-658/24
