NOWOŚĆ LEX Cyberbezpieczeństwo Twoja tarcza w cyfrowym świecie!
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Prawo.pl

Henryk Gawroński

doktor nauk ekonomicznych w zakresie nauk o zarządzaniu. Nauczyciel akademicki Instytutu Ekonomicznego Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Elblągu.

Radny Rady Miejskiej w Elblągu w latach 2013-2014. 

Autor książki: Zarządzanie strategiczne w samorządach lokalnych, Oficyna a Wolters Kluwer business, Warszawa 2010, ss. 311.

Artykuły autora

Nowy paradygmat kierunków strategicznego rozwoju lokalnego i regionalnego

Dotychczasowym wyznacznikiem kierunkw polityki interwencji wobec wybranych terytoriw był poziom ich rozwoju. Interwencja ta koncentrowała się głwnie na niwelowaniu rżnic strukturalnych między terytoriami tzw. biednymi i bogatymi.

Podstawowe cele „Krajowej Strategii Rozwoju Regionalnego 2010-2020: Regiony, Miasta, Obszary wiejskie

Rada Ministrw, realizując uprawnienie i obowiązek, wynikający z art. 14a ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przyjęła 13 lipca 2010 r. Krajową Strategię Rozwoju Regionalnego 2010-2020: Regiony, Miasta, Obszary wiejskie (dalej KSRR) - dokument, w ktrym wyznaczono cele polityki regionalnej państwa i zdefiniowano jej relację względem innych polityk publicznych

Jednostka samorządu terytorialnego może być założycielem i członkiem spółdzielni socjalnej jako reintegracyjnej formy pomocy społecznej

Spłdzielnia socjalna to pewna forma przedsiębiorstwa, ktra działa na rzecz społecznej i zawodowej reintegracji jej członkw. W tym celu podejmowane są działania mające na celu odbudowanie i podtrzymanie umiejętności uczestniczenia w życiu społeczności lokalnej, pełnienia funkcji społecznych w miejscu pracy i w miejscu zamieszkania oraz zdolności do samodzielnego świadczenia pracy na rynku pracy.

Organizacja instytucjonalna świadczeń pomocy społecznej w samorządach terytorialnych (cz. 2)

Ważnymi instytucjami świadczącymi pomoc społeczną w jednostkach samorządu terytorialnego są organizacje pozarządowe. Zmiany systemowe w Polsce zostały oparte na założeniu, że skuteczność działań pomocy społecznej można osiągnąć w rezultacie połączenia aktywności administracji publicznej i podmiotw niepublicznych. Szybki rozwj zadań administracji publicznej powoduje, że nie jest ona sama w stanie ich wykonać. W społeczeństwie obywatelskim powstają więc organizacje zajmujące się ludźmi i ich potrzebami, rżniące się od tych, ktrych działania wiążą się ze sprawowaniem władzy lub działalnością komercyjną.

Organizacja instytucjonalna świadczeń pomocy społecznej w samorządach terytorialnych (cz. 1)

Z punktu widzenia zasadniczego podziału administracyjnego państwa, można stwierdzić, że struktura jednostek organizacyjnych pomocy społecznej została dostosowana do struktury administracyjnej. Jednostkami bezpośrednio realizującymi zadania pomocy społecznej są jednostkami samorządu terytorialnego (gminy, powiaty, wojewdztwa) i jednostki organizacyjne powołane przez te jednostki, a także podmioty prywatne i organizacje trzeciego sektora, ktrym zlecono realizacje usług pomocy społecznej na podstawie umw o cywilnym charakterze.