Dorian Lesner

Pracownica uważała, że doszło do naruszenia przepisów, ponieważ do wypowiedzenia umowy o pracę doszło na urlopie wypoczynkowym. Pracodawca twierdził natomiast, że tego dnia pracownica świadczyła pracę zdalną. Sąd uznał, że fakt przebywania na urlopie potwierdzała lista płac, informacja o braku logowań oraz lista obecności. Na rzecz pracownicy zasądzono więc odszkodowanie.

Skarżąca podważała skuteczność doręczenia rozstrzygnięcia, ponieważ nie podjęła decyzji, czy będzie reprezentowana przez pełnomocnika ogólnego, którego ustanowiła kilka lat wcześniej. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że udzielone pełnomocnictwo upoważnia do działania we wszystkich sprawach podatkowych oraz w innych sprawach należących do właściwości organów podatkowych. Oznacza to, że fiskus słusznie kierował do pełnomocnika wszelkie doręczenia, w tym dotyczące solidarnej odpowiedzialności skarżącej za zaległości podatkowe spółki.

W trakcie przebywania na zwolnieniu lekarskim, ubezpieczona zawarła związek małżeński i uczestniczyła w rodzinnym obiedzie w restauracji. Zakład Ubezpieczeń Społecznych uznał, że zwolnienie zostało wykorzystane w sposób niezgodny z jego celem, więc odmówił kobiecie prawa do zasiłku i zobowiązał ją do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. Sąd nie zgodził się z tym rozstrzygnięciem, ponieważ były to czynności incydentalne, o ograniczonym czasie trwania i niewielkim stopniu intensywności.

Cena usługi powinna być nie tylko widoczna, ale i czytelna dla kierującego pojazdem, który zbliża się do wjazdu na parking. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że cena powinna być zaprezentowana w taki sposób, aby kierujący mógł podjąć decyzję o skorzystaniu z usługi i wjechać na parking bądź zaniechać wjazdu, co musi odbyć się bez uszczerbku dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. Brak spełnienia tego wymogu uzasadniał nałożenie na przedsiębiorcę kary pieniężnej.

Organ podatkowy nałożył na skarżącego karę porządkową za bezzasadne niezłożenie wyjaśnień. Ukarany zwrócił uwagę, że przebywał na zwolnieniu lekarskim. Nie przekonało to organów i sądu pierwszej instancji, ponieważ na zwolnieniu napisano, że „pacjent może chodzić”. Naczelny Sąd Administracyjny stanął jednak po stronie skarżącego i stwierdził, że taka adnotacja nie zawsze w rzeczywistości daje możliwość zareagowania na wezwanie do złożenia wyjaśnień.