Agnieszka Sieńko

Wejście w życie przepisów ustawy o działalności leczniczej wprowadziło szereg zmian w systemie prawa ochrony zdrowia. Zmiany te – jak pokazuje życie – dotychczas przysparzają wielu kłopotów. Jednym z najbardziej dokuczliwych jest ograniczenie definicji legalnych wielu pojęć. W obrocie widocznie odczuwalny jest brak uchylonej definicji świadczenia zdrowotnego. Kolejnym obszarem uszczuplenia regulacji prawnych jest brak w obrocie prawnym wyczerpującej definicji pojęcia dokumentacji medycznej. Określenie, czym jest dokumentacja medyczna, ma znaczenie praktyczne. Przetwarzanie dokumentacji medycznej podlega ścisłej reglamentacji, zasadne jest zatem ustalenie, do czego odnoszą się wszelkie przepisy normujące zasady gromadzenia, przetwarzania i udostępniania dokumentacji medycznej.

Ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (tekst jedn.: Dz. U. 2011 r. Nr 277 poz. 1634 z późn. zm.) – dalej u.z.l.l.d. – poza wyznaczaniem zasad wykonywania zawodu lekarza i określaniem wymaganych do tego kwalifikacji opisuje także warunki i tryb uzyskiwania tytułu specjalisty w określonej dziedzinie medycyny. Mimo że nowe regulacje w zakresie trybu zatrudniania specjalizantów obowiązują od dnia 1 lipca 2011 r., w obrocie nadal istnieją problemy z właściwym konstruowaniem „zatrudnienia” lekarzy odbywających specjalizacje.

Jesteśmy SP ZOZ-em. Wpłynął do nas wniosek na podst. art. 10 ust. 1 oraz art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej o udostępnienie informacji publicznej polegającej na wskazaniu towarzystwa ubezpieczeniowego, z którym nasz SP ZOZ ma podpisaną umowę OC, z podaniem numeru polisy i nadesłaniu kopii umowy.

Posiadamy w swych strukturach szpitalny oddział ratunkowy (SOR). Rozgraniczamy dwie grupy pacjentów. Jedni mają zakładaną całą dokumentację medyczną zgodnie z rozrządzeniem Ministra Zdrowia w sprawie rodzajów i zakresu dokumentacji medycznej oraz nadawany jest nr księgi głównej i księgi oddziałowej. Druga grupa pacjentów to tzw. pacjenci chirurgiczni, dla których jest zakładana minimalna dokumentacja i nie nadawany jest numer księgi głównej i księgi oddziałowej. Są to pacjenci których zaopatruje się w 10-15 minut - np. szycie rany.