Dorian Lesner

Spółka twierdziła, że jest następcą prawnym strony postępowania, ponieważ zawarła z nią umowę przelewu wierzytelności, która obejmowała wszelkie prawa oraz roszczenia związane z ustaleniem środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Pogląd ten nie zyskał jednak aprobaty sądów administracyjnych. W wyroku drugiej instancji podkreślono, że źródłem interesu prawnego jest przepis powszechnie obowiązującego prawa, a nie wola strony wyrażona w formie umowy cywilnoprawnej.

Prezes zarządu został pracownikiem spółki dopiero, gdy zaistniała konieczność skorzystania przez niego ze zwolnienia lekarskiego. Pozorność zawartej umowy o pracę została potwierdzona przez słabą sytuację finansową spółki oraz okoliczność, że nie zatrudniono nikogo, kto zastąpiłby pracownika w okresach jego wielomiesięcznych nieobecności. Tak orzekł Sąd Najwyższy.

Cudzoziemiec otrzymał odmowę wydania wizy krajowej w celu wykonywania pracy. Postanowił więc zaskarżyć wydane w tej sprawie rozstrzygnięcie. Sądy administracyjne stwierdziły, że w sprawie znajduje zastosowanie wyłącznie prawo krajowe, które wyłącza sądową kontrolę spornej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że wyłączenie prawa do sądu nie narusza Karty Praw Podstawowych ani Konstytucji.

Organ zobowiązał cudzoziemca do powrotu i zakazał ponownego wjazdu na okres jednego roku. Pełnomocnik twierdził, że cudzoziemiec nieświadomie zrzekł się prawa do wniesienia odwołania, ponieważ został pouczony w języku rosyjskim, a nie w języku urzędowym kraju pochodzenia. Naczelny Sąd Administracyjny nie uznał tego argumentu i stwierdził, że za język zrozumiały należy uznać język, który wskaże cudzoziemiec.

Profesjonalny pełnomocnik nagle zachorował, przez co nie dotrzymał terminu do wniesienia odwołania. Organ podatkowy nie chciał przywrócić terminu do dokonania tej czynności, ponieważ twierdził, że strona mogła osobiście złożyć pismo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił wydane w tej sprawie rozstrzygnięcie i podkreślił, że skoro strona ustanowiła pełnomocnika, to miała prawo oczekiwać, że to on będzie dokonywał czynności procesowych.