Dorian Lesner

Funkcja przewodniczącego rady sołeckiej nie została ustawowo przewidziana dla sołtysa. Tym samym lokalny prawodawca nie może zawrzeć takiej regulacji w akcie prawa miejscowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim podkreślił, że organ uchwałodawczy nie ma swobody w kształtowaniu struktury organów sołectwa. Nie można też przyjąć, że dopuszczalne jest łączenie funkcji sołtysa i przewodniczącego rady sołeckiej, ponieważ nie zakazują tego przepisy.

Powód wniósł pozew o ustalenie istnienia stosunku pracy. Z zebranego materiału dowodowego wynikało jednak, że przychodził do pracy, kiedy mu pasowało, czasami tylko jeden dzień w tygodniu. Natomiast, gdy potrzebował dnia wolnego wystarczyło, że to zakomunikował. Zdarzało się nawet, że nie informował o swojej nieobecności. Sąd wskazał, że absencje powoda nie podlegały obowiązkowi usprawiedliwiania, który wynikałby z treści łączącego strony stosunku pracy.

Wnioskodawca otrzymał zasiłek celowy w wysokości 500 zł. Nie był jednak zadowolony z przyznanej kwoty, ponieważ dotychczas otrzymywał pomoc w wyższej wysokości. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu podkreślił, że uzyskanie kwoty niższej od oczekiwanej lub przyznawanej we wcześniejszych okresach nie może samo przez się prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji. Organ musi mieć bowiem na względzie nie tylko interes wnioskodawcy, ale także innych osób będących w trudnej sytuacji, które korzystają z pomocy społecznej.

Fundacja wniosła skargę na bezczynność niepublicznego zakładu opieki zdrowotnej, ponieważ nie otrzymała informacji o przeprowadzonych aborcjach. Sądy administracyjne uznały, że świadczenia udzielane przez szpital były również finansowane ze środków publicznych. Tym samym był on zobowiązany do udostępniania informacji publicznej. Taki charakter miały informacje odnoszące się do przedmiotu jego działalności, w tym o liczbie przeprowadzonych zabiegów. Natomiast dane o przyczynie wykonania aborcji i wieku płodów, stanowią informację medyczną, która nie podlega udostępnieniu.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydał decyzję, w której uchylił prawo do świadczenia „Dobry start”. W uzasadnieniu podkreślono, że syn wnioskodawczyni nie rozpoczął nauki w szkole, która uprawnia do uzyskania świadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach podzielił tę ocenę, ponieważ syn był studentem na uniwersytecie. Instytucja ta nie mieści się w pojęciu szkoły w rozumieniu przepisów rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu.