Prawo.pl

Konstytucja w art. 68 ust. 1 ustanawia prawo do ochrony zdrowia i jako gwarancję tego prawa w ust. 4 władze publiczne są obowiązane do zwalczania chorób epidemicznych (...). Ograniczenie w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw człowieka i obywatela w demokratycznym państwie prawa może nastąpić z uwagi na konieczność ochrony zdrowia publicznego. Ograniczenia takie mogą być wprowadzane tylko w drodze ustaw (art. 31 ust. 3). Prawne podstawy działania w omawianym zakresie stwarzają przepisy prawa międzynarodowego. Stan legislacji w dziedzinie zdrowotności publicznej w Polsce został uregulowany ustawą z dnia 6 września 2001 r. o chorobach zakaźnych i zakażeniach (Dz. U. Nr 126, poz. 1384 z późn. zm.).

W jaki sposób i na jakiej podstawie organy państwowe i samorządowe zabezpieczają potrzeby zdrowotne ludzi starszych? Aktem prawnym regulującym zakres zadań administracji publicznej w zakresie ochrony zdrowia jest ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135 z późn. zm.).

Zgodnie z art. 54 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408) zakład opieki zdrowotnej może uzyskiwać środki na realizację programów zdrowotnych m.in. od organu założycielskiego. Czy w świetle obowiązujących przepisów środki na realizację programu zdrowotnego powinny pokrywać tylko koszty świadczeń realizowanych w ramach takiego programu, czy ZOZ może uzyskiwać zyski z tytułu realizacji programu?

Czy ścieki pochodzące ze szpitala (nie zakaźne) należy traktować jako ścieki bytowe czy też jako ścieki przemysłowe i w tym ostatnim przypadku konieczne będzie uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego dla wprowadzenia ścieków szpitalnych do obcego systemu kanalizacyjnego?

Fragment komentarza zamieszczonego w całości w publikacji Profesjonalny Serwis PodatkowyWobec niezaprzeczalnego stopnia skomplikowania, zawiłości, objętości i kazuistyki przepisw podatkowych, od pewnego czasu jest jasne, że nie można się obejść bez ich interpretacji i wykładni dokonywanej przez znawcw tych zagadnień. W zależności od podmiotw dokonujących owych interpretacji, rżna może być praktyczna przydatność tych wyjaśnień dla podatnikw czy innych uczestnikw obrotu podatkowego, ktrzy na co dzień muszą odnaleźć się w tym gąszczu przepisw. Założenia twrcw prawa podatkowego są teoretycznie wyraźne: przepisy powinny być skonstruowane tak, aby na podstawie prostej ich wykładni podatnik (płatnik, inkasent, inny zobowiązany podmiot) mgł ustalić ciążące na nim zobowiązanie wobec budżetu państwa. Powinny być więc jasne, spjne i zrozumiałe dla przeciętnego obywatela. De facto, wobec przyjętej dość szeroko metody samoobliczania podatkowego, ewentualne niekorzystne konsekwencje stosowania skomplikowanych i niejasnych rozwiązań prawnych są przerzucane na podmioty dokonujące rozliczeń z fiskusem. Pomocą mają im jednak służyć w tym zakresie właśnie interpretacje przepisw prawa podatkowego.