WSA: Nie można żądać zasiłku w konkretnej wysokości

Wnioskodawca otrzymał zasiłek celowy w wysokości 500 zł. Nie był jednak zadowolony z przyznanej kwoty, ponieważ dotychczas otrzymywał pomoc w wyższej wysokości. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu podkreślił, że uzyskanie kwoty niższej od oczekiwanej lub przyznawanej we wcześniejszych okresach nie może samo przez się prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji. Organ musi mieć bowiem na względzie nie tylko interes wnioskodawcy, ale także innych osób będących w trudnej sytuacji, które korzystają z pomocy społecznej.

Marek A. (dane zmienione) zwrócił się z wnioskiem o udzielenie pomocy na zakup żywności. Prezydent miasta uznał, że strona spełniała kryterium dochodowe i przyznał zasiłek celowy w kwocie 500 zł. Marek A. wniósł odwołanie, w którym kwestionował wysokość zasiłku. W piśmie wskazał, że przyznana kwota jest niewystarczająca na zakup żywności dla dwóch osób oraz dotychczas otrzymywał pomoc w wysokości 700 i 600 zł.

Kolegium nie zgodziło się z podniesionymi zarzutami

Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało jednak sporną decyzję w mocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia zwrócono uwagę, że zasadą pomocy społecznej jest dofinansowanie, a nie pełne finansowanie potrzeb beneficjentów. Ponadto kolegium podkreśliło, że miesiąc przed wydaniem zaskarżonej decyzji, prezydent miasta przyznał stronie dodatkowe wsparcie w postaci zasiłku celowego na dofinansowanie zakupu leków i dwóch prześcieradeł w łącznej kwocie 100 zł. Odnosząc się do odwołania, wskazano natomiast, że przyznany zasiłek na zakup żywności jest pomocą przyznaną na osobę, a nie rodzinę. Tym samym kwestionowanie jego wysokości jako niewystarczającej na zaspokojenie potrzeb żywnościowych dwóch osób jest nieuzasadnione. Żona wnioskodawcy może bowiem samodzielnie, niezależnie od niego, ubiegać się o pomoc w formie zasiłku celowego na zakup żywności. Nie zakończyło to sporu, ponieważ Marek A. wniósł skargę.

Zobacz też linię orzeczniczą w LEX: Dopuszczalność przyznania zasiłku celowego na pokrycie zadłużenia czynszowego >

Wnioskodawca nie ma roszczenia o przyznanie zasiłku

Sprawą zajął się Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, który wskazał, że zgodnie z art. 39 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej, zasiłek celowy może być przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej, w tym m.in. na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności. Oznacza to, że wnioskodawca nie posiada roszczenia o przyznanie zasiłku celowego czy też jego oczekiwanej wysokości. Przepisy pozwalają organowi na miarkowanie udzielanego wsparcia, a nawet odmowę jego przyznania z uwagi na obowiązujące zasady przy korzystaniu z pomocy społecznej. WSA podkreślił, że uznaniem administracyjnym objęte jest określenie szczególnie uzasadnionego przypadku oraz wysokość przyznanej pomocy. Nie oznacza to jednak dowolności. Organ musi poruszać się w racjonalnych granicach, które wyznaczają jego możliwości, rzetelna i wnikliwa ocena sytuacji wnioskodawcy oraz miarkowanie pomocy w zależności od usprawiedliwionych potrzeb. Tym samym musi on mieć na względzie nie tylko interes wnioskodawcy, ale także innych osób będących w trudnej sytuacji, które korzystają z pomocy społecznej.

Zobacz też linię orzeczniczą w LEX: Istota zasiłku celowego (art. 39 ustawy o pomocy społecznej) >

Brak było podstaw do uchylenia spornej decyzji

Sąd wskazał, że organ nie może finansować potrzeb tylko jednej osoby, choćby jej sytuacja materialna czy też zdrowotna była niezwykle trudna. Na gruncie niniejszej sprawy, przyznanie skarżącemu świadczenia w wysokości 500 zł zostało właściwie uzasadnione. W szczególności kwestionowana kwota pomocy nie naruszała granic uznania administracyjnego. Odpowiadała ona również średniej wysokości zasiłku przyznawanego przez organ. WSA podkreślił, że uzyskanie kwoty niższej od oczekiwanej lub przyznawanej we wcześniejszych okresach nie może samo przez się prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji. Ponadto zwrócono uwagę, że miesiąc przed wydaniem spornej decyzji, organ przyznał wnioskodawcy dodatkowe wsparcie finansowe w postaci zasiłku celowego na dofinansowanie zakupu leków i dwóch prześcieradeł. Marek A. otrzymywał więc wsparcie w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb. Natomiast jego żona może samodzielnie ubiegać się o pomoc w formie zasiłku celowego na zakup żywności. Mając powyższe na uwadze, WSA oddalił skargę.

Wyrok WSA we Wrocławiu z 23 grudnia 2025 r., sygn. akt IV SA/Wr 477/25, nieprawomocny

Czytaj też w LEX: Potwierdzanie tożsamości powodzian w związku ze składaniem różnego rodzaju wniosków zapomogowych >