Katarzyna Żaczkiewicz-Zborska

Na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu dyscyplinarnym prowadzonym przeciwko sędziemu skarga nie przysługuje – orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej. W tym przypadku nie ma zastosowania wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Słusznie sądy powszechne sprostowały wtórny akt małżeństwa do czasu ewentualnego unieważnienia któregoś z nieprawidłowych aktów – orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej. Gdyby zawiesiły postępowanie, to akty te nie odzwierciedlałyby rzeczywistego stanu prawnego. Państwo popełniło błąd w danych osobowych, więc i państwo powinno ten błąd naprawić. Tyle że Sąd Najwyższy pominął znaczenie aktu pierwotnego i skupił się wyłącznie na akcie wtórym.

W obronie dobrego sąsiedztwa właściciele działek zaprotestowali przeciwko budowie wieżowca. Jednak w pismach do urzędników miasta Zielona Góra posunęli się za daleko i naruszyli dobre imię dewelopera. Będą zatem musieli go przeprosić, ale treść ich oświadczenia powinien dopracować sąd drugiej instancji – orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej.

Sądy mają wątpliwości co do interpretacji i skutków orzeczenia TSUE w sprawie delegowania sędziów do sądów karnych wyższej instancji, z którego to delegowania Minister Sprawiedliwości, będący zarazem Prokuratorem Generalnym, może odwołać sędziego w każdym czasie i bez uzasadnienia. Do tej pory SN nie odpowiedział, czy wyrok wydany przez takiego sędziego odnosi skutki prawne.

"Praca na stanowiskach dozoru ruchu oraz kierownictwa ruchu kopalń w kopalni węgla brunatnego", nie jest tożsama z "pracą na odkrywce w kopalni węgla brunatnego". Nie można jej zaliczyć do prac górniczych, a więc emerytura górnicza nie przysługuje – stwierdził Sąd Najwyższy. I dodał, że uchwały nie podejmuje, gdyż zagadnienie przedstawiali sędziowie wadliwie powołani.

Windykacyjna działalność gospodarcza powinna podlegać wymogowi uzyskania zezwolenia i nie powinna być kwalifikowana jako działalność regulowana. I tu Rada Legislacyjna przy premierze znalazła systemowy błąd. Nie ma natomiast systemowych przeszkód prawnych, by podmioty ją wykonujące objąć specjalnym rejestrem przewidzianym w projekcie przygotowanym przez Ministerstwo Sprawiedliwości.

Pojęcie sprawy odnosi się zarówno do sprawy głównej rozumianej jako orzekanie w głównym przedmiocie procesu, jak również do postępowań incydentalnych, które mają miejsce w ramach sprawy głównej – taką uchwałę podjął Sąd Najwyższy w Izbie Karnej w składzie siedmiorga sędziów i nadał jej moc zasady prawnej.

Wyznaczanie przez prezesa sądu bez pytania o zgodę sędziów Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego do orzekania w Izbie Cywilnej otwiera pole do występowania ze skargami do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, ewentualnie do podważania wydanych orzeczeń – uważają trzej sędziowie i kierują pytania prejudycjalne do Trybunału Sprawiedliwości UE. Nie czują się bowiem uprawnionym sądem, zwłaszcza że nie przysługuje im odwołanie.

Użycie przez sędzię prowadzącą proces zwrotu „oskarżony” stanowiło wyraz posługiwania się nazewnictwem wskazywanym przez przepisy prawa i realizację przysługujących jej sędziowskich uprawnień, które w żadnej mierze nie zmierzało do pomówienia bądź znieważenia wnioskodawcy – stwierdził Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej i oddalił wniosek o uchylenie immunitetu.

Skorzystanie z gwarancji nie tylko nie jest sprzeczne z celem gwarancji samoistnej, lecz właśnie realizuje społeczno-gospodarcze przeznaczenie tego prawa – orzekła Izba Cywilna Sądu Najwyższego. – Proces o zapłatę kwoty gwarancji co do zasady nie powinien więc przeradzać się w badanie istnienia i treści stosunku podstawowego – dodał sąd i uchylił wyrok sądu drugiej instancji.