Prawo.pl

We współczesnej literaturze prawniczej, poświęconej zagadnieniom odpowiedzialności cywilnej lekarza, rzadko wymienia się błąd w sztuce jako odrębną podstawę tej odpowiedzialności. Jednocześnie jednak pojęcie to funkcjonuje zarówno w praktyce lekarskiej, jak też orzecznictwie sądowym. Dlatego też warto zastanowić się nad umiejscowieniem błędu w sztuce wśród ogólnych przesłanek odpowiedzialności i jednocześnie bliżej wyjaśnić znaczenie tego pojęcia ustalone dla potrzeb stosowania prawa. W doktrynie prawa cywilnego wymienia się następujące przesłanki odpowiedzialności cywilnej lekarza: winę, szkodę oraz występujący między zawinionym postępowaniem lekarza a szkodą tzw. adekwatny związek przyczynowy. Wina obejmuje zarówno element obiektywny (bezprawność), czyli naruszenie reguł prawidłowego postępowania, jak również subiektywny (przypisywalność) w postaci np. niedbalstwa czy lekceważenia obowiązków. Należy zaznaczyć, że zdaniem Sądu Najwyższego nie każdy błąd lekarski, a tylko błąd zawiniony może powodować odpowiedzialność za szkodę wynikającą dla pacjenta.

Dane o stanie zdrowia jako dane osobowe Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.) zalicza dane o stanie zdrowia do tzw. danych wrażliwych (sensytywnych), czyli szczególnie chronionych. Zgodnie z art. 27 ust. 1 tej ustawy przetwarzanie danych sensytywnych (w tym m.in. o stanie zdrowia, kodzie genetycznym, nałogach lub życiu seksualnym) jest zasadniczo zabronione, poza wypadkami wskazanymi enumeratywnie w art. 27 ust. 2.

Opracowanie poświęcone jest analizie uwarunkowań prawnych wykonywania zawodu lekarza dentysty w Unii Europejskiej. Nazwa zawodu jest zgodna z nazwą użytą w Traktacie Akcesyjnym i wynika z negocjacji akcesyjnych z Unią Europejską. Unia proponowała nazwę dentysta, Polska chciała używać nazwy zgodnej z krajową nomenklaturą lekarza stomatologii. Ostatecznie w Traktacie Akcesyjnym używane jest pojęcie lekarza dentysty, a w analizie obie nazwy są kompromisowo stosowane zamiennie.

1. Określenie problemu.Problematyka ochrony dóbr osobistych ma, jak wiadomo, istotne znaczenie także w działalności podmiotów świadczących usługi medyczne. Zagadnienia z tym związane dotyczą w pierwszym rzędzie kwestii ochrony dóbr osobistych pacjentów. W prawie cywilnym wypracowano szereg zasad związanych z tą ochroną, przede wszystkim w zakresie ochrony prawa do prywatności pacjenta, co wiąże się z ochroną tajemnicy medycznej. Inne dobra osobiste pacjenta, które potencjalnie mogą być naruszone w związku z leczeniem, także oczywiście podlegają ochronie prawa cywilnego.

1. WprowadzenieKrew uczestniczy w podstawowych zjawiskach fizykochemicznych żywego organizmu. Przetoczenie krwi lub jej elementów komórkowych, zwane transfuzją, jest faktycznie przeszczepem krótko żyjącym. Przetaczanie krwi czyli transfuzja to podawanie krwi zasadniczo bezpośrednio z żyły dawcy do żyły biorcy. Obecnie z tej metody przetaczania korzysta się bardzo rzadko i pod tym pojęciem rozumie się potocznie również podawanie krwi metodą pośrednią, a więc krwi konserwowanej lub preparatów krwi, czyli środków krwiopochodnych, które zawierają krwinki czerwone (masa erytrocytarna). Podawanie dożylne pozostałych środków krwiopochodnych (np. preparaty osocza), tzw. środków krwiozastępczych (dekstrany) i innych roztworów (np. roztwory glukozy, elektrolitów), określa się terminem przetaczanie.